Në 1795 kompozitori Jozef Hajden po vinte në skenë premierën e simfonisë së tij të 102-të.
Në një moment, të entuziazmuar nga pjesa, disa rreshta nga publiku u shtynë përpara për t’u afruar sa më pranë kompozitorit të famshëm.
Pak çaste më vonë, pikërisht në vendet e lëna bosh nga ata që ishin shtyrë drejt skenës, u rrëzua një llambadar gjigand i tavanit të sallës.
Nëse ato vende nuk do ishin zbrazur, me siguri do kishte viktima.
Por zhvendosja bëri të mos vritej asnjë prej spektatorëve.
Për këtë arsye, ajo simfoni u quajt më pas “Mrekullia”.
o.p. / dita
Tra la la , tra la la futja pordhes gri sallate.
Paskan qene me fat
…”Paskan qene me fat”… Po ku e din ti mor zotni…?!?..
Lajmi nuk tregon tjetrin fakt…, qe kue mbaroi koncerti.., ne dysheme u gjeten disa trupa te pajete,,.: i kishin shtypur pikerisht ata qe u zhvendosen ne perpara ne tentative per t’iu afruar kompzotorit..
HHHahaahahaaahhhhhaaaaaaa