Zgjas dorën
nuk të prek
Largohem
Shoh edhe njëherë
aty je
qetësohem
Mjaft larg
për t’parë
pa mbrri
aty je
Zemra rreh
Gjoksi m‘ lëviz
Frymoj thellë
shpejt
nganjëherë
M’kërcen dora
nuk e zgjas
për një çast
harrova
Me sy
ledhatoj
fytyrën tënde
Kur marr
frymë
aromën tënde
Kur qesh
puthjet e tua
i kujtoj
Lotë nuk m’dalin
-Ti aty je!
larg
për të parë
larg
ku une nuk mbrrij
po ike edhe nga aty,
bukuri e heshtur,
je e imja,
se në kujtime të gjithë janë.
****
Jetë Zhitia është një shkrimtare e re shqiptaro-gjermane. Poezitë dhe prozat e Jetës mund t’i lexoni çdo ditë në versionin online të gazetës
Fjal te thurura bukur – Jeta .
Tregimet jane te bukura ,
Poezia eshte pasion .
Ai pasion qe lind paritur edhe pse te ket jetuar
thell ne subkoshiecen tende qysh ne femijeri .
Dhe nji kontakt i rastesishem (qe s’duhet marre si i tille si rastesi )
ai shperthen si ai vullkani qe per vite hesht nen Token tone e papritur del mbi siperfaqe .
——
Eshte bukur qe nji femer si ti Jeta ,ben kopeshtaren ktu
ne kte Blog
e kujdesesh qe lulet e krijimtarisee Tregimit ~ Poezise
mos te bjer ne ate [Dürre] .
C’kuptim do kishte ,me kjo jete pa Literature ?
Dime tashme se shkruarit per Shkrimtaret eshte nji {Sucht} – nji Art Droge
# Poesia eshte { Leiden ~ schaft } Pasion.
Cdo largim i pavullnetshem mbas nji Stuhie te papritur ,
paparashikuar , le pas nji shkretetire , nen ate Temperature qe djeg ,
ku ne dallojme ate Fenomen Mirazhi ne distance ,
mbas se cilit ,
gjithcka i ngjan nji iluzioi -mjergulluar me pasion / mall / pasiguri …!
Poezia eshte ajo Gruaja me e Bukur ( Jo Ornela aus Itaka)
dicka me e bukur me e vecante ,me terheqese ,
por edhe me e ftoht ! “.Akull ”
e megjithate ti si krijues je i/e dashuruar me ate marrezishte .
[ ich hatte immer seit ich Klein war dieses Starke Sehnsucht nach Poesi (Amore ~ Frauen Schönheit ) in mir und wundere mich ,das in so ein Tiefes Loch gefallen bin ] 😛
befreien könnte ich bis heute nicht
Nji te Diele te kendeshme e frymezuese Blogistes Jeta