Tiranë-Kiev

Ka kaluar më së shumti me ilaritet një veprim i Berishës në grupin parlamentar të PD-së ditën e hënë. Në fillim të mbledhjes, Berisha kërkoi posaçërisht që të gjithë deputetët e PD-së të mbanin një minutë heshtje për protestuesit e vrarë në Kiev. Vetëm mendojeni pak: Kryeministri i vrasjeve ende të pandëshkuara të protestuesve në 21 janar që mban një minutë heshtje për protestuesit e vrarë në Ukrainë (!!). Një ditë më parë, ndërkohë, ish-Presidenti i Ukrainës, Viktor Janukoviç u shpall person në kërkim dhe përgjegjës për vrasjet e protestuesve.

Është e qartë që për S.Berishën vrasja e dhjetëra protestuesve në Ukrainë nuk shkakton asnjë pikëllim, por ama shpallja në kërkim e Nr.1 të regjimit në Ukrainë dhe nisja e procesit ligjor ndaj tij për vrasjen e protestuesve, përbën një paralele që e cenon drejtpërdrejt.  Ai e di mjaft mirë se pyetja që ka bërë çdo shqiptar normal kur u informua për arratinë e Janukoviçit dhe kërkesën e prokurorisë për ta arrestuar atë për vrasjet e protestuesve ishte:  Pse nuk veprohet kështu për 21 Janarin tonë?

Ky paralelizëm i natyrshëm i shkakton atij siklet dhe paranojë. Le ta themi copë atë që mendojmë të gjithë:  Berisha i Tiranës është një Salukoviç i zhytur në gjak e krime, krejt i ndërgjegjshëm se paralelja mes tij dhe Janukoviçit është shumë e fortë.  Përpjekjet që të identifikohet sa më pak të jetë e mundur me presidentin ukrainas në arrati janë groteske. I japin  një dorë edhe mediat e shitura duke përhapur për turpin e tyre lajmin e rremë, sikur e bija e Timoshenkos i ka dërguar orët e fundit një letër falënderimi.

Tri vite më parë në bulevardin “Dëshmorët e Kombit”, aty ku duhej të ishte vendi më i sigurtë, mes dy “qeverive”, Legjislativit dhe Ekzekutivit, brinjë më brinjë me Presidencën, u vranë me urdhër të ish-kryeministrit që më pas fshiu filmimet e brendshme dhe manipuloi provat, 4 njerëz, 4 prindër.

Grushti i shtetit mbi njerëzit kishte qenë i përgjakur, i rëndë, mizor, cinik, i paramenduar deri në hollësi. 21 janari i këtij viti shkoi edhe ai. U bënë të gjitha adetet. U bë demonstrata e rastit, tashti më e lirë, u thanë fjalët që duheshin thënë për zbulimin e së vërtetës, megjithëse ajo dihet; u vendosën lule, të afërmit kërkuan drejtësi, duke e vendosur gishtin tek plaga e hapur, në media u fol dhe u përfol për këtë trevjetor, etj, etj.

Të nesërmën sheshi ishte si gjithnjë, me njerëzit dhe mjetet e zakonshme, shiu dhe era i mori lulet e vendosura një ditë më parë, fjalët e kryeministrit ishin në faqet e gazetave, edhe tek DITA , familjarët u kthyen në hallet e tyre, ndoshta ndonjëri prej tyre është ende i papunë, ndoshta dikujt i duhet ende të paguajë vendimet e prapshta të gjykatave, si vllezërit e Hekuran Dedës, se pushteti edhe të vret, edhe të fyen, edhe të merr paratë, pra.

Gjykata e deri sotme, vrullshëm, sipas urdhërit të lëshuar, dënoi mbi 100 vetë si pjesë e demonstratës së 21 janarit. Askujt nuk i gjeti armë, dinamit, shishe molotov, çadra pistoletë, i dënoi sepse ashtu kishte dashur shefi i tyre. I dënoi, pasi i torturoi, pasi i poshtëroi, pasi i rrembeu rrugëve. Vitet sëbashku, të të gjithë të dënuarve, e kalojnë dhjetra herë dënimin e vrasësve. Dhe as që mund të ofrohen me urdhër-dhënësin, i cili, edhe sot, si lehjet e pasmesnatës, rikthehet tek krimi.

Nëse 21 janarët e ardhshëm do të vijnë si ky që lamë pas dhe jo si post-protesta e Ukrainës, askush të mos dalë në rrugë të kujtojë të rënët. Le t’ua lëmë kujtimin e tyre vetëm të afërmve, sepse nëse ndodh prapë, që ne të përkujtojmë viktimat dhe vrasësi të na përqeshë i lirë mbi të lirët, do të thotë se jemi bërë pjesë e krimit nga mosndëshkimi i tij.

Në foto: Lart, me propozim të deputetit Berisha në mbledhjen e fundit të grupit parlamentar të PD është mbajtur… një minutë heshtje për protestuesit e vrarë në Ukrainë. Djathtas, faqja 3 e Dita-s, sot.