Jetojmë në Kohën e Derrit

Sot objekt i shkrimit tim,
Lehtë u bë diplomacia,
Pasi gjithë misionet tona,
Qekan mbush’ me bij e bija!

Qekan mbush’ me bij e bija!
Të kupolës kriminale,
Ndaj të gjith’ misionet  tona,
Sot jan’ kthyer në ca hale!

Islamiku i baba Cekës,
Na i bëri një shërbim,
Për ta parë me sy të lirë,
Këtë llum e degradim!

Mburren: ‘Vijm’ nga fis i mirë’
Shyqyr Zotit që i kemi!
Kujt i plasi se nga vini,
Sot çfar’ jini ësht’ problemi!

S’është i vetëm Neritani
Që me Salën “pati fat”,
Soj’ i tija Shqipërinë,
E kanë bër’ si bankomat!

S’ka mjedis që s’e ka prekur,
Tentakul’e injorancës!
Prishur krejt kjo Shqipëria
Prishur krahët e balancës,

Ndaj dhe janë shpërfytyruar,
Në harbutë e në harbute,
Ngrihet sot parajsë e tyre,
Mbi mizerjen absolute!

Na ësht’ bërë sot “mençuria”,
Atribut i maskarenjve,
Ne na mbeti që të tundim,
Flamurin e budallenjve!

Nuk mund t’i përmend me radhë,
Të gjithë llojet e kancerit,
Po kuptohet lehtësisht,
Që jetojmë Kohën e Derrit!

Post skriptium:

Kush e pa Berishën,
Mbrëmë në Kuvend,
Të gjithë kanë menduar:
“Iku-krejt u çmend!”

Unë që kaq vite,
Atë kam studiuar,
S’e kam parë si dje,
Kaq të revoltuar!

S’e kam parë kurrë,
Kaq të inatosur,
Njëlloj sikur vetë,
Të ishte gjakosur!

Sala qe përfshirë,
Rënd’ nga marrëzia,
I qenka përdhosur,
Keq diplomacia!

Po me kaq nxitim,
Mos e merr o plak,
Si paske harruar,
Se ke derdhur gjak!

Vrave katër njerëz,
Parvjet o i gjorë,
Po s’u ngrit për ty,
Grupi hetimor!

Tani në të ikur,
Jini qesharakë,
Ju mostra të liga,
Ju që derdhët gjak!

Unë do t’i thoshja,
Ky Komision Leshi,
Mund dhe të zbulojë,
Ndonjë ndukje veshi!

Ju që kini duart,
Si qymyr të pastra,
Jepini komisionit,
Dhe ca brisqe “Astra”!