Dueli Duka-Fino dhe një histori shoqatash

Leonard Karaj

Lajm i mirë: ka garë reale. Lajm shumë i mirë: më në fund presidenti aktual i Federatës Shqiptare të Futbollit ndjen seriozisht dhe ndoshta edhe për herë të parë, në këto 16 vjet mbretërim, “tërmetin” poshtë kolltukut të tij. Dukej qartë që nga mënyra, gjestikulacionet, por edhe dredhia sesi mundohej të fshinte tensionin e këtyre zgjedhjeve gjatë debatit me Bashkim Finon në studion e “Të paekspozuarit” të Ylli Rakipit. Një lojë në mbrojtje e Dukës, në pritje të sulmeve të vazhdueshme të kundërshtarit, të cilat në 99 përqind të rasteve ceknin të vërteta therëse për mënyrën diktatoriale me të cilën është drejtuar federata gjatë këtyre viteve. Dhe këtu del në pah lajmi i keq: këto zgjedhje, zor se mbarojnë më datë 7 shkurt sikundër është programuar nga Komiteti Ekzekutiv i FSHF-së. Presidenti aktual, ka pak gjasa që të pranojë verdiktin (gjithnjë në rast humbjeje), duke përgatitur terrenin, me kryefjalë togfjalëshin: “ndërhyrje e politikës”. Teksa nga ana tjetër edhe Bashkim Fino, pritet të mos lëshojë pe, kur vjen fjala për shoqatat fantazmë, të krijuar enkas nga kreu aktual, për të pasur në xhep ende pa nisur gara, një dyzinë me vota pro tij.

Së pari – Gjatë përballjes së të enjtes Duka tha se shoqata i kishte gjetur ashtu, të krijuara që në kohën kur ai erdhi për herë të parë në krye të FSHF-së.

FAKT – Pothuajse të gjitha shoqatat që sot kanë të drejtë vote janë krijuar dhe pranuar si të tilla nga asambletë e ndryshme të federatës duke filluar nga viti 2000 dhe më tej (madje disa prej tyre, kryesisht ato rajonale kanë fituar të drejtën e anëtarësimit/krijimit pranë FSHF-së pas vitit 2006). Thënë ndryshe: këto shoqata, të njohura vetëm nga FSHF-ja por jo ligjërisht nga gjykata (kupto shteti), nuk kanë pasur të drejtë vote (jo të gjitha të paktën), në zgjedhjet e 2002-it për kreun e federatës, teksa në garë përballë njëri-tjetrit ishin Armand Duka dhe Mehdi Bushati. Ose më mirë kreu i asnjërës nga këto shoqata nuk ishte “emëruar” direkt në krye të saj nga presidenti i FSHF-së (dhe të presësh më pas që kreu i shoqatës rajonale të Tiranës për shembull, i cili është vënë në atë post nga vetë z.Duka, të mos votojë këtë të fundit…). Sakaq, referuar ligjit nr.79/2017 “Për Sportin”, i cili shfuqëzoi ligjin nr.9376, datë 21.4.2005, asnjë shoqatë sportive nuk mund të njihet më së pari pa u krijuar në përputhje me legjislacionin shqiptar në fuqi dhe natyrisht pa u rregjistruar si anëtare të federatës përkatëse (neni 19, i ligjit). Në rastin konkret për “12 shoqatat e FSHF-së”, lind pyetja: si janë themeluar, me çfarë statuti operojnë dhe si e zgjedhin këto shoqata kreun e tyre, i cili më pas i përfaqëson si në rastin konkret me të drejtë vote në asmablenë zgjedhore të FSHF-së?

FAKT – Hiq, shoqatën e trajnerëve (e cila thuajse nuk funksionon fare), të mjekësisë sportive, të arbitrave dhe minifutbollit, të gjitha të tjerat: Shoqata Rajonale e Futbollit Tiranë, Shoqata Rajonale e Futbollit Durrës, Shoqata Rajonale e Futbollit Shkodër, Shoqata Rajonale e Futbollit Elbasan, Shoqata Rajonale e Futbollit  Fier, Shoqata Rajonale e Futbollit Korçë, Shoqata Rajonale e Futbollit  Gjirokastër dhe Shoqata Rajonale e Futbollit Lezhë, janë paradhoma në kuptimin e plotë të fjalës (si nga ana e financiare, por edhe e përzgjedhjes), të zyrës së presidentit aktual të FSHF-së. Kësisoj, edhe sikur të mos kishte shpërthyer skandali i mosrregjistrimit të këtyre shoqatave në Gjykatë sipas ligjit, nuk duhet të jesh domosdoshmërisht një mendjendritur për të kuptuar sesa e “fshehtë” dhe për cilin kandidat do të shkojë, vota e përfaqësuesve të këtyre shoqatave në këtë asamble zgjedhore.

Së dyti – Të gjithë anëtarët e federatës shqiptare të futbollit janë subjekte të ligjit dhe si të tillë duhet të njihen në Gjykatë.

FAKT – Federata akuale barazon votën mes anëtarëve, por si duket “harron” që KF Tirana, FK Partizani, Teuta, Skënderbeu, etj, etj, janë anëtarë me një statut dhe formë ligjore të njohur ligjërisht nga shteti dhe të rregjistruar në librat tatimorë si të tillë (QKB). Dhe nuk mund të thuhet e njëjta gjë për shqoqatat, ndaj të cilëve më e pakta u duhet bërë një hetim, për mënyrën sesi ato kanë organizuar veprimtari sportive, duke mos qenë fare të rregjistruara si subjekte të ligjit, dhe jo më të kenë të drejtë vote në një asmable zgjedhore. Dhe nëse marrim për një moment për bazë këtë barazi vote, a do të lejohej për shembull të votonte në këtë asamble KF Lushnja, në rast se bashkia nuk do ti kishte dhënë formë ligjore dhe nuk do ta kishte rregjistruar klubin e futbollit? E sigurt që, KF Lushnja nuk do mund të merrte dot pjesë as në aktivitetin futbollistik, dhe jo më të kishte të drejtë vote në asamble. Atëherë, përse ky rregull vlen për një anëtar (si Lushnja për shembull), dhe nuk vlen për një tjetër (si shoqatat)?

Së treti – Debati Duka-Fino u përqendruar edhe tek lista e delegatëve që do të votonin në këtë asmable.

FAKT – Referuar listës së publikuar në media vërehet se për kreun e FSHF-së do të votojnë në disa raste persona që nuk kanë lidhje fare jo vetëm me klubet por edhe me qytetet të cilat i përkasin këto klube. Nuk janë qoftë edhe punonjës klubi apo edhe të bashkisë që ka në pronësi atë anëtar të FSHF-së. Rastet janë të shumtë dhe në një asamble ku numri i anëtarëve votues është i kufizuar (në rastin më të mirë janë 54 dhe më të keqin, duke përfshirë edhe shoqatat fantazmë shkon 66), edhe një i tillë mund të bëjë diferencën për zgjedhjen e kreut të ri të federatës.

Së katërti – Duka i mëshoi më së shumti fakti se gara po politizohet, nisur edhe se përballë ka një politikan, aktualisht deputet i Kuvendit të Shqipërisë.

FAKT – Si mund të thuash sot që ka ndërhyrje politike, kur deri tanimë më shumë se 80 përqind e anëtarëve të federatës mbahen në këmbë falë politikës (kupto bashkive). Klube si: Ada, Bilishti, Bylis, Besa, Lushnja, Apolonia, Elbasani, Kamza, Këlcyra, Memaliaj, Skrapari, Tërbuni, Tomori, Flamurtari, Iliria, Burreli, Butrinti, Delvina, Domosdova, Egnatia, Maliqi, Naftëtari, Pogradeci, Shkumbini, Tepelena, Vllaznia, Kastrioti, Sopoti, Veleçiku, Përmeti, Albpetroli, etj, nuk do të mund të kishin ekzistuar deri më sot nëse bashkitë e qyteteve respektive, ato të djeshmet dhe këto të sotmet, nuk do të kishin mbajtur, madje në të shumtën e rasteve, nga të ardhurat e taskapaguesve vendorë. Apo në këtë rast politika është e mirë sepse po e ndihmon sportin…. Po a nuk ishin po këto klube që kanë votuar për katër herë radhazi për presidentin aktual të FSHF-së? Apo: kur je me mua, je ok, dhe kur je kundër meje është “ndërhyrje politike”?!

Dhe së fundmi – Si Duka dhe Fino u ndalën tek “faktori i huaj”, FIFA dhe UEFA (kuptohet, secili sipas mënyrës së vet të të parit të gjërave). Personalisht mund të mirëkuptoj një lloj shqetësimi të UEFA-s dhe FIFA-s në lidhje me këto zgjedhje, duke parë natyrisht edhe situatën social-politike aspak normale në vend. Por nga ana tjetër, më pyetja lind: si do mund të pranojnë këto dy organizma të larta të futbollit botëror që për kreun e FSHF-së të votojnë anëtarë të parregjistruar? Si mundet që vota e Tiranës të lexohet njëlloj si ajo e shoqatës kombëtare të trajnerëve të futbollit apo shoqatës sportive minifutbolli (kupto: klubi bardheblu njihet si subjekt i ligjit në kuptimin e plotë të fjalës, ndërsa shoqatat i njeh si të tilla vetëm federata)? Në këtë kontekst besoj se ideale do të ishte që në këtë asamble të kishin të drejtë vote vetëm anëtarët e njohur ligjirisht si të tillë nga legjislacioni shqiptar. Vetëm kësisoj këto zgjedhje do të fitonin legjitimitet, më së pari në dobi të futbollit tonë, dhe në fund fare, për hir të faktit se duhet të njihen si të tilla edhe nga UEFA dhe FIFA.