Motive popullore dhe frymëzime të tjera nga rinia e parë

Motiv popullor

Kur më sheh ndënë qerpikë,
më mbetet fjala në grykë,
kur më del si xhind në ëndrra,
më lë fryma – më lë zëmra.

Natë e ditë – ballë për ballë,
s’rrojmë dot në një mëhallë,
s’shkohet jeta në furtunë,
ja vdis ti – ja të vdes unë!
Tiranë, 1973

Iku puna jonë…

Eh-moj-pëllumbeshë,
sa shumë që u deshëm,
me dashurinë tonë,
botën e përqeshëm.

Kur të shoh të zbardhur,
s’di ç’të them më parë,
për rrudhat e tua,
më vjen për të qarë!

Iku puna jonë,
e sosëm lëndinën,
për rininë që shkoi,
të vëmë ulërimën…
1983

Unë t’i kam puthur ata sy

Kot më shikon me sy të vrejtur,
kot ti me mua mban mëri,
dikur me mall të përvëluar,
unë t’i kam puthur ata sy.

Kot më shikon e zëmëruar,
unë prapë të dal në ëndërrime,
prushi i nxehtë i buzës tënde,
mbeti përjetë në buzën time…
1988

Nuk gëzohem që të pashë

Dhjetë vjet që s’ishim parë,
ndarë si në burg të zi,
sa të pashë-sot-menjëherë,
prapë rashë në dashuri.

Na përplasi dallgë e jetës,
nëpër brigje pa mëshirë,
larg e larg njëri-tjetrit,
si dy yj në errësirë.

Dhe tani mbas dhjetë vjetësh,
u takuam në një breg,
ti e urtë je bërë si shqerë,
unë i butë si sheleg.

C’t’i kujtojmë ato zjarre,
që u ndezën e u shuan,
ç’t’i kujtojmë ato netë,
kur me zjarr u përvëluam.

Më kanë lodhur ato vite,
më shumë ndarje se takime,
pak nga pak çdo gjë u shua,
mbeti veç vetmia ime.

Nuk gëzohem që të pashë,
zog që larg ke fluturuar,
tani që të dua prapë,
ndihem dy herë i vetmuar…

Athinë, 1993