Një përrallë me ujkun dhe gjuetarët

Nje dite ne fshat u shfaq ujku. Ai kapi delen e pare qe i doli perpara dhe e hengri. Te shqetesuar fshataret u mblodhen te diskutonin se si do ta zgjidhnin kete problem. Mori fjalen njeri prej tyre dhe propozoi se duhet te krijohej grupi i gjuetareve te cilet do te vrisnin ujkun. Propozimi u pranua. Disa prej fshatareve u propozuan per te formuar grupin dhe njeri prej tyre do te ishte dhe kryetari i fushates. Por, problemi doli kur te gjithe kerkuan te ishin kryetare. Kerkohej nje qe t’i kishte b..let sat ë dashit. U propozua votim. Fshataret votuan por asnjeri prej tyre nuk fitoi. Fshataret mblodhen pleqte e urte, krijuan nje komision, dhe u kerkuan te zgjidhnin kryetarin e tyre. Por as komisioni i ri nuk arriti te gjente fjalen e perbashket. Keshtu fshataret u shperndane. Te nesermen e ne ditet ne vazhdim ata u mblodhen serisht dhe diskutuan mbi kriteret e zgjedhjes e votuan perseri. Por, kryetari nuk u zgjodh qe nuk u zgjodh. E ndersa fshataret ziheshin per “b.. e dashit” ujku bente kerdine dhe nje dite prej ditesh fshati u gdhi pa dele.

Ujku ka ardhur ne “fshatin tone:. E ka emrin Sali. E ndersa ujku ben kerdine duke ngrene delet nje e nga nje, ne diskutojme se kush do te jete trimi qe duhet ta vrase. Disa merren me gjatesine e gjuetarit, disa me historine, disa me cfare tha e cfare i the. Duhet t’i leme menjane keto diskutime e te fokusohemi tek objektivi kryesor: ujku. T’i lemë ato të dashit per nje here tjeter.

Email nga adresa: [email protected]