Një prej anëtarëve të komisionit të hetimeve për OKB-së për Sirinë, Carla del Ponte, deklaroi të dielën se do të jepte dorëheqjen, sepse mungesa e mbështetjen politike nga Këshilli i Sigurimit e kishte bërë të pamundur punën e saj, njofton agjencia zvicerane e lajmeve SDA, cituar nga Reuters.
Carla del Ponte, 70 vjeçare, e cila ndoqi krimet e luftës në Ruandë dhe ish-Jugosllavi, tha në një panel diskutim në periferi të Festivalit të Filmit në Locarno se ajo kishte përgatitur tashmë letrën e saj të dorëheqjes.
“Po largohem nga ky komision, i cili nuk mbështetet nga ndonjë vullnet politik”, tha ajo, duke shtuar se roli i saj ishte vetëm një “alibi”.
“Nuk kam fuqi për aq kohë sa Këshilli i Sigurimit nuk bën asgjë,” tha ajo. “Ne jemi të pafuqishëm, nuk ka drejtësi për Sirinë”, shtoi.
Del Ponte, një ish-prokuror i përgjithshëm zviceran, u bashkua me hetimin tre-anëtarësh të Sirisë në shtator 2012, duke paralajmëruar incidente të tilla si sulmet e armëve kimike, një gjenocid kundër popullatës irakiane të Yazidi, taktika e rrethimit dhe bombardimet e konvojeve të ndihmës.
Ajo nuk mund të arrihej menjëherë për komente dhe Kombet e Bashkuara nuk i konfirmuan menjëherë planet e saj për t’u larguar.
Me largimin e saj, në komision do të mbeten vetëm dy komisionerë, eksperti brazilian i të drejtave të njeriut Paulo Sérgio Pinheiro dhe Karen Koning AbuZayd nga Shtetet e Bashkuara.
Komisioni u krijua në gusht 2011 dhe ka raportuar rregullisht për shkeljet e të drejtave të njeriut, por kërkesat e saj për të respektuar të drejtën ndërkombëtare kanë rënë në veshë të shurdhër.
Megjithëse Kombet e Bashkuara po krijojnë një organ të ri për përgatitjen e ndjekjeve penale, nuk ka asnjë shenjë të krijimit të një gjykate për të gjykuar krimet e luftës të kryera gjatë luftimeve mbi 6 vjeçare.
Përpjekja e Del Ponte për të qenë e pavarur e bëri atë të hapur dhe herë pas here të diskutueshme. Ajo tronditi qeveritë perëndimore në maj 2013 duke deklaruar se Kombet e Bashkuara kishin“dyshime të forta” se rebelët sirian kishin përdorur gazin sarin. Rebelët mbështeten kryesisht nga Perëndimi.
“Ajo që ne kemi parë këtu në Siri, nuk e kam parë kurrë as në Ruandë, apo në ish-Jugosllavi, në Ballkan. Është me të vërtetë një tragjedi e madhe,” shtoi ajo.