“Dhjetori ’90? Ja çfarë bëri Ramiz Alia dhe dhuna e atyre si unë”

Në një nga intervistat e tij të shumta me Ditën, Izet Haxhia rrëfen momentin kulmor të ditëve të dhjetorit 1990, krijimin e Partisë Demokratike.

Largimi demonstrativ i Shenasi Ramës nga PD-ja dhe pse u tërhoq Azemi nga gara…

Si u “dogjën” Pashko dhe Ceka dhe fraksionet e para në kupolën e selisë blu.

Incidenti i parë gjatë vizitës së Berishës atje dhe fillimi i antimitingjeve.

Me z.Haxhia bisedoi gazetari Xhevdet Shehu.

Kjo është pjesë e një interviste mbi ngjarjet e dhjetorit 90 dhe është botuar në DITA në 07 dhjetor 2015

(Vijon nga KËTU)

 

– Izet, ju si e kujtoni, si doli Berisha ato ditë në krye?

 – Në 16 janar Berisha nuk ishte i pranishëm dhe u bë votimi për të rrëzuar Hajdarin nga posti i kryetarit nismëtar të PD. Pas votimit u zgjodh Meksi me një votë më tepër se Azemi pas votimit të anëtarëve të komisionit nismëtar të PD-së. Por pas kthimit të Berishës dhe me këmbënguljen e tij u arrit kompromisi dhe ky votim u quajt i pavlefshëm dhe u vendos që deri në organizimin e degëve të PD në rrethe të mos kishte votim tjetër.

Kjo ishte një fitore e Berishës në rrugën e tij drejt kreut të PD-së që do të vendosej më datën 19 shkurt te selia e re e PD-së në rrugën e Kavajës. Gjatë kësaj kohe në një mbledhje të kryesisë pati një debat të ashpër mes Shenasi Ramës dhe Berishës. Shenasiu që kishte qenë dhe studenti promotor në lëvizjen studentore që në fillimin e saj me një vizion të qartë për synimet e kësaj lëvizje dhe qëndrim mospajtues ndaj të dërguarve specialë në këtë lëvizje Berisha dhe Hajdari.

Ai i akuzonte të dy këta si të dërguar të Ramizit dhe Xhelil Gjonit, por në këtë betejë Shenasiu u la vetëm nga pjesëtarë të tjerë të komisionit nismëtar dhe u largua në mënyrë demonstrative nga PD për të vazhduar veprimtarinë e tij në shoqatën “Fan Noli” të studentëve që ishte organizatore e grevës së urisë së studenteve që çoi në heqjen e emrit të diktatorit dhe rrëzimin e statujës së tij.

Berisha me këtë rast kishte arritur të detyronte të largohej një nga kundërshtarët e tij më të hapur dhe të pakompromis nga PD. Duhet shtuar këtu se Berisha vazhdonte të mbante kontaktet e tij me Ramizin në mënyrë të fshehtë dhe ndërmjetës për këtë ishte Spiro Dede, Sekretari i sapozgjedhur i Komitetit Qendror të PPSH. E kam marrë njëherë me makinën e PD-së tek muzeu Enver Hoxha dhe e kam sjellë në orët e vona tek PD-ja.

Pas votimit për largimin e Azemit nga kryetar i komisionit nismëtar dhe anullimit të tij pas këmbënguljes së Berishës, në PD filluan të shfaqeshin dy grupe kundërshtare që synonin kreun e PD-së.

Filloi një luftë sa e hapur edhe nën rrogoz për të siguruar votat e anëtarëve të komisionit nismëtar që do zgjidhte kryesinë e re të PD-së dhe kryetarin e saj deri në kuvendin e parë të partisë që do mbahej në vjeshtën e 91-shit.

– Po Azemi në cilin krah u rreshtua?

 – Azemi duke kuptuar se ishte i humbur në këtë garë filloi të mbështeste Berishën. Hajdari më tha që duhet të zgjedhim Berishën me çdo kusht, dhe po nuk u zgjodh Berisha ne do ta shkatërrojmë edhe PD-në.

Unë ato ditë në Tiranë kam takuar Halil Haklajn dhe pasi me pyeti se si shkojnë punët në PD, i thashë që situata është e tillë dhe e këtillë, ai me tha që jam gati me njerëzit që kam pranë të ndihmoj në zgjedhjen e Berishës në krye të PD-së për faktin që atë e kemi nga Tropoja.

Në ditën e votimit që ishte një ditë e tensionuar më dha një armë të cilën nuk e di nga e kishte marrë dhe dy persona të tjerë edhe këta të armatosur. Sipas planit që bëmë me Azemin, po të mos fitonte Berisha në votim do të futeshim brenda në zyrën ku bëhej votimi në katin e dytë dhe do të dhunonim kundërshtarët e Berishës.

– Kjo nuk ndodhi. Pse?

 – Nuk ndodhi sepse Berisha me një votë më tepër se Pashko, 6-5, arriti të zgjidhej kryetar i PD-së. Grupi kundërshtar i Berishës kishte zgjedhur për kandidat të tyre Pashkon e jo Meksin siç pritej, sepse secili anëtar i komisionit nismëtar do votonte në mënyrë të fshehtë për atë që mendonte të bëhej kryetar pa pasur një kandidaturë të hapur apo të caktuar më parë. Ka qenë zgjuarsia e Azemit që arriti që votat të mos ndaheshin në mes të tij e Berishës. Ai i mbushi mendjen Imamit dhe Selamit që të votonin për Berishën. Por vendimtare ka qene vota e Neritan Cekës që në momentin e fundit e dha për Berishën, apo me urdhër të atij që më vonë e “dogji” Cekën po për të ndihmuar Berishën në dhjetor të 91-shit.

E kam fjalën për Ramiz Alinë.

Meksi, Pashko, Edmond Trako, Merita Zaloshnja, Arben Demeti votuan për Pashkon për kryetar. Ndërsa Azemi, Imami, Zogaj, Berisha, Selami dhe Ceka do votonin për Berishën. Ironike është vota e Cekës, sepse zuri vendin e Shenasi Ramës në PD, pasi ky u largua në mënyrë demonstrative nga PD-ja duke thënë profecitë e tij për Berishën, të cilat u vërtetuan të gjitha më vonë.

Nuk do ta kalonin vetëm pak muaj kur Ceka do të bëhej kundërshtari i Berishës në Kuvendin e parë të PD-së, duke tërhequr pas vetes edhe Hajdarin, tanimë të penduar që ndihmoi dhe luajti rol vendimtar në zgjedhjen e Berishës në krye të Partisë Demokratike.

Pas kësaj filluan edhe përplasjet e mia me shumë nga kundërshtarë të Berishës në PD, të cilët me ndihmën e Azemit, sikurse ta thashë pak më sipër, arritën të më largonin për një periudhë tremujore nga ruajtja e Berishës dhe selia e PD-së. Unë u ktheva pas tre muajsh në PD, në prag të Kuvendit të parë të saj.

 – Dhe si e gjetët situatën atje?

 – E mjeruar për Berishën. Ai kishte ngelur vetëm. Sulmohej dhe shahej në mënyrë të hapur nga shumë punonjës të PD-së. Edhe shoferi i parë i PD-së që u mor nga shofer zuku i komunales që shpërndante dru, shante me zë të lartë e poshtë zyrës Berishën. I kishte ngelur pranë vetëm Agron Çika, por çfarë mund të bënte Agroni i vetëm?

Dhe si u kthye situata?

U përdor dhuna fizike. Edhe unë përdora “aftësitë e mia”. Kam rrahur disa nga këta personat më aktivë. Pas ca ditësh askush nuk guxonte të fliste më hapur kundër tij në PD.

– Kishte prapaskena në atë kohë kundër Berishës në PD?

 – Kjo as që vihet në dyshim. Përpara kuvendit, grupi i kundërshtarëve të Berishës bënin mbledhje të fshehta në vilën e Pashkos dhe duke tërhequr pranë vetes Hajdarin dhe ia mbushën mendjen për të vënë kandidaturën për kryetar, në mënyrë që votat e përkrahësve të Berishës të ndaheshin në mes tij e Hajdarit dhe të fitonte kandidatura surprizë e Cekës, sepse Pashko nuk u mendua të dilte në krye, pasi po diskreditohej dita-ditës si zëvendëskryeministër i qeverise Bufi.

– Pse Ceka ishte surprizë? Ai ka qenë ndër të parët që doli në krye të lëvizjes për përmbysjen e regjimit komunist?

 – Kjo është e vërtetë, por kandidatura e Cekes ndërsa ishte surprizë për delegatët e kuvendit të PD-së, nuk ishte surprizë për Berishën. Berisha ishte vënë në dijeni të këtyre lëvizjeve nga vetë ai që e futi në politikë, pra nga Ramiz Alia. Ai e ka marrë në telefon tre herë, duke e njoftuar për këtë komplot të të tijve.

– Ju mendoni se edhe lëvizjet e brendshme në PD i komandonte Ramiz Alia?

 Po. E kam bindje absolute këtë. Dhe Berisha, në saje të ndihmës së tutorit të tij politik, Alisë, do ishte një hap para mocionistëve të mëvonshëm të PD dhe do të dinte të ndërtonte strategjinë e fitores në kuvend, duke i dërmuar keq kundërshtarët e tij. Do ishte prapë Ramiz Alia që do t’i vinte në ndihmë Berishës në dhjetor të 91, që duke thirrur në zyrën e tij me dijeninë paraprake të Berishës do të digjte Neritan Cekën duke e paraqitur si njeri të tij, ku në të vërtetë me këtë dalje të tij me Ramizin po ndihmohej Berisha që kishte humbur autoritetin në PD e popull si bashkëpunëtor i Ramizit dhe eliminohej një kundërshtar i tij që kishte mbrapa grupin e Idriz Bashës.

Kështu iu hap përfundimisht dhe iu pastrua rruga Berishës për t’u bërë President i Shqipërisë në zgjedhjet e marsit 92.

Dhe ja ku e keni ende edhe sot e kesaj dite aty në shpinë. E ka gabim Arben Duka kur thotë se gjermani i fundit nuk ka ikur akoma. Ai (Berisha) është Pol Poti i shqiptarëve. Gjermanët nuk kanë bërë as sa një e mijta që u ka bërë Sala shqiptarëve. Ai jo vetëm që ka vrarë e shkatërruar, por ka vrarë atë që vdes e fundit te njeriu: shpresën se ky vend mund të bëhet. Ky është krimi më i madh i tij..

 

– Si shpjegohet që incidentin e parë Berisha e pati pikërisht në Tropojë?

Mendoj se nuk ndodhi rastësisht… Ndodhi kur filluan mitingjet e njohjes së PD nëpër rrethe. Në atë kohë unë shoqëroja Berishën së bashku me një student fisnik nga Mirdita, Ndue Lugja.

Është konçidencë apo nuhatja e popullit fisnik të Tropojës që incidentin e parë apo antimingun kundër Berishës e PD-së e kemi jetuar në Tropojë.

Njerëzit e vuajtur por krenarë të Tropojës nuk mund ta pranonin që biri i tyre që kishte qenë në shërbim të regjimit të kthehej sot para tyre në një njeri që shante e mallkonte regjimin nga i cili tropojanët kishin vuajtur shumë. Ata nuk pranonin hipokrizinë e patriotit të tyre që nga komunist i thekur e fanatik na ishte kthyer në antikomunist të tërbuar që propagandonte teorinë e tokës së djegur. Kjo ishte ajo që nuk pranonin tropojanët dhe jo demokracinë.

Plus edhe fakti tjetër që një njeri ordiner dhe me nam të keq si hajdut pulash e spiun sigurimi që ishte Azem Hajdari të vinte e t’u shante ata që deri më dje ai kishte qenë shërbëtori dhe servili i tyre. Këtë poshtërim që i bënë tropojanët, Berisha nuk e harroi dhe nuk ia fali Tropojës, duke u hakmarrë ndaj saj.

– Në ç’mënyrë?

 – Me futjen e vëllavrasjes dhe vrasjen e qindra të rinjve në vitin 97 dhe pas saj në mënyrë të drejtpërdrejtë duke u bërë pale në këtë gjakderdhje. Pas Tropojës antimitingjet u bënë të modës edhe në shumë qytete e rrethe të tjera. Kjo nga njëra anë e nxitur nga segmente të regjimit, por edhe për shumë zgjedhje të gabuara që bëri PD në rrethe, duke zgjedhur njerëz pa asnjë pikë reputacioni, përkundrazi njerëz të urryer nga populli dhe të kompromentuar me regjimin.

Kjo, siç tregoi edhe vetë përvoja e mëvonshme, ishte një strategji e Berishës për të futur në radhët drejtuese të PD-së njerëz të komprometuar e të kontrollueshëm, me cene në biografi, si i thoshim ne që ta kishte më të lehtë futjen në kthetrat e tij PD-në dhe keqpërdorimin e tyre për interesat e veta karrieriste e diktatoriale.

PD po kthehej në një kopje të shëmtuar të partisë mëmë. Të gjithë minjtë, të degjeneruarit, spiunet që po braktisnin anijen që po mbytej të PPSH u futën në radhët e PD.

Ata studentë nismëtarë të dhjetorit që me lëvizjen e tyre të pastër sollën pluralizmin dhe, për rrjedhim, krijimin e PD-së, po largoheshin të tradhtuar e të zhgënjyer nga kjo parti për t’u lënë vendin bashkëpunëtorëve të Sigurimit të përgatitur për këtë ditë.

 

 

*****

Vijon. Ribotohet nga një intervistë e Dita në numrin e datës 07 dhjetor 2015

 
http://www.sportsstump.com/