Opinioni im mbi shkrimin: A është Edi Rama gogoli i vetëm

E nderuara “DITA”.

Analizat e tua të shumta realizuar prej autorëve, Xhevdet Shehu, Viktor Malaj, Bedri Islami,Fatos Tarifa e mjaft të tjerëve si këta, besoj se jo vetëm ndërgjegjësojnë opinionin publik, por një pjesë të mirë të tij e bëjnë të thellohet më tej për të dalë edhe në konkluzione e këndvështrime personale.

Lexova shkrimin e z.Islami me titull; – A është Edi Rama “gogoli” i vetëm?- dhe si gjithnjë më pëlqeu mjaft analiza e tij. “Pse të gjithë kundër Edi Ramës, por asnjëri nuk do ndryshimit e sistemit”është konkluzion mjaft intrigrues për të hapur një forum tjetër në faqet tua.Le të sherbejë ky opinion i imi si zanafillë për të.

Duke marrë shkas prej asaj pjese të librit “Blloku”me autor z. Isuf Kalo, botuar prej jush nën titullin kryesor, ”Fëmijët e prapë të Bllokut”më lindi ideja që në ndërthurje me analizën e z.Islami të mundohem të përcjell opinionin tim së pari,pse të gjithë kundër Edi Ramës.

Familja e tij në të vërtetë nuk ishte pjesë e Bllokut por pashmangshëm ishe hallkë e rrethimit privilegjor të tij për arsye që tashmë dihen. Duke qënë se në rini e njoh prej të qënit shok klase me të në Liceun artistik,mjafton të përmend dy aspekte të karrierës së tij në atë kohë për të vertetuar se ky konkluzion është i drejtë por nuk më pengon të jemë i vërtetë në opinionin tim, pavarësisht pozicionit të dikurshëm me të si bir fshatari që isha. Si pjesë e ekipit kombëtar të basketbollit dhe pedagog në Institutin e Lartë të Arteve besoj atë nuk e justifikonte dot dukshëm talenti por vetëm gjatësia dhe të qënët bir i Kristaqit dhe nip i Kolekës.Gjithsesi nga këndvështrimi i sotëm konkludoj se ai kurrë nuk arriti të bëhej pjesë e besueshme e atij blloku pavarësisht atyre privilegjeve apo frymës së njëjtë me bijtë e prapë të tij.

Tepër radikal në qëndrimet e mbajtura në fund të viteve nëntëdhjetë ai u bë tashmë i padeshirueshëm edhe për sivëllezërit e tij brenda bllokut komunist. Siç duket, ata ishin njohur me skenarin e transformimeve të ardhëshme politike nën drejtimin e Ramiz Alisë. Ai nuk mori dot informacionin e duhur pasi ishte shpallur si antiramizist i bindur. Disa prej tyre të përzgjedhur me kujdes pranuan turpshëm të ishin pjesë e menaxhimit të atij skenari vetëm e vetëm për efekt privilegjesh e pasurimi deri dhe si përfaqësues të rremë të ndryshimeve demokratike ashtu siç rezultojnë edhe sot me qëndrimin e tyre, ndërsa të tjerët u lanë në mëshirën e fatit si të pavlefshëm për momentin pasi ishin të kompromentuar si fëmijë të kupolës drejtuese.

Si shembuj tipik të këtij qëndrimi, besoj se mjaftojnë të përmend vetëm dy, të bollshëm dhe mjaftueshëm për të përligjur këtë konkluzion.Fatos Lubonja dhe Andi Bushati. Nuk më bën aspak përshtypje nipi i Besnikut të PPSH dhe i biri i Bushatit të Ramizit pasi i përket klanit Kapo, marë në mbrojtje nga Berisha, ndoshta si ndjesë për të kaluarën e tij të errët në marrdhënie me të. Vallë a nuk ka bërë kështu ai me familjarët e gjithë viktimave të tij!

Lubonja më ngjan më shumë me një të burgosur të përjetshëm tashmë të stërlodhur që këkon me dëshpërim të jetojë dhe atë pjesë jete të mbetur qoftë edhe breda një “qelie”, mjafton të mos i cënohet komoditeti i krijuar duke e kompromentuar kështu mjaft rëndë dhe të djeshmen e vet.

E gjitha kjo besoj se i jep përgjigje të qartë parullës “Rama ik”. Vetëm ai të ikë. Askush tjetër. Pse?! Sepse radikalizmi i tij mbështetur mbi idealizmin e artistit ka arritur të prishë më në fund ingranazhet e sistemit të ndertuar prej tyre, ndaj dhe asnjë nuk flet për ndryshim të tij,përkundër, po bëjnë ç’mos që ai të vazhdojë funksionimin sipas skenarit.

Balta e hedhur mbi të ndër vite e sidomos kohët e fundit si kryeministër besoj se do të kishte përkulur çdo qënie njerzore. Mjaft,do mund të kishte thënë kushdo me të drejtë në vendin e tij dhe të largohej pa e kthyer kokën pas. Thua të jetë një lubi e pangopëshme ky njeri që s’pranon të largohet! Nuk i mjaftoi të qënët ministër, tre herë kryetar bashkie për kryeqytetin dhe tani në mandatin e dytë si kryeministër! Po sikur të ketë synim tjetër? Mos vallë ai si një politikani të mirfilltë ka nuhatur që herët funksionimin e këtij sistemi që ata ndërtuan dhe kërkon medoemos ti shkojë deri në fund shkatërrimit të mënyrës së funksionimit të tij qoftë dhe vetëm si shenjë hakmarrje pikërisht mbi atë bllok të dikurshëm?

Përpara disa kohësh u hodh në tregun mediatik dhe u trumbetua teza që Rama nuk është politikan aq sa të krijohej ideja se të tillë ishin vetëm këta që kishin ardhur në skenën e saj gati njomëzakë ose ata që kishin shkollën e PPSH-së.

Kushdo që analizon saktë karrierën e tij mendoj se ajo do ti mjaftonte për ta hedhur poshtë këtë tezë absurde. Posti i ministrit të kulturës u bë pika mbështetëse e levës së tij politike. Radikal i së djathtës në zanafillë,me një nuhatje brilante, gati si në një kapërcim ylberi,u shfaq si kandidaturë përfaqësuese e së majtës për kryetar bashkie në kryeqytet. Karriera e suksesëshme në atë detyrë e bëri faktor e deri në lider të saj. Besoj se kaq do mjaftonte për të konkluduar se ai bart në vetvete staturë e një politikani, por ne na duhet përgjigje për pyetjen e shtruar.

Marrja e drejtimit të PSSH-së ishte shprehje e kësaj stature. Ajo çfar më intrigon në lëvizjet dhe spastrimin e saj nga garda e vjetër është nuhatja ose dijenia e tij rreth ekzistencës së skenarit të Ramiz Alisë. Mënyra e rikthimit në pushtet të Sali Berishës në vitin 2005 si pasojë e papërgjegjshmërisë të së mjajtës trgonte se ajo ishte e kompromentuar rëndë. Pra skenari kishte funksionuar. Stisja e grindjes Nano-Meta,përçarja dhe krijimi i LSI-së i’a kishin arritur qëllimit. Për këtë besoj se flasin qartë, sjellja e Nanos në kohë,afeksioni i shpallur i Metës pë Berishën,si dhe kampi i tyre i përbashkët sot. Vetëm “Rama ik”. Askush tjetër dhe asgjë tjetër. Ky djalë i prapë po kryen “hakmarrjen” e tij mbi ta, duke treguar se, i mirë apo i keq, nuk është pjellë dhe as pjesë e tyre.

Kjo hakmarrje nuk ishte zanafillë e idealizmit të tij, por pasojë e pengesës që i’u shfaq gjatë realizimit të projektit për një Shqipëri ndryshe. Për ta ringritur atë nga gërmadhat ku e hodhi ai skenar i zi.

Për të ngritur një shtëpi në kushtet e varfërisë besoj se mjaft shqiptarë u drejtohen bankave apo individëve të njohur, për të mundësuar realizimin e projektit. S’mendoj se dhe ai me një projekt të tillë për Shqipërinë duhet të paragjykohet dhe anatemohet për PPP-të dhe takimet e tij me biznesmenë.

Me respekt për ju, Gjok Pepa, Mirditë