Qëllo edhe njëherë pa të shohësh…!

Nga Naun Kule

-Kur sipas daulles, viçat hedhin hapin; lëkurën për daulle vet e japin…! B.Breht

Deputeti flet. Djersitur dhe shkumosur nga pasioni oratorik, flet e flet, pakuptuar se ka humbur kontrollin mbi zërin dhe gjestet. Madje shpesh edhe mbi fjalët. Në ato çka thotë dhe kujt ua thotë… Tjetër nis dhe tjetër sos…Veçse  çdo fjalë dhe fjali e tij është një premtim. Premtime pafund, pa kufi, pa kandar e hesap…! Dhe, dihet, premtime të tilla, bëhen  pa llogari, pa financim…

-Po lekët, lekët,  fondet, ku…ku? pyesin zgjedhësit.

…Brohoritë  dhe  duartrokitjet buçasin; mbushin  sheshin. Deputeti përkëdhelet në sedër.  — -Nga dheu do t’i nxjerrim!…Hajdutëve  do t’ua  marrim! Po, po!  Oligarkëve të pasuruar  me djersën  tuaj. Me gjakun e djemëve tuaj emigrantë nëpër botë…Tani..? Eh,sot…u erdhi fundi. Erdhi dita t’i paguajnë të gjitha. Po, erdhi…! Ja, data…!Votoni numurin  87 ! Votoni partine tuaj…!  …Shpëtimin tuaj nga të gjitha të këqijat e  botës…!

Deputeti nxitet në delirin e heroit. Banderolat, flamujt, fotot e zmadhuara të varura gjithkund, i shkelin syrin njera tjetrës nga kornizat me llustër. Gjithçka me llustër…!?

…Gjithçka e shkëlqyeshme, e shkëlqyer, deri në mashtrim…!Se, zotimet, premtimet pafund, s’ka kandar që i mban a peshon.   Bëhen veresie, pa hesapet se si e qysh do kthehen në fitore edhe për këta njerëz, që duartrokasin dhe besojnë… Ç’fatkeqësi…?!

Por… Deputeti vazhdon. Po ato fjalë, po ato premtime, po ato gënjeshtra të bukura me të cilat na ka joshur dhe përgjumur sot e kaq vjet.

Ka ca vite e mandate që mburret dhe majmet me votat tona. Në mandatin e parë ia bëmë hallall. Na premtoi qiell dhe tokë, shi e diell…!   Ia dhamë votën dhe pritëm e pritëm por…Hiç…! As dukej ndër ne, as dëgjohej në kuvend. I zënë me punë më të mëdha…?! Mirëpo erdhi dhe ja, njësoj..? Kështu para tetë vjetësh, para katër…sot..!? Merr guximin dhe numëron e premton po ato. Shkoqur dhe troç, na gënjen, siç… Dhe ne  jo vetëm i besojmë por (për turpin tonë…!?)   edhe e duartrokasim…Mirëpo, sa më shumë gënjeshtra deputetësh, aq më shtrënguar dhe shtrenjtuar jetesa jonë. Kjo sepse gënjeshrat e deputetëve sot,  sjellin gënjeshtrat e qeverisë…

Atëherë, kush e ka fajin?  Dy palët?  Ai gënjen, që të fitojë. Ne duartrokasim fitoren e tij, Brohorasim gënjeshtrat pa ditur se“…Gënjeshtrat lulëzojnë në dy momente; para zgjedhjeve dhe  mbas  gjahut…”(Bismark)  

Në  të vërtetë më  shumë nga të gjithë, ne dimë  se fitorja e  deputetit tonë, është gënjeshtra e radhës për ne. Siç ishte ajo; e para  e dyta…e treta… deri para katër viteve. Po për  deputetin, a do jetë kjo, fitorja e radhës? S’e di. Deputeti rreh gjoksin, i sigurtë  në fitore…!

Veçse duke dëgjuar premtimet e tij veresie, shoqëruar me brohorimat dhe duartrokitjet frenetike të mitingashëve, sjellë me autobuzë nga qyteti fqinj, sepse m’u kujtua ajo rrëfenja e pleqëve   për atë që e qëllonte me pëllëmbë.  Tjetri, në vend që t’ia kthente pëllëmbës me pëllëmbë, i thoshte: “Pa qëllo dhe njëherë pa të shohësh…!”

Tjetri, prap e qëllonte. Ky prap: – Pa qëllo  dhe njëherë pa të …!

Ky soj deputeti gënjen prap e prap e prap, dhe ne, si leshko, besojmë prap e prap…!

Madje edhe e brohorasim?! Gjer kur kështu? Edhe për sa  mandate do t’i themi gjoja të zgjedhurit tonë që erdhi sërish të bëjë zanatin, “Sill dhe një herë pa të shohësh…!?”

Kur do bëhemi zot të vetes dhe votës tonë,  për t’ju thënë sikter këtyre mashtruesve profesionistë e banditëve politikë, gjoja  deputetë  e shtetarë që e lanë Shqipërinë prapa botës edhe pas  tridhjetë vjetësh  gjoja demokraci..!?

Pas kësaj “pjese teatrale” me titullin “Fushatë zgjedhore”, ikim duke nëpërdhëmbur me nervozizëm, porosinë e përshtatur të Demokritit të hershëm se: “…Shumë nga ata që kryejnë akte të turpëshme mbajnë fjalime frymëzuese… Dhe se një popull-delesh, s,mund të ketë tjetër veçse një qeveri-ujqërish…!”