LOJË LUFTASH: Mes Bashës e Berishës, nuk do të ketë paqe, por as luftë të vërtetë. Basha e di mirë cilët ka pas, Berisha e di mirë se cilët ka përballë

Bedri Islami

Botuar në DITA

Kur, menjëherë pas shpalljes së rezultatit të zgjedhjeve, lideri i opozitës, Basha, deklaroi se “beteja sapo kishte filluar”, pak kush e merrte me mend se në të vërtetë, shumë shpejt, do të kishim një betejë brenda llojit, e cila për vetë atë do të jetë më e rëndësishme sa sa vetë përplasja e ardhshme me Edi Ramën dhe shumicën parlamentare.

Sot, e enjte, ish shefi i partisë së tij, Berisha, do të fillojë betejën e tij kundër Bashës, për të kthyer, si thotë ai në deklaratat politike, që nga nata e parë e përjashtimit nga Grupi Parlamenar i PD-së, legjitimitetin politik krijesës ku kshte qenë bashkëthemelues. Do e fillojë nga Tirana dhe drejtimi që ka përcaktuar është baza e partisë, si një lëvizje nga poshtë, për të përmbysur ata që janë lart. Të cilët, në shumicë, i ka vendosur me dorën e tij dhe me forcën sugjestionuese që ka dëshmuar në të gjitha veprimet ku ka qenë pjesë brenda gardhit opozitar.

Do e përmbysë Berisha pinjollin e tij politik, që bëri “atvrasje”, apo, si ndodh rëndom në politikë, djali plangprishës do të kthehet kokëulur tek ai?

Do të jetë kjo beteja e jetës së Lulzim bashës, apo, si ndodh rëndom, do të puqen një ditë dy majat, duke gjetur kompromisin në orët e fundit?

Berisha e ka të vështirë, në mos të pamundur të përmbysë, të hedhë në erë dhe të rikthehet në rolin e padrinos brenda PD-së. Përballë tij ai nuk ka Bashën, të cilin mund ta kishte kapërdirë menjëherë nëse do të ishte një ndeshje mes atyre të dyve. Edhe sikur përballë Berishës të vendosej e gjithë kryesia e deritanishme, të cilët deri para disa javëve ishin të lumtur kur Berisha u përkdhelte shpatullat, ai do u kishte dhënë dërmën krejt shpejt dhe pa asnjë ekuivok.

Por, për fatin e tij, nuk është kështu. Basha ka pas vetes pikërisht ata që desh i mënjanoi, që disa herë nuk i ka dëgjuar, të cilëve u ka shitur trimëri edhe kur është sprapsur, apo me cilët ka lobuar edhe pas dyerve, e, për më tepër, edhe përmes lobingjeve ruse.

Departamenti Amerikan i Shtetit është fantazma që qëndron pas Bashës dhe ai e di fare mirë se, domosdo, njëri nga ata të dy, Basha ose Berisha, do të bjerë. Për një ironi të politikës, çka nuk ndodh rrallë, ata kanë gjetur të mbështetin të keqen më të vogël, për të larguar të keqen më të madhe. Basha e di këtë dhe ndjehet më i qetë, më i sigurtë, se ata, të cilëve, hesapet u janë bërë jashtë shtëpisë dhe i kanë siguruar se gjithçka do të jetë në favorin e tyre.

Berisha e di se cilët ka përballë. Lëvizja e tij për të ndezur ujrat do të jetë e vështirë, në mos e pamundur. Është lëvizja më e vështirë e tij, që do të përmbyllë edhe jetën e tij politike. Binaja ka rënë, gurët janë rrokullisur dhe poshtë tyre shtrihet historia e një njeriu të dënuar përmes tri vendimeve të dhëna nga Departamenti i Shtetit, njëra nga të cilat do të ishte e mjaftueshme për secilin politikan shqiptar: minues i demokracisë.

Sot, e enjte, Berisha do të bëjë hapin e parë të lëvizjes së tij. I dëshpëruar dhe pa entuziazmin e tij karakteristik. Ai e ka të qartë shantazhin, që nuk është thjeshtë shantazh, të Lulzim Bashës, i cili, në mbledhjen përjashtuese, ia përkujtoi se Departamenti i Shtetit, në prani të dy krahëve të tij plitikë, Bardhit e Tabakut, i kishte paraqitur pjesë të dosjes, të cilën ai kurrë nuk do i bënte publike. Këto pjesë duhet të jenë aq të rëndësishme dhe përcaktuese, për më tepër enigmë, sa që askush nuk do të mund të gjejë një alibi, as Berisha.

Paralajmërimi i dytë i Bashës, përsëri në fjalën e tij në mbledhjen përjashtuese, ishte se kjo që ndodh ishte në të mirë të Berishës dhe… kujtoni… të familjes së tij. Këtu është thelbi. Basha ka bërë divorcin jo vetëm me Berishën, por edhe me familjen që e solli në politikë. Dhe se, do apo nuk do Berisha, nga sjellja e tij, varet edhe fati i familjes së tij. Ishte goditje prej skuthi politik, por e goditur nën brez, ku Berisha nuk mban më. Sa herë që atij i është përmendur familja e tij dhe bëmat e saj, ai vetë është egërsuar deri në shpërfytyrim. Kjo ndodhi edhe kësaj here.

Berisha ka në ndihmë të tij statutin, dhe sipas statutit Basha nuk mund ta përjashtojë, ka marrëveshjen e 17 majit të katër viteve më parë, që duket se ka pasur miratimin e tij pas nënshkrimit, ka pesë humbjet e Bashës në pesë palë zgjedhje, braktisjen e parlamentit, që, megjithëse u bë me bekimin e tij ka nënshkrimin e Bashës, ka katër vilat që Basha mori apo bleu nga oligarkët, përfitimet financiare të familjes Basha, që nuk kanë qenë të vogla edhe në vitet e opozitës. Në fakt, janë gjëra të ditura, por që në gojën e Berishës tingëllojnë të vërteta në veshët e militantëve që do të rrjeshtohen pas tij.

E, të gjitha këto, nuk mund të kenë të njëjtën peshë me vendimin e DASH-it. Sepse, sado që duam të ruajmë dinjitetin e një force politike që nuk duhet të preket nga ndikimi jashtë saj, përsëri, në pushtet ose në opozitë, hija e të mëdhenjve vendos shpesh herë, në mos gjithë herë.

Çfarë mund të arrijë Berisha në përmbysjen e Bashës? Pak gjë, në mos asgjë. Kambanat kanë rënë. “Sirenat” pranë mediave të mbështetura nga ai, të cilat kërkojnë dinjitet, shpesh herë janë aq të padinjietshme, sa që nuk është fare e habitshme, sikur një ditë a një tjetër, vetë drejtues të tyre të jenë të padëshiruar për Shetet e Bashkuara, si nxitës të dhunës, kthim në oligarkë medialë, përçmues të vlerave demokratike, e , shpesh herë, të korruptuar e gjobëvënës.

Kthimi i Berishës në kreun e opozitës është hasmëri me vlerat demokratike dhe, mbi të gjitha me Departamentin Amerikan të Shtetit, që, kur kanë dashur e kanë sjellë në pushtet dhe, kur e ka mbushur kupën, e kanë rrëzuar nga pushteti.

Është e vështirë të mendohet që, edhe vetë brenda PD-së, të ketë një rrymë politike që do të marrë mbi vete flamurin e antiamerikanizmit. Prova që bëri Berisha në fillimet e viteve 1990, sidomos në vitin 1996, duke mos pritur përfaqësues të lartë të saj dhe duke ecur revan drejt liderit ultra autokrat, kanë dëshminë e pasojës së tyre.

Opozita nuk e ka luksin të riciklojë vitet e ashpërsimit të saj, tani jo më me ambasadorë të veçantë – me të gjithë ka pasur përplasjet e saj, por me strukturën më të lartë përcaktuese. Berisha e di dhe kërkon ta harrojë; Basha e di dhe kërkon të përfitojë.

Mes të dyve nuk do të ketë paqe, por as luftë nuk do të ketë.

Do të ketë lojë luftrash, por edhe kështu njërit prej tyre do i kushtojë jo pak.

—–

©Copyright Gazeta DITA

Ky artikull është ekskluziv i Gazetës DITA, gëzon të drejtën e autorësisë sipas Ligjit Nr. 35/2016, “Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e lidhura me to”. Shkrimi mund të ripublikohet nga mediat e tjera vetëm duke cituar DITA dhe në fund të vendoset linku i burimit, në të kundërt çdo shkelës do të mbajë përgjegjësi sipas Nenit 178 të Ligjit Nr/ 35/2016