“Me vendimin e Departamentit Amerikan të Shtetit nuk u nëpërkëmb dinjiteti i Sali Berishës, por u rivendos dinjiteti i viktimave të tij”

Nga Shyqyri Dade

Botuar në DITA

Nuk kishte ndodhur më parë që në një deklaratë aspak diplomatike, numri dy i politikës së jashtme të Shteteve të Bashkuara të Amerikës, të përkufizonte Sali Berishën si figurë që është përfshirë në korrupsion të rëndësishëm, në shpërdorim të fondeve publike, ndërhyrje në proceset publike, përfitime personale, përfitime të aleatëve të tij politikë, përfitime të familjes së tij, duke shpërdoruar besimin e publikut tek institucionet qeveritare dhe tek zyrtarët publikë. Deklarata thotë se për më tepër retorika e tij tregon se ai ka mbrojtur veten, aleatët dhe familjen e tij në kurriz të hetimeve të pavarura, përpjekjeve antikorrupsion dhe masave të përgjegjësisë. Berisha u ndalua të udhëtojë në Shtetet e Bashkuara dhe po ashtu u ndaluan edhe gruaja, i biri, dhe vajza e tij.

Këto akuza kaq të rënda dhe akoma më keq se kaq, publiku shqiptar i dinte. Ato dhe shumë të tjera janë thënë e stërthënë në analiza e komente për njeriun më të përgojuar në Shqipëri gjatë këtyre tridhjetë viteve. Por edhe kur janë artikuluar dhe janë dhënë edhe prova, drejtësia ka qenë e pavullnetshme për të bërë detyrën dhe për të hetuar veprimet e tij. Në pengimin e drejtësisë ka dorë edhe ai vetë, me kapjen e saj, me presionet, me forcën e pushtetit me dhunën fizike dhe okulte e me retorikën e tij siç e thotë deklarata, siç jemi të gjithë dëshmitarë, dhe siç e pranojnë edhe njerëzit më afër tij.

Por akuzat e Sekretarit të Shtetit dhe ndërkombëtarizimi i tyre, aq më tepër kur vijnë nga SHBA, marrin një vlerë të veçantë për shkakun se populli shqiptar e ka parë dhe e sheh Amerikën si një nga vendet më të afërta me të dhe me kredibilitetin më të madh. Të thëna nga Amerika, akuzat nuk janë më të tilla, ato janë fakte të parevokueshme, të cilat nuk i ndryshon dot politika e përditshme, analistët shërbëtorë, mediat e korruptuara dhe opinioni i brendshëm negativ dhe aq më keq Berisha në konferenca për shtyp.

Me këtë deklaratë, Berisha vetë, sedra e tij prej fshatari të pa civilizuar, familja e tij, morën një goditje të merituar dhe të shumëpritur nga opinioni, pavarësisht se nga cili drejtim erdhi. Morën goditje të gjithë ata të cilët përfituan nga drejtimi i Berishës, të gjithë ata që gjatë qeverisjes se tij të parë dhe të dytë u pasuruan, anëtarët e klanit të tij, që e shohin atë si baba të pushtetit të tyre. Morën goditje pronarët dhe ish-të përndjekurit politikë, që me hipokrizinë dhe paaftësinë e tyre për t’ju imponuar pushtetit, u futën nën strehën e komunistit sektar, për të përfituar nga pushteti. U goditën komunistët antikomunistë, servilët, mashtruesit, të fortët, krahu i armatosur, të gjithë ata që merrnin nga një kockë sa herë, që ai vinte në pushtet. Këtu nuk po flasim për ata të cilët kishin kohë që mendonin se Berishës i kishte ardhur “vdekja politike” dhe e kishin braktisur atë gjoja nga interesa të papajtueshme parimore.

Vendimi i Departamentit të Shtetit erdhi edhe si një lehtësim, si një vënie në vend e drejtësisë, për ata dhjetra e qindra individë, që gjatë karrierës së Sali Berishës si mjek e si komunist, si kryetar partie, President a Kryeministër, u bënë viktima të veprimeve dhe mosveprimeve të tij antiligjore e antihumane. Ai është akuzuar për denoncime, për dëshmi, për hakmarrje primitive, për dënime dhe futje në burg të kundërshtarëve politikë, për dënime politike nëpërmjet ligjit 24/1 me të cilin largoi nga puna të gjithë specialistët më të mirë që kishte Shqipëria, duke i zëvendësuar me marangozë e burgaxhinj ordinerë, për pasjen dijeni të një sërë ndodhish e ngjarjesh të rënda midis klaneve të Tropojës, për ngjarjet e dhunshme të 26 Majit 1996.

Ai është protagonist i ngjarjeve të vitit 1997, kur për shkak të korrupsionit dhe injorancës në drejtimin e presidencës dhe qeverisë e çoi vendin në luftë civile, kur nuk pranonte të linte pushtetin edhe pse Shqipëria po digjej e po humbiste sovranitetin. Ai është një nga autorët e kryengritjes së 14 Shtatorit 1998 dhe i një sërë protestash të mëpasme të dhunshme. Ai është akuzuar bashkë me të birin për lidhje me ngjarjen e Gërdecit ku humbën jetën 29 persona dhe u plagosën disa dhjetëra të tjerë. Ai është një nga urdhërdhënësit e ekzekutimit të disa personave në Bulevard, ku mbetën të vrarë katër qytetarë dhe u plagosen dhjetëra të tjerë. Të gjitha këto i ka pranuar edhe vetë, duke u bërë sfidë kundërshtarëve dhe qytetarëve, se “po më erdhët edhe njëherë do t’ua bëj përsëri siç ua bëra, provojeni”.

Nuk besoj se shqiptarët i kanë harruar daljet e Sali Berishës në media e në parlament, ku si ai ujku që sulmon viktimën e pambrojtur, me një gojë të shthurur, sulmoi, burra e gra, vëllezër e motra e të afërm, të kujtdo në politikë ose jo, që guxoi të flasë hapur kundra veprimeve të tij të paligjshme. Por paburrëria, pabesia si mjet i tij i zakonshëm, nëpërkëmbja e zakoneve shqiptare, shprehej qartë kur merrej me fëmijët e kundërshtarëve të tij. Të merresh me fëmijët e dikujt, sidomos kur janë në moshë të vogël, të adoleshencës, apo kur nuk kanë lidhje as me politikën e as me Saliun, është një gjë e ulët të cilën ky njeri nuk e kishte për gjë fare.

Deklarata e Sekretarit të Departamentit të Shtetit tregoi se nuk ishin fëmijët e të anatemuarve nga Saliu ata që duhej të shaheshin e kritikoheshin, por janë pikërisht fëmijët e Saliut ata që kanë përfituar nga korrupsioni i të atit, që janë mbrojtur prej tij dhe që kanë patur mbrojtjen e institucioneve të të atit.

Të gjithë atyre grave në politikë, grave të politikanëve, grave të publikut shqiptar që ky i pagdhendur, u ka rënë në qafë me sharje e fyerje publike, zgërdheshje e prapaskena, deklarata u tregoi se nuk ishin ato gra të cilat ai i përgojoi, por ishte gruaja e tij, pjesë e aferave të kundraligjshme dhe përfituese dhe se edhe ajo është një nga personat që ka përfituar nga retorika sfiduese, nga institucionet që drejtoheshin nga i shoqi.

Sekretari Amerikan i Shtetit dhe Deklarata e tij e kthyen Sali Berishën nga një nukël toksik, në një mbeturinë toksike. Drejtësia duhet të merret deri në fund me të, duke rihapur të gjitha ngjarjet ku ai ka marrë pjesë drejtpërdrejt ose për të cilat ka dijeni. Alibia e tij përpara përkrahësve të tij se nuk është akuzuar për korrupsion ka kohë që ka rënë në Shqipëri, por tani ra edhe në arenën ndërkombëtare. Alibia e tij se ai u godit për shkak se ka folur për Kosovën, ka rënë kur furnizonte Millosheviçin me naftë, kur sulmonte UCK-në dhe kur e quante Rambujenë, tradhti kombëtare.

Alibia që me hile dhe dinakëri kërkon të ngrejë përkarshi amerikanëve, të cilët po e godasin, se ky paska mbrojtur Kosovën nga amerikanët, ka rënë kur SHBA dhe NATO sulmuan Millosheviçin dhe nxorën forcat ushtarake serbe nga Kosova. Trupat e SHBA janë edhe sot e kësaj dite në Kosovë. Dhe se pa ndihmën e SHBA nuk do të dihej se kush do të ishte fati i Kosovës dhe rajonit.

Në konferencën e djeshme për shtyp, kryefjala e Sali Berishës ishtë dinjiteti i nëpërkëmbur. Ai theksoi se gjëja më e shtrenjtë për të është dinjiteti. Si ka mundësi që një njeri që ka dinjitet dhe vlerëson veten nuk ka pikën e respektit për burrat, gratë dhe fëmijët e atyre që mendojnë ndryshe nga ai. Ku shkoi dinjiteti i mijëra punonjësve të administratës, i mijëra ushtarakëve dhe oficerëve të policisë, që hiqeshin nga puna gjatë qeverisjes së tij? Ku shkoi dinjiteti i dhjetëra e qindra personave që sulmoheshin nga “llogorja” e tij? Ku shkoi dinjiteti i qytetarëve që dëgjonin Kryeministrin e tyre të çakërdisur në parlament të nxirrte nga goja e tij lloj-lloj hamendësirash e sharjesh për njërin e tjetrin?

Në këtë ngjarje të fundit nuk u nëpërkëmb dinjiteti i Sali Berishës, por u rivendos dinjiteti i viktimave të tij.

Me konferencën e djeshme, ai u mundua që të sfidonte Sekretarin e Shtetit, ta personalizonte çështjen dhe ta ndante atë nga administrata amerikane. Hile të cilave ju ka kaluar koha dhe me të cilat nuk merret më njeri. Ai pretendoi për fakte e prova. Të mos merresh fare me sa më sipër, por mjafton të shikosh mbledhjet e qeverisë dhe kronikat e parlamentit do të shohësh se mërmëritësi i djeshëm, ishte ligjëruesi çapraz e fodull që sokëllinte pak kohë më parë.

Sekretari Amerikan i Shtetit thekson se me këtë akt ndaj Sali Berishës, ai po rikonfirmon nevojën për llogaridhënie dhe transparencë në institucionet demokratike të Shqipërisë, proceset qeveritare dhe veprimet e zyrtareve publike. Gjë që tregon se askush nga klasa politike dhe nga qeveria, nuk duhet të pozicionohet, të marrë merita, apo të mendojë se ka ndonjë rol në Deklaratën e Sekretarit të Shtetit kundër Sali Berishës.

Përkundrazi tashmë u hap rruga e llogaridhënies në radhë të parë të atyre që ushtrojnë pushtetin. Sapo kanë përfunduar zgjedhjet dhe Partia Socialiste i ka fituar ato. Shpresojmë që të ketë një korrigjim radikal të qeverisjes qendrore dhe lokale, që gjatë tetë viteve të mëparshme kanë patur rezultate në sektorë të veçantë, por edhe janë akuzuar për korrupsion, kriminalitet, mungesë të transparencës në përdorimin e fondeve publike, administratë të paaftë, etj.

Qëndrimi amerikan është një konfirmim i fortë që reforma në drejtësi do të ecë përpara dhe se ajo po i jep frytet e veta. Është detyra e të gjithëve që të mbështesim këtë qëndrim, sepse përfitimet do t’i ketë publiku shqiptar nëpërmjet zbatimit të reformave të shpejta të cilat do të na integrojnë më shpejt në BE.

Fundi i turpshëm politik i Sali Berishës erdhi pas një kohe të gjatë. Ndjenja e revoltës dhe protestës duhet të përfshijë jetën publike shqiptare. Nuk duhet të presim që zgjidhjet të na vijnë gjithnjë nga jashtë. Klasa politike dhe liderët tashmë të konsumuar, drejtues të niveleve të ndryshme të akuzuar, duhet të largohen dhe gjithashtu duhet të kalojnë në sitën e hetimit për aktivitetin e tyre të dyshimtë shumëvjeçar.

Shqiptarët duhet të fitojnë dinjitetin e emrit të tyre duke luftuar e punuar në rradhë të parë vetë.

—–

©Copyright Gazeta DITA

Ky artikull është ekskluziv i Gazetës DITA, gëzon të drejtën e autorësisë sipas Ligjit Nr. 35/2016, “Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e lidhura me to”. Shkrimi mund të ripublikohet nga mediat e tjera vetëm duke cituar DITA dhe në fund të vendoset linku i burimit, në të kundërt çdo shkelës do të mbajë përgjegjësi sipas Nenit 178 të Ligjit Nr/ 35/2016