Albin Kurti dhe loja e rëndë e politikës

Më në fund, sipas të gjitha mediave serioze në Kosovë, por edhe jashtë saj, është arritur një marrëveshje mes Bllokut, (LDK, AAK, Nisma për Kosovën) dhe Vetëvendosjes, për të ndërtuar së bashku një qeveri të re, së cilës, që tani i ka dhënë përkrahje edhe Lista Serbe e deputetët e saj.

Si duket, këmbëngulja e gjatë politike e Albin Kurtit kishte efektin e saj; Blloku opozitar i ndodhur nën presionin e dy zgjedhjeve: Ose me Listën Serbe dhe nën diktatin e saj, ose me Vetëvendosjen dhe duke i lëshuar rrugë asaj, zgjodhi rrugën e dytë. Sido kudo, në të gjitha pamjet e saj, kjo e dyta është më e frytshme, të paktën në dukurinë e saj të jashtme: ajo po mbledh rreth vetes katër struktura parlamentare, të katër partive të ndryshme dhe sado paradoksale që të jetë kjo njësi e përbashkët, tani zaret janë hedhur.

Personalisht nuk jam kundër një zgjidhjeje të tillë: partitë politike në Kosovë i gjejnë vetë aleatët e tyre, bëjnë përpjekjet e tyre për të qenë në qeveri, nganjëherë me çdo kusht, bëjnë hesapet e mbyllin llogaritë, ashtu si e mendojnë ata më të përshtatshme për punën e tyre, sidomos të liderëve. Edhe njerëzit që janë në Kosovë nuk kanë pse të jenë kundër ndërtimit të një qeverie me bazë kaq të gjerë, megjithëse, kësaj here partia e cila fitoi zgjedhjet, nuk do të jetë në qeveri dhe kjo mungesë do të jetë e ndjeshme. Për më tepër, si duket strukturat ndërkombëtare që deri më tani ishin vetëm pasuese të zgjidhjes politike e institucionale në Kosovë, dhanë shenjat e para të lëvizjes së tyre dhe kjo nuk është më një dukuri e heshtur. Por, si duket, Kosova, do të mund të ketë një opozitë të fortë. Nga ana tjetër, ky bashkim, Blloku dhe VV, kanë rastin të dëshmojnë se dinë të punojnë ashtu si kanë deklaruar se mund të punohet, pra ndryshe nga PDK-ja dhe aleatët e saj. Do të mund të bëjnë këtë dhe a do të kenë mbështetjen e njerëzve, të cilët edhe një herë i besuan Thaçit, thuajse po aq sa tri partive të bashkimit të ri, të marra së bashku? Mbetet të shihet, nuk është një enigmë e kohës së tashme, por e së ardhmes.

Nga e gjithë kjo histori, ajo që doli “më e fituar” ishte Vetëvendosja.

Përse ndaj këtë mendim:

VV ishte struktura e parë politike në Kosovë që hodhi idenë “të gjithë kundër Thaçit” dhe duke njohur kontradiktat e hershme dhe të reja mes Thaçit e Haradinajt, mes Thaçit dhe Limaj-Krasniqi, mes Thaçit e Mustafës, kjo nuk kishte qenë një gjë e vështirë për t’u realizuar. Limaj dhe Krasniqi, të cilët pak muaj më parë dolën me Nisma për Kosovën, më shumë se gjithçka tjetër “inatin” politik e kishin pikërisht me Thaçin, pasi të gjithë miqtë e tyre, jo vetëm tani, por për më shumë se 20 vite, i kishin dhe i kanë në PDK. Në fakt, vetë rruga e njohur politike e tyre nis me PDK-në. Haradinaj, si njeri i prakticitetit dhe i synimit për të lënë emrin e tij, e kishte të qartë se kjo ishte mundësia e tij për të vazhduar një punë që ja ndërpreu Gjykata Ndërkombëtare e Hagës, dy herë rradhazi. Ai vazhdon të mbetet në memorien e ndërkombëtarëve si njeriu që bëri për vendin e tij, edhe si shefi i qeverisë, edhe si ish i burgosuri i Hagës. Mustafa, si shefi i LDK-së, e kishte këtë “bllok” politik, të vetmen mundësi për të qëndruar si shefi i partisë dhe për të mos u larguar me ngut prej të vetëve. Sidoqoftë, Kurti e arriti qëllimin e parë, krijimin e një blloku, në të cilin, megjithëse ishte ideator, vetë nuk u fut brenda.

Duke qenë jashtë “Bllokut”, ai e lodhi këtë të fundit me ngurrimin e deshifruar se do të futem apo nuk do të futem, por duke qëndruar jashtë, ai ia arriti që politikën shqiptare në Kosovë ta ndajë në tresh, duke qenë vetë njëri nga këndet e këtij trekëndëshi, çka është një arritje e rëndësishme për egon politike të kujtdo, aq më tepër të Kurtit. Në fakt, politika e tashme ka tre kënde të njohura. PDK, në të cilën janë 36 deputetë, Blloku, (LDK, AAK, Nisma), ku janë 46 deputetë dhe Vetëvendosje, ku janë 16 deputetë. Megjithëse me numrin më të paktë të deputetëve në këtë trekëndësh politik, ai, Kurti ia arriti të jetë pjesë e rëndësishme e lojës dhe në momentin e fundit, edhe vendimtar. Pra, duke qenë me një të tetën e deputetëve të parlamentit të Kosovës ai bëhet violinë e domosdoshme, çka i përngjet rastit të LSI në Shqipëri.

Vetëvendosja kishte që në fillim kushtin se nëse bëhet pjesë e koalicionit qeverisës, jo vetëm do të ruajë pavarësinë e saj brenda strukturës, çka të tjerat e shkrinë tek njëra-tjetra, por do të jetë ajo që do të kryesojë bisedimet me Serbinë, bisedime ndaj të cilave ajo ka qenë kundër; fillimisht krejtësisht kundër, dhe më pas, jo në këtë formë që janë zhvilluar. Në fakt, thuajse asnjëherë VV nuk ka paraqitur një platformë të detajuar si mund të zhvillonte ajo bisedimet me Serbinë, pasi, deri tani ka qenë kundër të gjithave projekteve, ligjeve dhe vendimeve që kanë ardhur nga jashtë Kosovës, duke filluar që nga paketa kushtetuese e Ahtisarit dhe vendimet që u morën në Bruksel.

Perceptimi për të qenë lideri i Vetëvendosjes, Albin Kurti, njeriu që do të kryesojë bisedimet me Serbinë, pra një ish-i burgosur politik në Serbi dhe i liruar nga ndërhyrja ndërkombëtare, ka ngjallur menjëherë reagimin kundërshtues të botës diplomatike në Kosovë, të cilët përcjellin mesazhin e vendeve që përfaqësojnë. Ngulmimi i Kurtit për të qenë ai negociatori politik i Kosovës dhe lëvizja e tij përçuese e ideve, u kundërshtua për shumë kohë nga liderët e Bllokut, por tani që koha nuk fal, ata u detyruan ta pranojnë këtë si një zgjidhje të përkohshme kompromisi. Por, nëse ata e mendojnë seriozisht si të përkohshme, atëherë duhet ta mendojnë si të përkohshme edhe pjesën qeverisëse bashkë me VV. Aq më tepër kur ndërkombëtarë të fuqishëm deklarohen haptas se nëse ky kusht është i domosdoshëm ata do të jenë krejt haptas kundër kësaj aleance.

Zaret, për disa, janë hedhur. Sido që të ndodhë, njeriu që do të jetë më i fituar në këtë histori nuk është as Isa Mustafa, që i shpëton largimit nga partia, as Haradinaj, që kthehet tek ëndrra e tij drejtuese, as Limaj, që nuk do të jetë pjesë e qeverisë, edhe për shkak të proceseve të hapura. I fituar në këtë rast është Albin Kurti dhe lëvizja Vetëvendosje, e cila, sido që ta kthesh, tashmë mund të bëhet faktori përcaktues i ngritjes së një qeverie “Antithaç”, por që nesër mund të jetë edhe faktori i ngrirjes së saj.

Zaret, për disa të tjerë, po hidhen. Blloku dhe lëvizja Vetëvendosja kanë harruar vetëm diçka që mund të kthejë gjërat edhe një herë nga fillimi: zgjedhjet e parakohshme, pas të cilave mund të kemi në Kosovë një konfiguracion të ri politik. Hashim Thaçi, dhe herë të tjera ka dëshmuar se, pavarësisht se duket se gjendet në nokdaun politik, mund të dalë nga ajo gjendje dhe të ringrihet. Kush e njeh mirë dhe prej viteve, e di këtë veti të tij. Më mirë se të gjithë e dinë Limaj dhe Krasniqi, dikur krahët e tij, tashmë kundër tij. Politika është arti i së mundshmes. Zaret, për të gjithë, u hodhën, por nuk kanë arritur deri në fund.