Pse o Zot nuk na bekove
mbarësi dhe harmoni?
Por shumë vite na mallkove
Dhimbje, tmerr dhe lemeri?
Të gjithë botën e shëtita
Në Azi, Afrikë, Rusi
Ngado shkela u cudita
Sa m’u dhimbse Shqipëri!
Lemerisur ngado shkova
I pashë burrat shqipëtarë
Të papun’ sheshesh të huaja
Me shikim e shpirt të vrarë
Diku pyeta me vështrime
Pse kështu more të mjerë?
“..Më zu bukë e tokës time
Lashë një drizë e gjeta ferrë…
Mbetëm udhëve të harruar
s’kemi shtet që të na mbrojë
Politika e mallkuar
nuk na zgjidh asnjë nevojë…”
Dy nga dy në semaforë
Shoh dhe qaj me pikëllim
Vajza që ma bën me dorë
Prostitut’ prej vendit tim?!
Shtrëngoj koken ndan’ tryeze
Zot, s’i s’ke një pikë mëshire?!
Mbesollet e Nënë Terezës
Qenkan kthyer në lavire…
Kush genjen i hoqëm plehrat
e hedhtë Zoti në humnerë
Ne vërtetë e hoqëm Dullën
Por sot kemi kaq Enverë…
Pas na ndjek sërish mallkimi
Nga gremina bjen në hon
Kurrë s’vem’ mend pas një gabimi
Komedia jonë vazhdon
Gojë ligj e mbushur mllefe
Njëra-tjetrën shajnë Partitë
Jetë e tyre qejf mbi qejfe
Po shurrojnë mbi pasuritë
Nëpër dhëmbët e florinjtë
Nxin cinizm’i “baballarëve”
Shqipërinë vrasin përditë
Për inat të shqipëtarëve?!
Por une shpesh kujtoj Naimin
Fjalë-ndriturin poet:
Këta sot që mbollën krimin
Në gojë nesër e kanë vetë
Mos qaj gjysh – më thotë mbesa
Teksa un ca lotë lëshoj
Se një ditë do valojë fshesa
Er’e dimrit do kalojë
Le të venë dhe pasurira
Mbi mjerimin tonë pa fund
Mostrat me 100 fytyra
Historia do t’i shkundë!
Ata që na hapën varre
Dhe s’na lanë të ëndërrojmë
Ne nuk jemi për hakmarrje
Po ama shpagim kërkojmë!
O sa më rinon kjo fjalë!
Fjalë të brezit që po rritet
Si ma mbush gjoksin me valë
Sepse shpresa s’mund të vritet!
Nuk ma qas më lotin zemra
Se jam lis i kësaj toke
Si shqiponjë po ngrihet kënga
Hapi krahët moj nën’Loke
Dil e shih se po vijne bijtë
I thërriska mall i vjeter
Te shpetosh nga ligesite
Dhe nga ligjet veç në letër
Si ca diej plot vezullime
I ka çuar Perendia
Mjaft me doçër dhe lavire
Shqipërinë e bën rinia!
Nuk e mbaj dot ngasherimin
S’me vjen keq edhe te vdes
Mëmedheu bën rizgjimin
Udh’e kombit s’njeh më kthesë
Shpirti ynë vëlla me malet
Shpirt prej dokesh dhe bajraku
Pran’ e pranë të kalojnë hallet
Si vëllezër të një gjaku
Shqiperia do të rrojë
Nga Kosova në Prevezë
Ku dhe guri flet me gojë
Vallja çame rreze ndez
Nëna jonë tashmë dihet
Është veç një dhe e pandarë
Përmbi qiell Shqipja ngrihet
Ky është shekulli shqiptar!
*Autori është ish-i burgosur politik. Titulli është i redaksisë.