Populli nuk gjykohet, populli gjykon!

Në vatanin tënë,
sido që ta ngasësh,
është keq të fitosh,
dhe keq të humbasësh!

Për Dibrën e kemi,
fjalën natyrisht,
ku mega fitores,
po i vënë bisht!

Thonë që u blenë votat,
në ditën për diell,
ca direkt me lekë,
të tjerat me miell!

Të gjitha hamendje,
se fakte nuk dimë,
pse s’thonë-se në Dibër,
u krijua Frymë?!

Një frymë masive,
në favor të Remit,
dhe SHQUP-i më kot,
i bie legenit!

Në zgjedhjet lokale,
është ndryshe fati,
gjithmonë diferencën,
e bën kandidati!

Ne këtë e thamë,
që para votimit,
lajmëruam humbjen,
e Sherefedinit!

Veç lokalet qenë,
në Dibrën Kreshnike,
po Luli i ktheu,
zgjedhje politike!

Po Dibra nga Luli,
fare s’mori mënd,
ndaj humbja e thellë,
gjer në shpirt i dhëmb!

Dibra-tha Lulashi,
përmbysje do jetë,
po për ironi,
u përmbysën vetë!

Po ne thamë-se Luli,
s’do ta mbyllte sqepin,
për humbjen fatale,
do shpikte sebepin!

Vetëm kësaj radhe,
si gjithnjë s’bërtiti,
se qe nxirë e zverdhur,
tamam si meiti!

Po bëri si bëri,
prapë i ndezi flakët,
i hodhi në sulm,
të gjithë çirakët!

Mediat pranë Lulashit,
lajmet dinë t’i kapin,
dhe me fantazira,
po na çajnë trapin!

Gjithë filozofët,
s’i ndahen muzikës,
se fitorja e Remit,
është kundër logjikës!

Është kundër logjikës,
ashtu dhe kështu,
se s’duhej të mbytej,
peshkarexha blu!

Dhe Strazua i shkrehur,
që një dru ka hak,
fort i dëshpëruar,
bën thirrje për gjak!

I them shqupërisë:
“Mblidhi mënd” e kokës,
është thjeshtë një bashki,
nuk është fundi i Botës!”

Nga të gjithë idiotët,
duhet të fiksohet,
një popull i tërë,
nuk mund të gjykohet!

Kur do ta mësojnë,
në Vatanin tonë:
“Populli s’gjykohet,
populli gjykon!”

Populli gjykon,
populli vendos,
po gojët e liga,
dot nuk i vulos!

A s’na thosh Saliu,
kur s’kish dalë nga loja:
“Po foli Sovrani,
duhet mbyllur goja!”