SHENIM: Policia, dëshmitari dhe gazetari

Një zhvillim dramatik mori dje një çështje prej muajsh e fjetur, ajo e vrasjes mafioze të bankierit të njohur Artan Santo. Një dëshmitar që deklaron se njeh vrasësit e Santos dhe për shkak të ca rrethanave të miqësisë ka mundur të konfirmojë si autorët, edhe motorin e tyre, u shfaq në ekranin e News 24, dhe në kushtet e plotë të fshehjes së identitetit (me kurriz në kamera, pjesa e pasme e kokës e mjegulluar dhe me zë të ndryshuar) dha një intervistë të shkurtër për (sërish) gazetarin Artur Çani. Televizioni thotë se dëshmitari ka trokitur në dyert e televizionit pasi policia, konkretisht kreu i saj Artan Didi nuk i është përgjigjur. Para dhjetë ditësh ky televizion ka kontaktuar vetë me Didin, por thotë se nuk ka marrë sërish përgjigje. Në kushtet e anonimatit, dëshmitari që më 25 gusht i ka telefonuar kryepolicit duke i dhënë emrat dhe disa detaje shoqëruese, që zbulojnë sipas tij, se Santo është ekzekutuar për 300 mijë euro që nuk ja kthente autorit. Por nuk ka parë asnjë reagim nga policia. Në fakt, reagimi ka ekzistuar, siç thotë vetë dëshmitari në intervistën e tij. Didi ka kërkuar ta takojë dy herë, por personi nuk ka pranuar se nuk kishte besim. Priste që në fillim të bëheshin arrestimet.

Vetë ngjarja që shokoi publikun qershorin e kaluar, është shumë e rëndë dhe mjaft delikate. Po kaq e tillë është dhe ky vazhdim i saj, me dëshmitarë, policë dhe gazetarë. Në intervistën e njeriut misterioz sigurisht që nuk mund të pritet të bjerë në sy një njohje e specializuar e proceseve hetimore dhe mënyrës sesi funksionojnë këto organe. Por mbase ai duhej ta kishte nuhatur përse Didi kërkonte që të takohej me të: Ta pyeste drejtpërdrejt, t’i siguronte jetën si dëshmitar i mbrojtur, të hetonte mbi personat e denoncuar si vrasës e t’i arrestonte, dhe nëse nuk gjente asnjë provë që i lidh ata me ngjarjen, atëherë prokuroria do të kishte si dëshmitar të vetëm kundër tyre vetëm njeriun misterioz.

Por jo, dëshmitari ra në sy se kërkonte thjesht shpërblimin 100 mijë euro të vënë zyrtarisht nga Policia e Shtetit. “Më vjen inat, kam bërë marrëveshjen për 100 mijë euro”, i thotë ai gazetarit. “Arrestoi ata njëherë, pastaj flasim”, i thotë po ai policisë. Reagim normal dhe njerëzor ky i dyti, për dikë që druhet për jetën e tij, aq më tepër në një vrasje të këtij profili. Po tani që po ekspozohet nuk ka frikë? A do të dilte dëshmitar në gjyq ai, nëse (dhe me siguri që) do t’i kërkohej? Apo do merrte 100 mijë eurot dhe do zhdukej?

Këtë nuk mund ta dimë, por me logjikë të ftohtë mund të themi, edhe sipas deklaratave të policisë dhe ministrisë së linjës, se në rastin konkret nuk është konkluduar në përputhjen e dëshmive të njeriut misterioz me realitetin. Sipas intervistës, del se vrasësi i ka treguar së jëmës në tavolinën e bukës se vrasjen e ka bërë ai për 300 mijë euro të pakthyera. Kjo skenë sikur e shfryn përshtypjen e të gjithëve ne, nga mediat tek politika dhe njerëzit e zakonshëm, se ekzekutimi tragjik i Santos fsheh interesa dhe personazhe shumë më të fuqishëm sesa një tip gjaknxehtë. Nëse vrasja do ishte “one man show” pa interesa shumëmilionëshe prapa, mendja ta do që nëse denoncimi do ishte i saktë, autori hipotetik do ishte sot pas hekurave si çdo keqbërës.

Por këto arsyetime mbarojnë këtu. Të përqëndrohemi në dy momente domethënëse të këtij zhvillimi: Tek shou gazetaresk që duket se ka synuar televizioni dhe gazetari i rikthyer Çani (madje sipas policisë, me apo pa dashje po cenohet edhe procesi delikat hetimor) nga njëra anë, dhe tek pjesët antiprofesionale dhe batuteske të reagimit të Policisë së Shtetit. Mund të sigurosh pa problem audiencë me ekspozimin e personave që thonë se dinë shumëçka për ngjarje e persona, pa verifikuar asgjë paraprakisht; por kjo është një flakë kashte dhe duhet shumë kujdes nëse kërkon të ndërtosh një media serioze e jetëgjatë.

Mund, nga ana tjetër, t’i bësh dëm po njësoj reputacionit dhe profesionalizmit kur një institucion themelor si Policia e Shtetit, në një deklaratë zyrtare hedh romuze e ndonjë aludim tek-tuk për televizionin ku i ndjeri ka qenë pronar me 50%. Është e tepërt dhe joproduktive. Ndaj, që ky debat në distancë të mos vazhdojë dhe meqë televizioni është shumëfish i interesuar për zbardhjen e kësaj vrasjeje, do ishte e udhës që policia të thërriste si dëshmitarin misterioz, edhe gazetarin Çani për t’u siguruar atyre mbrojtje dhe për të mbledhur të gjitha të dhënat e nevojshme. Gjithnjë, nëse nuk e ka bërë deri tani.