LIRIKA NGA MOSHA E RINISË

Kam frikë

U thurën ndjenjat-u bënë rrjetë,
të dy në rrjetë ne mbetëm,
kam frikë e dashur-kam shumë frikë,
kam frikë mos mbetem vetëm.

Nga buza jote rrjedh muzikë,
muzikë edhe gaz,
kam frikë e dashur-kam shumë frikë,
kam frikë mos të humbas.

Dy sy të ëmbël dhe magjikë,
një zjarr që s’mund ta fikësh,
kam frikë e dashur-kam shumë frikë,
kam frikë se mos më ikësh.

Një shpirt i çelur si pranvera,
përhap gjithkund nektarin,
kam frikë e dashur-kam shumë frikë,
kam frikë se mos të marrin.

Të rrahin dallgët me furtunë,
po ti në brigje mbetesh,
kam frikë e dashur-kam shumë frikë,
kam frikë se mos më tretesh…

Veç ty

Me shpirt t’i fala pa ngurim,
veç ty çdo gjë që pata,
me ty e shkurtër më është dita,
dhe më e shkurtër nata.

Në gjirin tënd të ëmbël gjeta,
dhe lule-dhe polen,
me ty e shkurtër më është jeta,
po vdekja kurrë s’më vjen.

Fjalë lamtumire mos më thuaj

Fjalë lamtumire mos më thuaj,
me ty më shkon viti sa një muaj,
mos më lër në akull dhe dëborë,
me ty më shkon dita sa një orë.

Puthmë si një foshnjë dhe më duaj,
në këtë rrëmujë jemi të huaj,
për pak paqe zemra m’u copëtua,
vetëm ty të kam edhe ti mua.

Paqe s’ka gjëkund kjo botë e vjetër,
vetëm ty të kam dhe asnjë tjetër,
në këtë rrëmujë jemi të huaj,
shpjermë sa më larg që të mos vuaj.

Kudo që të shkosh merrmë me vete,
ku nuk ka vullkane dhe rrëmete,
merrmë mua edhe zemrën time,
mos më lër të vetme si jetime.

Se këtu jetime po të mbetem,
porsi loti edhe vesa tretem,
mos më lër të tretem duke qarë,
tani nuk është koha për t’u ndarë!

Ti nuk e di

Ti nuk e di se sa të dua,
ti nuk e di se ç’je për mua,
o ylli im në kraharuar,
për ty unë vdes duke kënduar.

Ti nuk e di-po e di unë,
se ç’do të thotë zjarr e furtunë,
dhe kohë s’kemi as për gjumë,
se jeta është e shkurtër shumë.

O ylli im në kraharuar,
për ty unë vdes duke kënduar.