“Hipokrizia me 5 Majin dhe antikomunizmi absurd! Socializmi pati ato vlera që pati, të cilat në mos trashëgohen, respektohen nga shumica e shqiptarëve”

Artan Xh. Duka

Rrota e historisë nuk kthehet pas dhe e ardhmja është në demokraci por, ne i lëmë aq vend vetes në të ardhmen, po aq sa i japim edhe të shkuarës atë që i takon.

5 maji e plot data e ngjarje historike të luftës dhe punës, nuk janë data e episode që zbehen nga koha por janë të amëshuara si vetë koha, një frymë që na bën e mban bashkë duke qënë rikujtesë për të gjithë. Edhe kur votojmë!

E ka të shkruar humbjen në ballë

Ka një përpjekje nga ana e opozitës për të argumentuar se fryma e PD ishte frymë e shumicës(!) dhe se humbja më 25 prill erdhi nga mirëbesimi i opozitës tek sistemi dhe abuzimi i PS me të.

Sipas tyre, PS vetë nuk pati asnjë meritë, përkundrazi e kishte mbushur kupën dhe nëse Basha ka ndonjë përgjegjësi, ka se besoi se kupa do zbrazej vetë!

PS ka ato të sajat por, nëse krahasohen qeverisjet deri më sot, mes “shiut” të PS dhe “breshërit” me suferinë të PD ku edhe çadra nuk bën punë, merret me mënd se ku vota shkon.

Por ka dhe një arsye tjetër, akoma më madhore, më historike dhe më të qënësishme që bën që PD ta ketë humbjen të shkruar në “ballë” duke mos gëzuar mbështetjen e shumicës në këtë vend.

Është përdhosja sistematike që ajo i ka bërë vlerave të luftës dhe punës në këtë vend. Dhe këtë, shumica e votuesve që janë të lidhur ngushtë me këto vlera, nuk e harrojnë!

Data e ngjarje historike si 5 Maji, 29 Nëntori, 24 Maji, Konferenca Pezës etj, kanë magjinë e të bërit një.

Nuk shquhemi për komb fetar, ndonse kemi plot kisha, teqe e xhami por shquhemi për besimin tek liria e sakrifica për të, me të rënët “shënjtorë” të përjetshëm dhe vëndprehjet e tyre “kultet” ku falemi të gjithë me mirënjohje e respekt pakufi.

Liria e sakrifica është “feja” e shqiptarëve, një frymë që gjallon çdo ditë brënda nesh, pa patur nevojë fare për mesha javore e kumbime të përditshme këmbanash e minaresh. Na jep emër, na mban kokën lart dhe na mbush me jetë për më tej.

Së prapthi “kalit” të historisë

Që në fillimet e saj, duke adoptuar një qëndrim antikomunist donkishotesk që përfoli e anatemoi vlerat e luftës dhe ndërtimit, PD iu kundërvu shumicës së shqiptarëve.

Të gjithë dëshirojnë demokraci por në demokraci trashëgimia nuk mund e nuk duhet të futet në një thes. Hipokrizia me 5 majin, demonizimi luftës e punës, përfolja e 29 nëntorit etj ngjarjeve dhe protagonistëve të kohës, e ka nxjerrë sot PD në minorancë sepse vlerat e luftës dhe punës janë vlera të shumicës së shqiptarëve.

PD nuk humbi më 25 prill se i vodhën votat. Nuk mund të vidhet diçka që nuk ekziston. PD humbi e humbet se pas 1992, mori haptazi anën e humbësve historikë. Të atyre që ishin e mbetën pakicë dhe që në emër të antikomunizmit u bënë me okupatorin, grekun, sërbin etj duke iu kundërvënë dëshirës së shumicës së shqiptarëve për liri dhe shtet kombëtar.

Vlerat e vërteta koha nuk i zbeh por vetëm i nxjerr më tej në pah. LANÇ nuk është një ngjarje që bashkë me brezin e lavdishëm të saj por një frymë që na mban gjallë përditë si shoqëri e komb.

Puna e kontributi i brezave në 40 vjet pas lufte nuk është një mall pa zot që mund të lihet nga politika tej si stok por një “metër” përgjegjshmërie e ndjeshmërie ndaj vlerave që beson shumica në këtë vënd.

Antikomunizmi absurd nuk shpie kund. Si çdo sistem dhe çdo periudhë, edhe socializmi pati ato vlera që pati dhe, në mos trashëgohen, respektohen nga shumica e shqiptarëve.

Nuk mund të anatemosh gjithshka të së shkuarës me argumentin e abuzimit e dramave të kohës. Nuk ndodh kjo as me besimin fetar ndonëse në emër të fesë janë bërë mizori pafund në histori.

PS ka komplekset e saj ndaj së shkuarës, deri në qëndrime as mish as peshk por gjithsesi në raport me PD mbetet më ekuilibruar dhe më pranë ndjeshmërive të shumicës në vënd.

PD, ndërkohë, stonon në revanshizmin e saj në denigrimin e luftës dhe punës deri me rehabilitime, nën petkun e antikomunizmit, të atyre që iu kundërvunë interesit kombëtar duke bërë duvanë e antishqiptarizmit shekullor në rajon. Dhe kjo prek ndjenjat e shumicës në këtë vënd dhe ajo vendosmërinë e saj për të lejuar mohimin e punës e sakrificës së brezave të tërë, e shpreh kur vjen rasti edhe me votë.

5 maji e plot data e ngjarje të tjera historike nuk harrohen dot sepse tejkalojnë vullnetin tonë. Janë të amëshuara dhe sipër nesh dhe na kujtojnë e rikujtojnë dramën e lirisë duke qënë “kod” udhërrëfyes për të bërë më të mirën në jetë. Edhe kur shkojmë të votojmë.