Mos u bëj kalli pa bukë

Sytë të hapur nga habia

Fshatin se ç’e zu meraku

Çudi bëri njerëzia

Kalliri si dhëmbë plaku

 

Kokrrat sa gishtat e dorës

Si çiban në trup kalliri

Një avaz nga breg’ i Vlorës

nw Veri, në vijë kufiri

 

Kush të rrojë do të tregojë

Ish’ një herë një Ministri

Fara misri na ofroi

Bënte kashtë, por jo kalli.

 

Far’e misrit për së mbari

Ndër gjith’ llojet më i miri

Fajet gjith’ i ka fshatari

Pse çatall ka dalë kalliri

 

Te parcelat mund të shkoni

Kashta plot me tre koçanë

Na çudisni kur na thoni

Kallinjtë kokrrat ku i kanë?!

 

Veten mirë e kontrolloni

Se si jeni nga fiqiri

Nëse kokrra ju kërkoni

Atë punë e di… kalliri

 

Që nga shekujt rron e thëna

Nga Saranda gjer në Pukë

Më dëgjo të keqen nëna

Mos u bëj  kalli pa bukë.

 

Pra ti popull je me dije

Se ka pas  kallinj pa kokrra

Çfarë po thoni s’ju ka hije

S’janë gjë tjetër veçse dokrra.

 

Po, po, janë të gjitha dokrra

Që s’i kanë lezet burrit

Nëse misri s’paska kokrra

Kthejuni bukës së grurit.

 

Është koha të vendosni

Që të bëni më të mirën

Qeverinë mos e vrerosni

Lëreni të  bëjë detyrën.

 

Qeveri  sapo ke lindur

Në dritën e mirësisë

E ke keq (të jesh e bindur)

Po s’i vure dor’ bujqësisë.

 

Dhe Naimi gojëmjalti

I këndoi bukurisë

Po më shum’ hymne i thurri

Bagëtisë e Bujqëisë.