Ja ku kemi lerë!

Letër e nënshkruar

Luciano Golemi

Në ç’vend kemi lerë? 

Ku na bëjnë nderë?
– Në Shqipëri. – A.Z.Çajupi

Do marr guximin e shfrenuar t’i bëj analizën këtyre vargjeve. Do thotë njerëzia, po ky hiçi kush është? Unë mund të jem “kushdo”, por e kam të pamundur të jem “askush”.
Në ç’vend kemi lerë? Aty ku na kanë dh**rë, në Shqipëri. Aty ku i varfri, do me piskat vrerin e lodhjes nga puna ndershme teksa shikon komshiun me makinë luksi. Kemi lindur këtu ku jeta e dikujt blihet, ndonëse thonë se jeta nuk ka çmim. Këtu or’ njerëz, ku idealet i përkasin deklaratave me ngjyra. Ideal me ngjyrë, vetëm këtu blen, shet. Kam lindur këtu ku pazaret bëhen mjaft me shprehjen: “ E kemi tonin”, “Është krahu ynë”.
Ku ai që punon me krahët e vet, mbijetesën pret. Po të shkojë më tutje, dikush e godet. Këtu kam lerë ku paraziti është “punëtor”, ku pushteti është i tillë, punëtor. Në Shqipëri kam lerë, vendin e ilirëve, ardianëve, dardanëve, molosëve, kaonëve që ngritën qytetërime, ne merremi me shtetrrethime.

Pazar pa kandar në Parlament kam parë, o burra të kalojmë ligjin se kemi ndeshje për të parë. Të rinjtë studioz e virtuoz i kanë flakur nën thundrat e të paaftëve. Vetëm këtu përbuzet i mençmi, këtu urrehet talenti. Këtu mungon alternativa. Eh ç’nuk mungon këtu…