Dje dhe sot!

(Që të mos harrojnë ata që e dinë dhe që ta mësojné ata që s’e diné.)

Do kishim të drejtë,
të shisnim pak mënd,
nëse do qe bërë,
më i mirë ky vënd!.

Po sapo kaluam,
këtu Nëntëdhjetën,
Shqipëri e shkretë,
mori tatëpjetën!.

Tamam porsi guri,
në një rrokullim,
që bie e bie,
drejt e në greminë!.

Para Nëntëdhjetës,
s’qe valle dhe këngë,
po shtyllat e jetës,
qëndronin në këmbë!.

Me djersën e ballit,
njeriu jetonte,
shtypja-shfrytëzimi,
më nuk ekzistonte!.

Dhe aherë mbivlera,
nga puna krijohej,
po në arkë të shtetit,
krejt akumulohej!.

Nikoqiri shtet,
e mblidhte në arkë,
dhe nuk shpërdorohej,
as dhe një qindarkë!.

Me ato para,
klasa jonë punëtore,
ngriti në pak vite,
vepra madhështore!.

Miliarda lekë,
qeveria mblidhte,
dhe në investime,
të gjitha i hidhte!.

Ka shumë që sot,
thonë poshtërsira,
po ai sistem,
bëri mrekullira!.

Shqipëri e vogël,
i bashkoi dhe malet,
dhe bëri gjerdan,
me hidrocentralet!

Po të tilla vepra,
sot s’imagjinohen,
dhe tumori i borxhit,
çdo ditë zmadhohet!.

Tej për tej Atdheut,
u bë udhë e hekurt,
po sot hekurudha,
si çdo gjë ka vdekur!.

Aherë as si fjalë,
s’njihej korrupsioni,
as drogat e vdekjes,
as prostitucioni!.

Majat më të larta,
kapëm në arsim,
sa dhe shkollë e mesme,
qe një detyrim!.

Arsimi i lartë,
që sot keq është vrarë,
nxirrte specialistë,
të klasit të parë!.

Nxirrte shkencëtarë,
me formim të plotë,
ndaj dorën s’e shtrimë,
asnjëherë në Botë!.

Mëndje gjeniale,
kish në çdo sektor,
kush mohon këtë,
është vërtet një horr!.

Gjeni sot një mëndje,
si të Farudinit,
gjeniu që bëri,
Kaskadën e Drinit!.

Ai qe i gjithi,
një projekt shqiptar,
dhe s’mund të mohohet,
nga asnjë zuzar!.

Një projekt shqiptar,
gjithë elektrifikimi,
dhe këtu çdo gjë,
nisi nga fillimi!

Po dhe Radovicka,
ishte një gjeni,
sa që Bota s’ka,
as sot si Ai!.

Vijon nesër

Arben Duka