Jo kaq poshtë zoti Rama!

Nga Viktor Malaj

“Jemi para fisnikërisë së përbaltur prej mashtrimit qeveritar apo përballë përbaltjes mbi një akt fisnikërie e solidariteti shqiptar?”/ Luan Rama

Z. Luan Rama është nga të paktët figura politike, ende aktive, për të cilin kam pasur mendim pozitiv, si për nivelin kulturor ashtu edhe për integritetin moral. Kur u largua nga udhëheqja e PS-së para 6-7 vitesh e kam mirëkuptuar e justifikuar pasi ende besoj se ka shumë të ngjarë që, edhe unë, po të kisha qenë në strukturat e larta drejtuese të asaj partie, do të isha mënjanuar apo vetëlarguar për shkak të mënyrës së sjelljes politike të kryetarit të asaj partie, z. Edi Rama. Përballë një drejtuesi politik mendjemadh, mospërfillës dhe arrogant të mbeten dy rrugë: ose të vazhdosh me shumë durim të luftosh për përhapjen dhe rrënjosjen e ideve dhe mendimeve të tua apo të një grupi që mendojnë si ti, ose të vetëlargohesh dhe, nëse është e mundur, të bëhesh pjesë e ndonjë force tjetër politike, të sapokrijuar dhe të pasprovuar gjer atëherë, tek e cila beson se mund ta gjesh më mirë realizimin e ideve të tua.

Z. Luan Rama u largua nga PS-ja (e cila, për hir të së vërtetës, duhet thënë se ka pak përmbajtje “socialiste”) dhe iu bashkëngjit LSI-së. Një i moshuar më këshillonte dikur që, nëse do të dish a ka pasur motive parimore morale një grua e ndarë nga burri, shiko me çfarë njeriu martohet herën e dytë. Partia, tek e cila shkoi z. Rama, nuk shquhet as për nivel të lartë intelektual, as për ideale e parime politike apo morale. Prej saj nuk kishte shumë kohë që ishin vetëlarguar intelektualë të spikatur të vendit, si Xhufi, Brokaj etj. Ajo është thjesht (me pak përjashtime) një grup pazarxhinjsh që luan në “bursën” politike shqiptare sipas interesave të kupolës së saj. Ajo është një parti (degëz politike e shkëputur nga PS-ja) e cila ka dhënë prova të mjaftueshme se është e aftë të ndërtojë pjesën më të korruptuar të një administrate edhe ashtu të kalbur, pavarësisht koalicionit politik ku bën pjesë.

Pyetjet që i kam bërë gjithnjë vetes kanë qenë: Çfarë e shtyu z. L.Rama të ikte nga shiu në breshër? Si e ndjen ai veten i rrethuar nga individë politikë të tipit Petrit Vasili i cili dëshmon përditë një mjerim të madh intelektual dhe një mungesë të dukshme dhe të dhimbshme personaliteti? Si mund të vazhdosh të jesh vartës apo bashkëpunëtor i disa njerëzve që kanë 30 vjet në politikë, që flasin thuajse çdo ditë, që nuk iu mbahet mend një fjalë, fjali, ide apo nismë me mend dhe me vlerë për popullin. Si mund të vazhdosh të qëndrosh në një formacion të ashtuquajtur politik ku drejtuesit kryesor luajnë në skenën publike njësoj si lacat e lagjeve periferike dhe që, megjithse kanë pasur mbi 20 vjet pozita të larta në administratën shtetërore, nuk kanë mundur apo dashur të lënë asnjë gjurmë për t’ua kujtuar për mirë brezat pasardhës? Si ia ka lejuar vetes L. Rama të bëhet anëtar dhe bashkëdrejtues i një partie e cila bën koalicion me një parti që i ka vrarë “dikur” 4 protestues të pafajshëm simpatizantë të partisë “së tij” dhe ka kërcënuar se do të vrasë edhe qindra të tjerë? A ndan z. Rama të njëjtat ndjesi morale, njerëzore dhe bindje qytetare me drejtuesit realë të partisë së tij që kryebanditin politik Sali Berisha e kanë shpallur “burrë shteti” dhe kanë pohuar se i përkasin të njëjtit konstitucion moral (“na lidh një kimi e veçantë”). Si… si… si?

Rasti më i fundit, ai i dërgimit të personelit mjekësor shqiptar për ndihmë në Itali dhe reagimet që e pasuan, e davaritën çdo mëdyshje dhe hamendësim që kam pasur. Edhe sikur këtë ekip mjekësor ta kishin dërguar Esat pashë Toptani apo Sali Berisha, ai ishte një veprim për t’u përshëndetur. E, nëse miratimi dhe përshëndetja e një veprimi të drejtë të “kundërshtarit” politik konsiderohet sakrilegj këtej nga anët tona, atëherë duhet heshtur. Duhet heshtur sepse përrallat që nuk zbavitin askënd dhe mashtrimet që zvetënojnë arkitektët e tyre jo vetëm që nuk i shërbejnë popullit, por ua shtojnë ndjeshëm kurajën për të qëndruar në pushtet njerëzve të padenjë.

Për të minimizuar dhe baltosur veprimin humanitar shqiptar në kohë krize shëndetësore dhe jetike globale u hodhën në sulm shumë buburreca politikë, disa grenza mediatike dhe ndonjë halabak nga fusha e “artit” klounesk. “Gjetja” më e fundit e tyre ishte pohimi se njëri prej tridhjetë anëtarëve të personelit mjekësor, të dërguar në Itali për të ndihmuar si infermier, z. Qazim Ismaili kishte qenë thjesht një pompist në pikën e karburantit në Vorë. Me këtë “scoop”* hajgarexhinjt politikë dhe bulevardeskë shqiptarë besonin se do të diskreditonin qeverinë aktuale shqiptare dhe do të rrisnin besueshmërinë e popullit tek ata. Arsyetimi më i thjeshtë, në këtë rast, të çon në përfundimin se, edhe sikur të ishte e vërtetë, goditjen më të madhe do ta merrte Shqipëria dhe shqiptarët pasi Qeveria në pushtet dhe Edi Rama janë të përkohshëm dhe pas pak vitesh do të jenë qytetarë të thjeshtë.

Duke i lënë mënjanë të tjerët, më duhet të citoj këtu Petrit Vasilin, bashkëpunëtorin e “idealeve” të z. L. Rama. Në një nga reagimet e tij të panumërta dhe të pamendta thotë: “Edi Rama tallet me mijëra të vdekur dhe çon pompistin për “mjek”… Ik Edi Rama se je vulgar dhe i paturp… Si mund të tallesh ligësisht me shqiptarët dhe zemrën e tyre të madhe dhe t’i nxjerrësh mashtrues duke çuar pompistin për mjek?… Ik mashtrues se na e shpife! Ik more se edhe njeriu më i thjeshtë ka respekt për veten por ti s’ke asnjë miligram Amor Proprio“.

Unë nuk e di a ka ndonjë njeri të afërt apo bashkëpunëtor politik z. Vasili që t’ia dojë vërtetë të mirën dhe të marrë guximin t’i tregojë se vetë Vasili është bërë simboli i vulgaritetit, paturpësisë, bajatizmit, mendjelehtësisë dhe mosrespektit për të vërtetën, të drejtën dhe për dinjitetin e vetvetes dhe të të tjerëve. Petrit Vasili “e fshikullon” Kryeministrin se i paska gënjyer shqiptarët për një video algjeriane duke ua paraqitur si spanjolle dhe pastaj paska kërkuar ndjesë!!! Çfarë është fisnike dhe e moralshme, kërkimi i ndjesës për një pasaktësi apo vargani i rrenave dhe shpifjeve të përditëshme pa kurrfarë brerje ndërgjegjeje?! Po tani që doli se “pompisti” paska qënë infermier pe vërteti, i lënë pa punë nga Petritët dhe prandaj i detyruar të bëjë një punë të rëndomtë, siç kanë bërë e bëjnë miliona shqiptarë tash 30 vjet, viktima të nenit 24/1 të kapitalizmit të ideuar, udhëhequr dhe shtrembëruar nga Vasilët dhe aleatët e tij të sotëm shpirtëror e politikë, çfarë duhet të bëjë “bashkëluftëtari i idealeve” të z. Luan Rama? A duhet t’iu kërkojë ai ndjesë shqiptarëve për mashtrimin e tij të 1001-të dhe të “fshihet” për ca kohë derisa të “fitojë” respekt për vete?

Në rastin konkret, dhe në raste të ngjashme si ky, njeriu me dinjitet, njeriu “që ka respekt për veten”, njeriu që vlerëson më shumë moralin dhe fytyrën sesa pushtetin politik, do të duhej të kërkonte informacionin e duhur përpara se të prononcohej. Fatkeqësisht, në batakun e pasioneve për pushtet ka rënë edhe z. Luan Rama, i cili i kishte të gjitha mundësitë të sqarohej mbi rastin në fjalë, por preferoi të zhytej në kënetën e madhe të kalbëzimit moral dhe politik të shoqërisë shqiptare dhe prandaj nxitoi të shkruante: “Thuhet se njëri ndër ta (infermierët – V.M.), i quajturi Qazim Ismaili, paska qënë punëtor në një pikë karburanti në Vorë deri dy ditë para se të nisej për Itali… Mashtrimi në çdo kohë është i dënueshëm por mashtrimi kur tjetri është në hall dhe fatkeqësi është dy herë krim dhe një mijë herë poshtërsi… Jemi para fisnikërisë së përbaltur prej mashtrimit qeveritar apo përballë përbaltjes mbi një akt fisnikërie e solidariteti shqiptar ?… Shqiptarët duhet ta dinë”.

Njerëzit dinjitozë dhe me nivel intelekti, qoftë edhe mesatar nuk ia lejojnë vetes të nisin analizat e problemeve shoqërore e politike me “thuhet”. Tani që shqiptarët e dinë si është e vërteta dhe që pyetja retorike e z. Luan Rama e mori përgjigjen se nuk kemi të bëjmë me “mashtrim qeveritar”, por me “përbaltje të një akti fisnikërie e solidariteti shqiptar” nga ata që s’kanë dinjitet vetjak dhe, rrjedhimisht, i kanë shërbyer deri tani vetëm rrënimit të dinjitetit kombëtar, nevojitet që z. Rama t’i dënojë ata publikisht. Përndryshe, do të dëshmojë se është pjesë përbërëse e tyre.

Luan Rama dhe të gjithë skifterët e koalicionit antipushtet duhet ta kuptojnë një herë e mirë se Kryeministri dhe shumica aktuale politike nuk mund të largohen nga pushteti duke dëshmuar nivel më të ulët të intelektit se ata dhe moral më të varfër se i tyre. Nihilizmi ekstrem, histeria e pakufishme, parimësia e munguar dhe mendjelehtësia e frikshme nuk janë as mjete dhe as rrugë që të sjellin në pushtet. Zhvlerësimi i fjalës së njeriut, që vjen nga keqpërdorimi dhe shtrembërimi i saj, çon gradualisht në zhvlerësimin e personalitetit të qytetarit të thjeshtë dhe, veçanërisht, të personit publik.

Nëse për disa politikanë tashmë të vjetëruar, diskredituar, keqpërdorur, konsumuar dhe inkriminuar unë ndiej neveri, për z. Luan Rama dhe ndonjë tjetër ndiej ende keqardhje. Shpresoj dhe uroj që ta kuptojë se ka rënë shumë poshtë. Ka rënë në nivelin e Vasilit dhe disa gjinkallave pa vlerë të “nahijes” fqinje.

* Scoop (skuup) : (anglisht) Lajm ose shkrim i bujshëm, që bën përshtypje të madhe në publik.

*****

Botuar në DITA. Ndalohet ribotimi i plotë ose i pjesshëm pa lejen me shkrim të redaksisë