Ngrihuni dëshmorë njëçikë, të shikoni poshtërsitë!

Ngrihi dëshmorë njëçikë,

të shikoni poshtërsitë,

gjakun tuaj të mohuar,

dhe luftën e tradhtuar!

 

Uli kokën Shqipëria,

nga turpi dhe tradhtia,

tradhtia u shpërblye,

Mit’hati në bronz u kthye!

 

Mit’hatit që tradhtoi,

baltën Rama ja pastroi,

nga llumi ku qe e ngriti,

sa Tre të Mëdhenjtë e rriti!

 

Turp i turpit për së gjalli,

Rama-rilindas e shpalli,

tek E Majta ishte halli,

s’erdhi e keqja nga Balli!

 

Sepse Balli ishte sosur,

kishte cofur-qe fundosur,

por i dha ngjyra  epike,

nip’ i Byrosë Politike!

 

Dymijë e Tetëmbëdhjeta,

turpi që do nxijë gjithë jeta,

kur i pari i socialistëve,

u bë larua i ballistëve!

 

Ju heronj e ju dëshmorë,

që ratë me armé né dorë,

këta-që ju plaçin sytë,

ju vranë për herë të dytë!

 

Vepra juaj u harrua,

tradhtia u lartua,

trimat e njëqind sahanëve,

janë  nipat e partizanëve!

 

S’ju tradhtoi vegjëlia,

ju tradhtoi qeveria,

o Balo të hëngërt tenja,

e kishe të ligën brenda!

 

E gjithë Europa mbaré,

s’fali asnjë tradhtar,

po që nga rrënja i shkuli,

në shtyllë të turpit i nguli!

 

Po neve s’kemi të dytë,

vetes vetë ja nxjerrim sytë,

mohojmë luftën legjendare,

lartojmë bandat tradhtare!

 

Hedhim baltë mbi të vërtetën,

ndaj në bisht të bishtit mbetëm,

po historia është shkruar,

nga juve-o të bekuar!

 

Bekuar nga toka mëmë,

gdhendur-o në mijëra këngë,

as edhe Njëmijë Edvinë,

dot s’e zhbëjnë tradhtinë!

 

Ngrihi dëshmorë një ditë,

të shikoni poshtërsitë,

me të brendshëm e të huaj,

nuk e nxijnë dot emrin tuaj!.

 

Neve ju kemi të gjallë,

me yllin e kuq në ballë,

në çdo vatër shqiptare,

krenaria më e madhe!

 

Biro ç’është kështu me ju,

vitet tutje-ju të hu,

ratë në lulen e rinisë,

o dhëndurët e lirisë!

 

A.DUKA