Ju falemnderit!

Para pak kohësh, siç është në dijeni opinioni, i drejtova publikisht një letër shkrimtarit Ismail Kadare për të vënë në vend të vërtetën dhe dinjitetin tim të nëpërkëmbur prej tij në intervistën që i paraprin romanit “Mjegullat e Tiranës”. Letra nuk kishte për qëllim që të hapte ndonjë debat publik, siç ndodhi në të vërtetë. Ajo kishte një adresë të qartë dhe prej andej prisja edhe përgjigjen.

Ndonëse e mbetur pa përgjigje, letra e bëri punën e saj. Këtë e dëshmon interesi që ajo ngjalli dhe jehona që pati. Numri i madh i telefonatave, i mesazheve telefonike dhe e-mail-eve, reagimet e shumta pozitive në rrjetet sociale ishin përgjigjia më e mirë që mund të merrja. Ndjeshmëria dhe solidariteti i opinionit të gjerë u shndërrua në një mbështetje të fortë morale për mua, çka nuk e kisha provuar më parë deri në një shkallë të tillë. Ishin këta shok e miq, kolegë, por akoma më shumë qytetarë, të njohur e të panjohur, intelektualë dhe njerëz të thjeshtë nga mbarë bota shqiptare. Ndaj me këtë rast më lejoni t’u shpreh mirënjohjen time të thellë dhe t’u dërgoj falenderimet e mia të përzemërta të gjithë atyre që më respektuan. Dua të falenderoj, gjithashtu, drejtuesit e gazetës “Dita” që e mirëpritën letrën time dhe i dhanë hapësirën e duhur në faqet e tyre.

Së fundi, nuk mund të mos shpreh keqardhje për disa shkrime të botuara, te cilat dolën krejt jashtë temës së letrës, qe shpifen e sajuan deri ne monstruozitet duke tentuar te me perbaltnin e diskreditonin me gjuhen e rruges e duke ndermarre keshtu “nje kryqezate” ofendimesh e akuzash, qe nuk kishin te benin aspak me te verteten.

Uroj që dialogu qytetar për çështje të rëndësishme të mbarëvajtjes kombëtare, e në rastin konkret të artit e të kulturës sonë, të vijojë e të zhvillohet më tej me një frymë mirëbesimi dhe mirëkuptimi parimor e objektiv, larg egocentrizmit dhe interesave meskine, me një etikë që na nderon dhe na afron.