Jemi dhe të bekuar dhe të mallkuar!

Me tokë e me det,

me male mbuluar,

Shqipëri e dashur,

je vend i bekuar!

 

Shqipëri e dashur,

je vend i bekuar,

po shumê shpesh ke rënê,

në ca palo duar!

 

Një popull martir,

populli shqiptar,

ka nxjerrë shumë heronj,

dhe shumë tradhtarë!

 

Pesëqind vjet me turkun,

një pushtim-hata,

po ne me pushtuesin,

u bëmë mik e vlla!

 

Vendet e Ballkanit,

të krishtera mbenê,

vetëm ne-nga turku,

e ndërruam fenë!

 

Pesëmbëdhjetë shekuj,

me kryq e kambanê,

po brenda një nate,

u gdhimë myslimanë!

 

Turqit po vazhdojnë,

të bëjnë shaka,

sot e kësaj dite,

na thonë popull vlla!

 

Ç’vllezër jemi ne,

medet e medet,

kur ndënë pushtim,

ndenjëm pesëqind vjet?!

 

Dhe kur u shpërbê,

gjithë Perandoria,

akoma-Sulltanin,

donte Shqipëria!

 

“Dum Babën-dum Babën!”,

thosh një xhins debili,

një super idiot,

si Haxhi Qamili!

 

Meqë ne lëkurën,

e shisnim kollaj,

Evropa përdori,

gërshërët e saj!

 

Ndarja e kufijve,

masakër më vete,

u nda Shqipëria,

në plot pesë shtete!

 

Ndaj ka Europa,

mallkimin e Zotit,

ndaj i tha Gjergj Fishta:

“Heu-Kurvë e Motit!”

 

Po dhe në mes tonë,

kishte hyrë shejtani,

fali toka Zogu,

dhe Esat Toptani!

 

Nip e dajo falën,

toka tek Serbia,

ndërsa Sala fali,

detin tek Greqia!

 

Po Sali Berishës,

gërmadhës së vjetër,

shyqyr që pisllëku,

i mbeti në letër!

 

Po ka ardhur dita,

më mos nusërojmë,

dhe  trojet e vendit,

tani t’i bashkojmë!

 

Sot-or sot bashkimi,

ka kohën e vet,

por kjo politikë,

është për ibret!

 

Tutje hundës vet,

një grimë nuk shikon,

vetëm për të vjedhur,

mëndja i punon!

 

Ndaj kanë dalë në rrugê,

të bëjnë kiametin,

të marrin pushtetin,

për të vjedhur shtetin!

 

A.DUKA