Nga më të zgjedhurit në vite- Epigrame

Pa titull….
Shumë vite të trazuar,
rrojta dhe s’e nxiva faqen,
o sa shumë paskam jetuar,
mes jush që urreni paqen!..

Pa titull…
Të shikoj e bëj çudi,
pisllëku si s’të zë frymën,
më vjen keq të të pështy,
jo për ty-po për pështymën!.

Frymëzim biblik…
Zoti im-e s’ka më tjetër,
më largo nga çdo gënjeshtër,
mos mé bëj mbret me thesar,
as të varfër gjynahqar.

Më jep ti-o Zot i ndritshëm,
veç ushqimin e përditshëm!

I pabesi…

I pabesi në fron të pushtetit,
që dredhia aq lart e ka ngritur,
kafshon si qeni i detit,
dhe si një ari i uritur…

Pa titull…
S’do jetë gjithmonë kjo Botë,
s’do jetë një këngë pikëllimi,
ajo që sot mbillet me lotë,
do korret me këngë gëzimi…

Pa titull…
Burrat shpikën zjarrin,
për të djegur furrat,
Zoti-gjinjtë e grave,
për të djegur burrat!…

Pa titull…
E hodhën në kosh të plehut,
t’i merrnin nderin të mirit,
po ai kosh i shëmtuar,
mori vlerën e floririt!…

Era e hudhrës…
A e dini ju-o njerëz,
një fjalë plot ëmbëlsirë?.
“Erë e hudhrës e mund keq,
dhe parfumin më të mirë!..”

Po ratë…
Po ratë si lisi në tokë,
ta dini se kaq e patët,
se dihet-në atë lis,
bëjnë dru edhe sakatët!..

Pa titull…
O qymyr s’të bëj dot shok,
s’kam lindur për vetmohim,
kur je i ndezur-të djeg,
kur je i shuar-të nxin!..

Floriri…
E hodhën floririn-e tretën,
në llum e llagëmin e zi,
një shekull kaloi dhe e gjetën,
floriri kishte mbetur flori!…

Fjala…
Se e para ishte fjala,
ndaj asaj me shpirt ju fala,
dhe e di në të vërtetë,
se sa vlen fjala në jetë!.

Ç’ke në zëmër s’ta shikoj,
ç’del nga buza ta dëgjoj,
fjala të bën mal të lartë,
fjala të zhyt dhe në baltë!

Arben Duka