Në një vend të errët që s’ka drejtësi! (Utopia e lirisë në një sistem kriminal)

Tani në të sosur,
e kuptova mirë,
se nuk mbjell dot grurë,
në një shkretëtiré!.

Duhet ta kuptonim,
shumë kohë më parë,
se në shkretëtirë,
nuk mbin asnjë farë!.

Tani po më duket,
gati utopizém,
té kërkosh të drejtën,
në kapitalizëm!.

Farë e drejtësisë,
me drapër u korr,
se ne po jetojmë,
një rend djallëzor!.

Mbase po kërkojmë,
një gjë të pamundur,
e drejta ka vdekur,
këmbët i ka tundur!.

Ka ikur me kohë,
kohë e fukarasë,
sot i gjithë sistemi,
i shërben parasë!.

Té kërkosh të drejtën,
është një marrëzi,
kur është gjithë pushteti,
një vazhdimësi!.

Është e njëjta gjë,
i djathtë-a i majtë,
kur të njëjtën valle,
këtu hedhin djajtë!.

Të gjithë e gënjejnë,
popullin e shkretë,
veç një herë e duan,
në çdo katër vjet!

Veç një ditë e duan,
sa t’i marrin votën,
pastaj vazhdojnë “punën”,
t’i thellojnë gropën!.

Ne gënjejmë veten,
se jemi të lirë,
se po mbjellim grurë,
në një shkretëtirë!.

S’mund të jesh i lirë,
kur je fukara,
ndaj kjo fjalë më duket,
një palo shaka!.

S’mund të jesh i lirë,
kur je i papunë,
kur e shkon gjithë jetën,
si zog në furtunë!.

S’mund të jesh i lirë,
kur s’ka gjë në dorë,
kur gjithmonë trajtohesh,
thjeshtë si shërbëtor!.

Këtë lloj sistemi,
kam anatemuar,
dhe këtu është krejt,
i shpërfytyruar!.

Diku mund të ketë,
fytyrë njerëzore,
po këtu sundojnë,
epshet kafshërore!.

Epshi i pushtetit,
është më i ndyri,
sa përpara tij,
i bardhë është qymyri!.

Mos gënjeni veten,
që kini liri,
në një vend të errët
që s’ka drejtësi!
A.DUKA