O Zot, na gjej një instrument të paqes!

Letër e nënshkruar

Robert Qafzezi

Fatkeqësisht jeta politike në Shqipëri lë shumë për të dëshiruar, vazhdon të hidhet “benzinë” nga opozita e shterpë e pa ide, deputetë që e kujtojnë veten kalorës “trima”, vazhdojnë të kenë dinamikën e tyre të diskutimeve sharjet, ofendimet familjare, që vetëm “infektojnë” ambientet e debatit politik shqiptar me mendje-shkurtësinë e tyre si edhe nën vazhdimësinë e një politike “qorre” që nuk i shërben kërkujt përveç urrejtjes pa bazë dhe mbajtjes së “llogoreve” të interesave personale.

Historikisht turmat kanë rënë në kurthe, apo në tragjedi si rezultat i politikave të urrejtjes drejtuar nga individë të “fryrë”, paranojakë, apo të prekur nga forma skizofrenie.

Ata që janë vetë destabilizimi i vërtetë i vendit, i bien daulleve që kundërshtarët e tyre politikë po destabilizojnë vendin, duke hedhur e krijuar një “klimë” toksike duke fshehur në mënyrën më groteske paaftësinë e mbajtjes së debatit të vërtetë politik.

Memoria e shkurtër e këtyre politikanëve që bënë të triumfojë idiotllëku, i bëri të mundurit krenar, duke harruar që deri dje ishin në “kalbjen” e kolltuqeve të drejtimit shtetit.

Politikanët në pozitë apo në opozitë duhet të ndërgjegjësohen për pozicionet e tyre, duke e kuptuar që ndodhen në një “barkë”dhe është në interesin e të gjithëve dhe atë kombëtar që “barka” të eci mirë e të mos marri “ujë” se tragjedia do të jetë për të gjithë njësoj.

Po kush do të ishte “engjëlli gardian” i politikës shqiptare sot? A do të duesh kërkuar një “engjëll gardian” për t’i qetësuar ato fytyra “mostrash” të egërsuara nga mungesa dhe akumulimi i “epsheve” të pushtetit? Kërkimi i “instrumentit” të paqes në politikën shqiptare mbetet gjithmonë aktual.