Dikur ishte Arbëria!

Vargje për këngë

Zagoria-Zagoria!

Kush është Parajsa në Tokë,
ku ka Fronin Perëndia,
ku prek qiellin me kokë,
Zagoria-Zagoria!

Nëpër Botë kudo kam shkuar,
malli yt të gjallë na mban,
tek ty o vend i bekuar,
kam pirë yjet në filxhan!

Vend i luleve të arta,
mbushur me vesë e me mjaltë,
po më të ëmbla se mjalta,
ti ke vajzat edhe gratë!

Zagori-emri me famë,
shtëpitë si shtëpi mbreti,
shumë ikëm e të lamë,
po ora aty na mbeti!

Të kam si drita tek sytë,
për ty s’mbaron dashuria,
s’ka e s’do të ketë të dytë,
në Botë si Zagoria!

Dikur ishte Arbëria!

Ikët pesëqind vjet përpara,
mos ju kapte hasmi gjallë,
kurrë nuk u humbi fara,
arbërishten mbajtët gjallë!

O ju bijtë e Skënderbeut,
hodhët rrënjë në dhe të huaj,
është e madhe peshë e dheut,
por s’peshon sa malli juaj!

As u shuat-as u tretët,
larg nga nëna Arbëri,
arbëreshë siç ishit mbetët,
me nder e me krenari!

Dikur ishte Arbëria,
vend i burrave të lartë,
tani është Shqipëria,
toka e mallit të zjarrtë!

Shënim i autorit: Këto vargje janë dhënë për muzikim, ndaj ndalohet kategorikisht përdorimi i tyre nga persona të tjerë të paautorizuar.

A.DUKA