Na ruaj o Zot se njerëzit u marrosën

Letër e nënshkruar

Ilir Koro

Eshte e cuditshme se si eshte katandisur, sistemi arsimor sot. Ne diten e 7 marsit nxenesit vraponin neper rruge dyqane kush e kush te blinte dhurata per mesuesit e tyre te “.dashur”. Kush para te thata ne dore kush asesuare e ku di une nje mije e nje marzirash athua ishte ditlindja personale e mesuesit te klases dhe jo nje date e shtrenje per kombin tone. Oret e shkurta mesuesit qe nxitonin neper lokale per te zene vend per te luajtur dhe kercyer tallava me leket e mbledhura. Turp! Po po turp, sepse keshtu kuptohet festa e mesuesit,ne vent te aktiviteteve brenda shkollave,ata vrapojne drejt argetimit pa sens.

Jane keta mesues qe “mesojne’ femijet tane.Po si? Me cfare shembulli? Kur shkolla e pare shqipe nuk pati anje vizitor asnje shkolle asnje klase asnje mesues,dhe pyetja e madhe lind ku po shkon arsimi sot. Po natyrisht qe dhe reforma ne arsim ka nje pjese te fait kur akoma drejtoret dhe nendrejtoret jane po ata te zhedhur me tester partie,jane po ata qe deri dje futnin tekste shkollore pakontroll vetem e vetem per fitim,jane po ata qe hera heres gjen dhe pa mbaruar shkollen e larte dhe jane drejtues. Jane po ata qe me ose pa dashje i vune shkelmin arsimit. Na ruaj Zot se njerëzit u marrosen.