Ka ndjekur studimet universitare në Fakultetin e Ekonomisë, dega Finacë, më pas studimet Master në Administrim Biznesi, në Universitetin e Tiranës dhe Nebraskës. Është Doktore Shkencash në Ekonomi dhe Financa Ndërkombëtare, në Universitetin e Veronës, në Itali. Eksperiencë e gjatë në fushën akademike dhe në administratën vendore. Deputete e Kuvendit të Shqipërisë prej vitit 2009 dhe N.Kryetare e Komisionit të Ekonomisë dhe Financave si dhe Anëtare e Komisionit të Përhershëm Parlamentar të Stabilizim Asociimit në Parlamentin Europian. Aktualisht, kandidate për deputete e Partisë Socialiste, në Qarkun e Lezhës.

Pse vajzat e vogla, i kanë lodrat ndryshe nga djemtë?

–          Mendoj se ndryshimi vjen për shkak të gjenezës. Është bukur që jeta edhe në fillimet e saj na shfaqet e larmishme.

Gratë e tjera në Parlament, a e pranojnë lehtë karizmën tuaj?

–          Nuk e di, mendoj se tërheqja ndaj të kundërtave është një fakt që duhet pasur parasysh. Mendoj se është më e perceptueshme te burrat, karizma e një gruaje në politikë. Kjo vlen që të të besojnë dhe të të ngarkojnë përgjegjësi. Gratë e perceptojnë ndryshe. Unë ndjej se gratë së pari shohin te unë, një nënë, një vajzë, një vajzë të një nënë, gruan e një burri, pastaj shohin politikanen.

Shqipëria, a ofron alternativa?

–          Kriza i mbyt alternativat. Pikërisht, ne këtë synojmë në 23 Qershor, t’u krijojmë të gjithëve alternativat që u kanë munguar. E shikoj shoqërinë të tulatur, të pa motivuar, të pa shpresë dhe kjo më sjell trishtim. Sidomos tani gjatë fushatës, e ndiej që njerëzit kanë nevojë që dikush t’i kuptojë, kanë nevojë për shpresë, për alternativa që ata të mund të zgjedhin. Politika e dhunës, e ndasive, e përçarjes nuk mund të jetë kurrë alternativë për asnjë qytetar, qoftë i majtë apo i dhjathtë.

Në 70 vitet që u lanë pas, a mendoni se është folur mjaft për politikë, dhe tani ka ardhur koha të flitet pak edhe për njeriun?

–          Po, duhet të flasim për dinjitetin njerëzor, për respektin për jetën që është dhurata më e madhe që Zoti na ka dhënë. Jeta nuk përsëritet, dhe duhet të mundësohet të jetohet me të gjitha dimensionet e saj. Shpesh herë shohim që jeta e njeriut në këtë vend, konsiderohet gjëja më pak e çmuar dhe kjo është e trishtë. Duhet ta ngrejmë rëndësinë e saj në çdo mjedis, në çdo diskutim, pasi Zoti kur ia ka falur jetën njeriut, i ka dhënë edhe dinjitetin bashkë me të. Qeveritë duhet të krijojnë punë, begati, respekt ndaj të sëmurëve, fëmijëve, të moshuarve, të pakicave, të pamundurve, të marxhinalizuarve dhe sigurisht ndaj grave. Politika nuk i jep dinjitetin asnjë individi, ajo duhet të krijojë kushte dhe të respektojë çdo individ. Rrugët, hidrocentralet, shifrat e mëdha të investimeve patjetër që janë të rëndësishme, por njeriu është lënë jashtë vëmendjes. E ardhmja nuk është çimento, beton, gurë, metal, por është lumturi shpirtërore. Në respekt të së ardhmes, duke respektuar individin, vetëm kështu përparojnë gjërat në rrugën e duhur.

Duke u nisur nga numri i madh i aksidenteve në aksin Tiranë –Lezhë, jam përpjekur ndër vite të bëj të mundur që në shkollat fillore dhe në gjimnaze, në një orë mësimi në javë të mësohen rregullat e qarkullimit rrugor. Këtë nismë e kam quajtur “Jeta nuk ka pjesë këmbimi”. Ç’mund të bëhet për të patur sa më pak humbje në jetë njerëzish, apo të lënduar?

–          Në fëmijërinë time, megjithëse nuk kishte shumë makina, ne i mësonim këto rregulla dhe i respektonim. Sot, në perëndim, edhe në kopësht janë pjesë e programeve mësimore, sepse edukimi është i domosdoshëm. Një qeveri që me paratë tona na tregon arritjet nëpër media kombëtare apo lokale, një pjesë të këtyre parave mund t’i shpenzonte pikërisht për këtë qëllim, për të treguar se sa jeta e njeriut është në qendër të çdo nisme. Standartet në rrugë, sinjalistika dhe menaxhimi janë shumë të rëndësishme, nuk ka në asnjë vend, një polic në çdo km. Sot, ne kemi 4 herë më pak makina për 100 mijë banorë, dhe kemi 4 herë më shumë aksidente me pasojë vdekjen për aq banorë, krahasuar më një shtet evropian.

Aty ku mbaron logjika, a fillon statistika?

–          Unë mendoj se shkojnë të dyja bashkë, por në të dyja duhet të ketë shpirt, zemër dhe pasion. Pa dyshim, shkenca është e rëndësishme, por ne duhet të kërkojmë në çdo gjë, të fusim ngjyrat, diellin dhe dashurinë njerëzore.

 A vazhdon sot, si dikur, tradita e poezizë në rrethin e Lezhës?

–          Lezha është një tokë e talenteve që ka furnizuar jo vetëm një qytet si Shkodra, por gjithë Shqipërinë. Duhet të bëjmë gjithçka që kjo traditë e pasur të vazhdojë, sepse do t’i shërbente gjithë shqiptarëve kudo ku ata janë.

Gratë shqiptare, a e vlerësojnë një shfaqje të bukur. A e duartrokasin?

–          Janë vëzhguese shumë të mira, dhe pse nuk prononcohen shpesh herë janë edhe gjykuese shumë të sakta. Roli i gruas vazhdon të jetë bazik, referues dhe qëndror në shoqërinë tonë.

A mund të thotë një grua “sido të ndryshojnë gjërat, tek unë nuk kanë për të mbërritur këto ndryshime. Më mirë ta shes votën dhe të marr një sasi të hollash, sesa ta humbas këtë shans”?

–          Pa dashur të përgjithësoj, por për një grua është më e vështirë shitja e votës, sepse e konsiderojnë të pamoralshëm një veprim të tillë. Ndryshe nga pjesa tjetër e shoqërisë, gruaja e ka të vështirë të ulet në kafe dhe të negociojë për votën e saj. Ne si Parti Socialiste, jo më kot përpiqemi të kemi në komisione sa më shumë gra, sepse janë besnike, të pagabueshme dhe të drejtpërdrejta.

Fushata, a ngjason me një provim, dhe partitë politike janë ato që përgatisin elektoratin për ditën e provimit?

–          Ndoshta edhe ngjason, pasi të dyja kanë emocione të mëdha. Por unë mendoj se emocionet e zgjedhjeve janë më të forta, sepse deri sa të numërohet vota e fundit, nuk dihet rezultati.

Nëse KQZ do të vazhdojë të jetë me katër anëtarë, kjo situatë a ngjan me një mësues që i mbyll sytë në provim ndaj nxënësve të preferuar, që të kopjojnë?

–          Fakti që Shqipëria është këtu ku është, me institucione që nuk janë të pavarura, apo mungesa e theksuar e funksionimit të shtetit ligjor, na tregon se nuk kemi ende një demokraci funksionale dhe kjo pikërisht për shkak të njerëzve që lejojnë të kopjohet në zgjedhje. Kjo situatë duhet të marrë fund sa më shpejt.

Unë mendoj se për një rilindje të vërtetë, duhet të rilindin edhe vlerat që sot ndodhen nën tokë. Në rilindje, a keni përfshirë edhe Mauzelumin e Skënderbeut?

–          Për shkak të krizës që po kalojmë, mendoj se shumë vlera po zvogëlohen, apo po zhduken. Vendet e tjera, edhe kur nuk i kanë, i krijojnë ato. Ne i kemi dhe janë lënë qëllimisht në harresë. Idhujt janë veçse orientimi ynë. Heroi ynë kombëtar, i cili i kalon përmasat e historisë sonë, dhe kufijtë e kombit shqiptar, është aty dhe duhet trajtuar ndryshe. Por para pak kohësh, qeveria mori vendim për ta dhënë kalanë e Lezhes me konçension për 20 vjet, ndërsa qeveria franceze ka akorduar para për të nxjerrë në pah një pjesë të çmuar të historisë sonë pikërisht atje. Kalaja e Lezhës është 2000 vjeçare, dhe ekspertët vendas dhe të huaj, mbështesin teorinë që  varri i Skënderbeut mund të jetë pikërisht brenda kalasë. Nëse ne nuk përpiqemi ta rilindim historinë tonë absolutisht unikale, brilante dhe epokale, pa dashur këtu të bëj shovinizëm, në respekt të fqinjësisë së mirë që e kanë po aq të pasur historinë e tyre, në të vërtetë nuk kemi bërë asgjë.