SHËNIM: Mejdani-Junior, një qasje e re vetëafirmuese

Pas një gurguleje, deri diku dhe moshe, ku një FRESH-iste shpuzë si Elisa Spiropali largoi nga puna në Drejtorinë e Doganave djalin e ish-presidentit Mejdani, Denion Mejdani, ky i dyti po rreket të rehabilitojë figurën e tij me një protagonizëm publik në media, duke shkruar në një të përditshme, për tematika të cilat, mes rreshtave u ndihet lehtaz konteksti hakmarrës ndaj asaj që i ndodhi muaj më parë. Dhe nuk ishte një gjë disido: jo vetëm që u largua nga puna, dhe nga kush pa, (sipas një mendësie tipike shqiptare, që në këtë rast do e stigmatizonte Spiropalin me një çupërlinë të hazdisur, dy pëllëmbë mbi tokë), por dhe u leqendis rëndë nga kjo e fundit në anët profesionale dhe karakteriale, pasi Mejdani – Junior, zgjodhi ‘Zonën’ e Çanit si “Kishën” e vetme ku mund të falej e ankohej për padrejtësinë që i ishte bërë, sipas tij.

Në një shkrim të paradyditëve, Denion Mejdani, kishte trajtuar problemet e ‘Hierarkisë’ në jetën institucionale shqiptare, me një gjuhë paksa akademike, sipas stilit të të jatit, ku dy ishin linjat kryesore: Denoncimi me spond i “udhëheqësisë së re” qeverisëse (brenda së cilës është dhe Spiropali); si dhe të vetëafirmimit intelektual të vetes. Dhe nuk ka asgjë të keqe në këtë mes. Madje shkrimi ishte vërtet cilësor nga shumë pikëpamje, tej arsyeve të evidentuara më sipër. E vetmja gjë që nuk shkonte në post-dorheqjen e tij, ishte qarja e hallit me Çanin dhe tek Çani. Kjo sikur nuk bie hiç erë intelekt!

Rubrikën ‘Monitorime’ mund ta lexoni çdo ditë në DITA