-1-
Mjekërkaltri i vriste femrat me të cilat martohej.
Kështjella e tij kishte 101 dyer.
Femrat kishin të drejtë të hapnin 100 dyer.
Vetëm njërën derë e kishin tabu!
Kureshtja u stimulonte guximin… për të vdekur!
Ç’qe kjo derë fatale?
Dituria e panjohur?
E vërteta e patjetërsuar?
Ah poetët naivë!
Synojnë derën e 101 të kështjellës dhe kujtojnë se Mjekërkaltri është Poezia e kthyer në Mashkull, që e ndërron seksin sa herë të dojë!
Por poetët s’lenë që t’i vrasin.
Se vetëvriten qetësisht!
Jo në realitet por në vetëdije.
Ah, poetët!
-2-
E DASHURA MISTERIOZE
Mos kërko kurrë të më flasësh për dashurinë tënde, shkruan William Blake-u, për të Dashurën Misterioze.
Kjo dashuri nuk mund të përshkruhet, fryn e heshtur, e padukshme.
Unë e zbulova dashurinë, ja hapa zemrën, i dridhur, i akullt.
Më braktisi.
Një Udhëtar Misterioz erdhi i heshtur, i mekur, i papashëm, psherëtiu u tendos, ofshau, iku tutje dhe u zhduk përgjithmone.
*****
Moikom Zeqo / Ribotuar në Dita / Botimet e para, 1997 dhe 1998
Faleminderit per gjithcka i nderuar qe na afron ,
sidomos mbas nji jave teper te lodheshme .
Nji nder Bloge-t qe perbem vertet sens ne gjithe
Boten elektronike Shqiptare . Blogu i Moikomit ,
i cili do shkruar me shkronja te Arta .
—————————————————————-
{ Ah..Poeti !
Ishte vjesht ,kur e pashe per her te fundit ,ne ate park
te vetmise .
Shiu qe binte shoqeruar nga ajo ere e ashper ,
i fshikullonte fytyren e tij te qete,fisnike .njomur nga ajo melankoli shpirti , qe pikonin poshte ,
mbi gjethet qe lishin mbushur tashme , gjithe parkun.
Eci me hap te ngadalte rreth gjithe atij parku ,si te pershendetej me gjithcka perbente ate materie ,qe e rrethonte …
gjithcka qe rrethonin kujtimet e tij .
Ndaloj hapat sapo arriti pran atij Stoli .
Ai nuk ishte si gjithe stolat e tjer .Ishte ai stol i vecante
mbi te cilin heshtur kujtimet frymonin .Ato kishin shpirt ,
ai dru kishte shpirt edhe pse i grryer nga krimbat e asaj natyre .
U ul ngadale ne stol ,ngriti doren e tij ngadale mbi ball dhe fshiu shiun nga ai balle si te donte te largonte perfundimishte te kaluaren ,qe akoma turbullonin shpirtin e tij .Uli pak koken i menduar ,si te mblidhte fuqite e fundit dhe u ngrit ngadal ,
per te ecur ,ne mjergullen e pasigurise te asaj jete , rrethuar nga Marrezia !!!
Ishte ai …PoeTi ,qenuk e suportonte dot ate marrezi ,
e qe nuk pranoj kurr te bente kompromis me ata ,qe ndyne ate Bote .
Ne s’dim asgje per ate ,aludonim gjithmon fsheur mbas peme ,si ata aktore qe aktrojne ,mbi ato emocione qe vet kurr si jetojne ,
lum ata , qe e njohin ate ndjenje poetike ,qe nudo i zbulon njeriut ,+deshirat ,sekretet qe fshihen ne subkoshiencen e shpirtit njerezore per te jetuar jeten …
Nji jave te kendeshme i nderuar klm.
(nga X – poeti Anonim)
Faleminderit per gjithcka i nderuar qe na afron ,
sidomos mbas nji jave teper te lodheshme .
Nji nder Bloge-t qe perbem vertet sens ne gjithe
Boten elektronike Shqiptare . Blogu i Moikomit ,
i cili do shkruar me shkronja te Arta .
—————————————————————-
{ Ah..Poeti !
Ishte vjesht ,kur e pashe per her te fundit ,ne ate park
te vetmise .
Shiu qe binte shoqeruar nga ajo ere e ashper ,
i fshikullonte fytyren e tij te qete,fisnike .njomur nga ajo melankoli shpirti , qe pikonte poshte ,
mbi gjethet qe kishin mbushur tashme , gjithe parkun.
Eci me hap te ngadalte rreth gjithe atij parku ,si te pershendetej me gjithcka perbente ate materie ,qe e rrethonte …
gjithcka qe rrethonin kujtimet e tij .
Ndaloj hapat sapo arriti pran atij Stoli .
Ai nuk ishte si gjithe stolat e tjer .Ishte ai stol i vecante
mbi te cilin heshtur kujtimet frymonin .Ato kishin shpirt ,
ai dru kishte shpirt edhe pse i grryer nga krimbat e asaj natyre .
U ul ngadale ne stol ,ngriti doren e tij ngadale mbi ball dhe fshiu shiun nga ai balle si te donte te largonte perfundimishte te kaluaren ,qe akoma turbullonin shpirtin e tij .Uli pak koken i menduar ,si te mblidhte fuqite e fundit dhe u ngrit ngadal ,
per te ecur ,ne mjergullen e pasigurise te asaj jete , rrethuar nga Marrezia !!!
Ishte ai …PoeTi ,qenuk e suportonte dot ate marrezi ,
e qe nuk pranoj kurr te bente kompromis me ata ,qe ndyne ate Bote .
Ne s’dim asgje per ate ,aludonim gjithmon fsheur mbas peme ,si ata aktore qe aktrojne ,mbi ato emocione qe vet kurr si jetojne ,
lum ata , qe e njohin ate ndjenje poetike ,qe nudo i zbulon njeriut ,+deshirat ,sekretet qe fshihen ne subkoshiencen e shpirtit njerezore per te jetuar jeten …
Nji jave te kendeshme i nderuar klm.
(nga X – poeti Anonim)
Heren tjeter po deshe o Moikom na trego pak se si kjo e dashura misterioze eshte me origjine shqiptaro – ilire nga fshatrat e Krujes.