Lëreni Elhaidën rehat!

Dje, në konkursin e përvitshëm dhe të çdovendshëm të talenteve të reja muzikore, “The Voice” në Itali, fitoi një vajzë e re nga Shkodra. Quhet Elhaida Dani.

Ajo fitoi sepse është e talentuar dhe jo se është nga Shkodra dhe as se është shqiptare. Përtej faktit që suksesi i Elhaidës erdhi përmes një spektakli televiziv i cili luan fort me emocionet që prodhon një garë, me numrin e madh të publikut në një njësi të shkurtër kohe, me ngjyrat, me dritat, me vetë lojën artistike të Koçantes e kolegëve të tij, talenti i saj mbetet i dukshëm edhe për njerëz si unë që s’kanë asnjë formim muzikor përveç dashurisë për muzikën e për zërin e bukur.

Elementi tjetër që i shtoi pikë Elhaidës ishte modestia, përulësia, siç e cilësoi dhe mentori i saj Rikardo Koçante, i cili i bëri komplimentin më të madh njerëzor. Ajo nuk u shtir, sepse nuk e dinte që ishte e përulur brenda talentit të saj të cilin nuk e shiti por, thjesht e jetoi si ajrin që thith. Ajo është modeste sepse ashtu është rritur. Pa ia njohur jetën, ia lexova këtë në ballin e pastër, në supet e mbledhura, në këmbët që s’i rrinin dot majë takave, dhe në përqafimet fëminore të prindërve të saj të thjeshtë deri në madhështi. Por edhe në zërin e dridhur me të cilin falenderoi vendin mikpritës si dhe në “falemnderin” shqip që i dërgoi atdheut.

Asaj, por edhe familjes së saj, i shkon gjithë merita e këtij suksesi, sepse fitoi përtej mundësive të kufizuara për t’u shkolluar si duhet artistikisht në Shqipëri, për t’u ushqyer si duhet me artin e vërtetë, për t’u edukuar me më të mirën e shijeve muzikore dhe estetike. Elhaida arriti të çajë e t’i shpëtojë për fije banalitetit të këtij realiteti dhe shpërdorimit të vlerave artistike të individëve, çka ndodh rëndom në fshatin tonë shqiptar.

Tani, pasi i dhamë Elhaidës çka i takon Elhaidës, le të kthehemi pak të vetja jonë. Nuk i mohoj emocionet që shkakton një zë i mrekullueshëm dhe fakti që ky zë vjen nga dikush i cili flet gjuhën tonë. Mirëpo, si në çdo gjë tjetër, sport, politikë, vrasje, 8 mars apo Halloëeen, ne reaguam skajshmërisht në rrjetet sociale, në telefonatat, në kafehanet dhe në media, duke mos i lënë mangut asgjë profilit të një vendi të vogël që shpesh mbush kohën në vend që të mbushë kokën. Dhe, qershia mbi tortë, liderët politikë nuk humbën ama, asnjë minutë për t’ia marrë fytyrën, emrin e fitoren vajzës e për t’ia vënë në shkallët e stadiumeve të tyre politiko-zgjedhoro-partiako-mitingo-fejsbukiane a tuitoriane.

Kjo vajzë nuk është as e para e as fundit shqiptare që me talent e punë arrin suksese në karrierën e vet. Madje është vetëm në fillim të punës. Shkencëtarja Mira Mezini në Gjermani, apo tenori Saimir Pirgu në Europë, sociologu Artan Fuga në Francë apo sopranoja Ermonela Jaho në Amerikë, futbollisti Igli Tare e balerini Kleidi Kadiu në Itali, janë shumë e shumë artistë, inxhinierë, mjekë, apo profesionistë të ndryshëm që u lindën e u rritën në Shqipëri jo se e zgjodhën po se të gjithë diku do të lindim. Pra s’kanë as meritë se janë shqiptarë dhe Shqipëria nuk ka ndonjë meritë të veçantë në suksesin e tyre personal. Ata janë të gjithë inidvidë të talentuar, punëtorë të mendjes, të artit a të sportit, të zotë dhe të mirë, që kanë treguar sa të aftë që janë, me apo pa bujë. Shoqëria shqiptare nuk është aq e zonja, aq e zhvilluar dhe aq e fortë sa t’i mbajë, t’i rrisë e t’i kultivojë talentet aq sa talenti të mbajë patentë shqiptare. Shqipëria është dhe duhet t’u jetë atyre mirënjohëse që ata e tregojnë dhe e i japin vlerë origjinës së tyre, që, herë pas here, ata kthehen dhe e ndajnë talentin, suksesin dhe kontributin e tyre me vendin e lindjes e me ne. Ashtu sikurse duhet të çmojë talentet dhe njerëzit e zotë që i ka brenda vendit dhe që jo rrallë i dënon me heshtje dhe i fyen me mungesën e hierarkisë së vlerave.

Sot kur bota e artit, e kulturës, e teknologjisë dhe e suksesit nuk ka më atdhe dhe as kufij, më i zoti vend, më i afti shtet, është ai që di jo vetëm të rrisë lulet e veta por edhe të importojë lule të tjera. Për momentin ne nuk jemi të tillë se kaq e kemi takatin. Të paktën mos t’i lodhim nëpër pazaret tona virtuale, mos t’ua kërrejmë jetën nga sirtaret, mos t’i shtrojmë si qilima elektoralë, por t’i mbështesim, nëse mundemi.

Tani Elhaidën ta lemë rehat, të rritet, të kultivohet, të përpunohet e të përparojë në karrierën e vet. Të mos ta kthejmë në atë që s’është, në simbol kombëtar, e pastaj ta lodhim nëpër tribuna, se e dëmtojmë. Italianët votuan Elhaidën dhe jo Shqipërinë. Ne s’kemi asnjë meritë. Suksese Elhaida dhe gjithë Elhaidat kudo që ndodhen e prej ngado që të vijnë!

Elhaida merr 71% të votave si zëri më i mirë i Italisë

Elhaida Dani shpallet zëri më i mirë i Italisë. Në fakt kanë qenë të shumtë shqiptarët të cilët kanë ndjekur me tepër emocion interpretimin e vajzës që arriti të merrte 71 përqind të votave në të gjithë Italinë për “The Voice of Italy”.

“Emocione të papërshkrueshme”, deklaroi Elhaida, ndërsa vlerësoi në maksimum marrëdhënien me mentorin e saj Rikardo Koçante (Riccardo Cocciante): “Më vjen shumë mirë që fitova dhe gjithë puna dhe besimi i tij u shpërblye. Ai ka kompozuar një këngë për mua të cilën e këndova edhe mbrëmë. Është një këngë që e kishte kompozuar prej disa kohësh dhe e konsideronte të dashur për të dhe nuk kishte vendosur akoma kujt t’ia jepte. Ma dha ta dëgjoja dhe më thotë: “Si mendon për këtë këngë?” E këndova dhe më tha që “të rri për mrekulli. Mbaje ti këtë këngë”. Më tha: “Elhaida, ma ki kujdes sepse është gur i çmuar për mua kjo këngë” dhe “mbrëmë atë gur të çmuar e ktheve në një diamant”.

Në fund të qershorit dhe fillim të korrikut pritet që të dalë në treg albumi i Elhaida Danit me këngë të reja.