Nga do vijë shpëtimi?!

 E trishtuar, por e vërtetë!

Kur shikoj se si njeriu,

bën pa fund kaq të këqija,

çuditem në të vërtetë:

“Si lindi nga dashuria?!”

 

Që kur nisa të kuptoj,

gjithmonë e kam menduar,

nëse raca njerëzore,

është një racë e mallkuar!

 

Kemi fakte se një Zot,

njeriun e ka krijuar,

po s’dimë gjë për Zotin tjetër,

që më pas e ka mallkuar!

 

S’më bën punë as abstraksioni,

nuk e gjej dot krahasimin,

thjeshtë mendoj-kush na krijoi,

s’mund të bënte dhe mallkimin!

 

Fatin dot nuk e ndryshojmë,

do shkojmë siç kemi shkuar,

dhe është mirë që s’e dimë,

gjer në ç’pikë jemi mallkuar?!

 

S’pres të jem i gjithëpranuar,

disa mund të hakërrohen,

po prapë them-njerëzit e mirë,

sot me gishta numërohen!

 

 

Nga do vijë shpëtimi?!

Mendjen kurrë s’ma ka mbushur,

një i racës njerëzore,

ndaj gjithmonë kam besuar,

në një qenie superiore.

 

Te një qenie superiore,

që do bëjë këtu ndryshimin,

që do vijé dhe do ta nxjerrë,

nga kaosi Njerëzimin!

 

Ca si shpesh e kam menduar,

që nga jashtë do vijë shpëtimi,

dhe ky është mision i mundur,

nëse ka ndodhur Krijimi!

 

Nëse kemi një Krijues,

për atë s’ka asnjë cak,

dhe Ai s’mund të na lërë,

përjetë në këtë batak!

 

A.DUKA