BANDITËT

Bedri Islami

Nuk e di rezultatin e zgjedhjeve bashkiake në Dibër dhe , thënë të drejtën, nuk më bën edhe aq përshtypje se kush do e udhëheqë këtë bashki  veriore, në të cilën, asnjëri nga hallet nuk do të hiqet dhe shumë pak nga premtimet e bëra këto dy javë do të mbahen. Për kaq pak kohë, në atë trevë malore, janë bërë aq shumë premtime sa që askush nuk do të mund t’i mbajë, edhe po të qeverisë 10 vite e më shumë. Aq më pak një opozitë, e cila ka në dorë veç çelsat e  kashtës dhe që, si duket, do të rrijë në opozitë edhe katër vitet e mëpasme, për të mos thënë më shumë.

Dibra, në këto zgjedhje bashkiake, ku njëri nga kanditatët bashkiakë nuk kishte as të drejtë vote, se nuk është banor i saj, është në fakt trendi më i keq i pritshëm në zgjedhjet politike të qershorit të ardhshëm; është droja e madhe se në Shqipëri do të përsëritet viti 1996, por kësaj here në sensin e kundërt, ku, opozita e sotme, pozita e vitit 1996, do të bëjë gjithçka që është e mundur forcërisht, për të ardhur në pushtet.

Do ta bëjë këtë sepse, si duket, më shumë se gjithë të tjerëve, në strukturat e saj është frika e Sistemit të ri të Drejtësisë, për të cilën mendojnë, jo pa të drejtë, se, duke qenë në pushtet, mund ta heqin nga vetja, krimet që ka bërë, përvetësimet e jashtëzakonshme, grabitjet, mjerimin e vrasjet.

Meqenëse është sjellur në këtë mënyrë me drejtësinë, edhe kur ka qenë në pushtet, edhe kur ka qenë jashtë pushtetit ,por e pushtetshme në sistemin që kishte ndërtuar vetë,  pëdëistët politikë e banditë , më shumë se gjithçka tjetër drejtësisë i a kanë vënë dy këmbët në fyt, dhe, si kanë dashur, i a kanë liruar paksa fytin, vetëm kur është dashur të prononcohen në të mirë të shqupasve të sotëm, gërdecarëve të djeshëm dhe njëzetenjë janarsve vrasës gjakftohtë.

Në të vërtetë çfarë ndodhi në Dibër në këto tri javët e fundit? Pse qëndron droja se e gjithë kjo mund të pësëritet edhe në vitin e ardhshëm? Cili është rreziku që rri mbi kokën e shqiptarëve dhe mbi fatin e Shqipërisë?

Dibra, jo për fajin e saj dhe jo nga njerëzit e saj, është shembulli më i pistë se si mund të importohet dhuna revolucionare nga qendra në bazë. I ngjan një lëvizje kastriste, por në drejtimin e kundërt; ku kryeqyteti dhe liderët e mëdhenj rrethojnë një bashki provinciale dhe këtë e bëjnë jo me ide, vizion e mendim,por përmes dhunës.Dhe përmes forcave paraushtarake.

Në Dibër këto ditë anë qenë të pranishëm disa nga figurat më të stërkëqija të Opozitës, misteri i shumë enigmave vrastare rëndon mbi to. Ashtu si rëndon misteri i njohur i tregtimit të drogës, sajimit të provave të rreme, krijimit të grupeve të krimit dhe falangave të tij; mbi këto njerëz që ishin të pransihëm në Dibër rëndojnë aq shumë akuza, të cilat nuk u zbardhën vetëm se ishin në pushtet dhe se pushtetarët e sotëm nuk kanë këllqe, sa që do të mjaftonin për disa gjykata speciale.

Figura të spikatura të pararojës së dhunës pëdëiste , mes tyre Noka, që si bandit kërcënon me pistoletë, Sefgjini, njeriu më i akuzuar për vrasjen e një militanti të luftës në Kosovë, Kuliqi, njeriu që ishte i pari në vdekjen e Trebickës, figura të tjera që nuk janë ndodhur rastësisht pesë vite më parë në Vlorë kur u vra gjykatësi Konomi, nxitës të vrasjeve të 21 janarit, mes tyre edhe ish ministri i brendshem, Basha, që çirret gjithë ditën për të varfërit, kur vetëm njëra nga orët e dorës së tij mund të mjaftonte për një muaj bukë për gjithë Maqellarën,ku metingashët pëdëistë janë shndërruar në policë; ku njerëz të aventurës politike, si një Spahiu, duke u kapërdisur në veturat e shtrenjta, blerë ,ose me paratë e kohës së Këshillit të Lartë të Drejtësisë ose të shfrytëzuara nga naiviteti njerëzor; ish policë, ish gardistë, deri tek garda me emrin e Azem Hajdarit.

PD-ja e shëndrroi të gjithë fushën e Korabit në fushë beteje, për të pasur një precedent si mund të ushtrohet trysni përmes banditizmit.

Ata bënë njerën nga provat e përgjithshme të vitit të ardhshëm, përmes së cilit precedent, do të krijojnë premisat për një shtrirje të gjërë kudo që të munden, sidomos në veriun e Shqipërisë.

Ata e duan këtë bastion, e duan edhe pse e kishin harruar e rishtas do e harrojnë. Jo rastësisht lideri i tyre real, Berisha, që nga salla e Kuvendit, ku prej kohe është vetëm nga toleranca budallaqe e socialistëve, pak ditë më parë lëshoi kushtrimin se socialistët nuk e duan veriun. Rigoroz në qëndrimin e tij për ndarjen me thikë jug – veri, ai në fakt bëri thirrjen e përmbysjes me çfarëdo mjeti, dhe fill pas tij, duke u nisur nga zënkë e zakonshme mes qeverisë dhe bashkive, doli edhe një grua nga qyteti im për të bërë denoncimin sipas vazhdimit politik të Berishës.

Pastaj vërshoi edhe më tej sulmi bandit.

Dibra u bë qendër e rishfaqjes së një viti të prapshtë, pas së cilit kanë ardhur kaq zezona për Shqipërinë.

Demokratikasve aq u bën për zezonën e këtij vendi. Banditët nuk njohin asgjë tjetër veç banditizmit.

Lexova një deklaratë politike të kësaj partie. As më shumë se 25 rrjeshta, por përmendet mbi 20 herë krimi, pastaj  kriminale, hakmarrje, forcërisht, ndejkje, ndëshkim, deri tek kërcënimi publik parlamentar se “ ju keni thyer dhe do ju thyejmë …”

Era e Dibrës, pavarësoisht se cili do të jetë kryetari i rii bashkisë të hënën në darkë, është më e prapshta për këtë vend.

Është fatale. Është kob.

Ata që e kanë bërë një herë këtë vend kobzi, si në majin e vitit 1996 e një vit më pas, kur ende kishte një grupim që mund të quhej i ndershëm, ata do e bëjnë tani, shumë herë më keq. Sepse tani, veç të tjerave, është vënë në lojë edhe jeta e tyre, e ardhmja e familjeve të tyre, pasi pasuria që kanë ngritur mund t’u hiqet.

Dibra , jo si bashki, por si shfaqje politike e importuar nga Tirana, saktësisht nga forcat paraushtarake të demokratikasve, duhet të mbetet një rast i vetëm, i rëndë, por i vetëm.

Nëse kjo do të vazhdojë të shtrihet më tej dhe të marrë përmasa të reja, viti 1996 do të na duket si një lulëzim, dhe askush nuk do e dijë të ardhmen e këtij vendi.

Çuditërisht, por jo rastësisht, e ardhmja e këtij vendi po kobëzohet pikërisht nga ata që thonë se u ngritën për ta demokratizuar dhe për ta bërë si gjithë Europa.

Për fat të keq.

******

Karikatura, nga Medi Belortaja