Reagimeve të shumta pas publikimit të raportit të OSBE/ODHIR për zgjedhjet e 30 qershorit, ku thuhej se tek votuesit pati ndikime partiake, iu është bashkuar edhe kryetari i Bindja Demokratike, Astrit Patozi.
Përmes një analize të gjatë, Patozi thekson se zgjedhjet ishin më të këqija se sa ato që tregon raporti në fjalë. Po ashtu ai shton se ky raport nuk të jep mundësinë që të jesh krenar.
“30 qershori është një histori për t’u harruar, si për ata, që nuk po i gëzohen dot fitores “publicitare” të 61 bashkive, të cilët dëshmuan se i vjedhin votat edhe kur nuk kanë fare kundërshtar përballë, po ashtu edhe për të tjerët, që po thonë se kanë fituar me 85 qind, megjithëse nuk morën pjesë në zgjedhje fare.”, shkruan Patozi, duke mos kursyer ironitë.
KA VETËM NJË MËNYRË PËR TË “FITUAR” PREJ RAPORTIT TË OSBE/ODIHR-IT
Zgjedhjet e 30 qershorit ishin edhe më të këqija, se sa ato përshkruhen në raportin përfundimtar të OSBE/ODIHR-it. Dhe këtu nuk ka ndonjë gjë për t’u çuditur, sepse afro 250 vëzhgues të huaj nuk mund t’i shihnin dhe konstatonin të gjitha shkeljet në një proces zgjedhor problematik dhe tërësisht të zhbalancuar, i cili kishte nisur mbrapsht që në çastin kur disa forca kryesore politike morën vendimin për të bojkotuar.
Por ky raport realist nuk të jep shumë mundësi për t’u krenuar, sepse është njësoj sikur dikush të fërkojë duart se i doli fjala që e zuri ujkun duke ngrënë, pasi më parë i kishte varur atij mëlçitë në qafë.
30 qershori është një histori për t’u harruar, si për ata, që nuk po i gëzohen dot fitores “publiçitare” të 61 bashkive, të cilët dëshmuan se i vjedhin votat edhe kur nuk kanë fare kundërshtar përballë, po ashtu edhe për të tjerët, që po thonë se kanë fituar me 85 qind, megjithëse nuk morën pjesë në zgjedhje fare.
Raporti nuk e thotë, por e lë të nënkuptohet qartë, se të dyja palët janë pjesë e përgjegjësisë për produktin dhe rezultatin e deformuar të 30 qershorit.
Natyrisht, secili mund të shkëpusë prej raportit vetëm paragrafët, që i pëlqejnë apo interesojnë, dhe kjo ka ndodhur pothuajse gjithmonë me të gjitha dokumentet ndërkombëtare për Shqipërinë.
Por kjo nuk e ndryshon fare nevojën emergjentë të vendit për të lënë pas një epokë të palavdishme dhe shumëvjeçare me zgjedhje të manipuluara për shkak të sistemit tonë politik, i cili ndodhet në fazën fundore të degradimit.
Raporti OSBE/ODIHR-it është një arsye më shumë se përse kjo qeveri nuk meriton të qëndrojë asnjë ditë të vetme në pushtet, por në një vend të lirë ky objektiv arrihet vetëm përmes zgjedhjeve.
Ndaj edhe ai nuk mund të shërbejë kurrësesi si një justifikim për të përligjur mospjesëmarrjen në procesin e shumëdebatuar të 30 qershorit, dhe aq më pak si një shtysë për teka apo trille të tjera, që mund të dalin për të shmangur apo shtyrë zgjedhjet e radhës.
Shqipëria po vuan sot pasojat e një krize të fortë përfaqësimi, të cilën 30 qershori, për shkak të kontekstit politik të paprecedent, e theksoi edhe më shumë. Dhe e vetmja rrugë për ta zgjidhur krizën politike në një vend demokratik është vota.
Nëse duam që raportin e OSBE/ODIHR-it ta lexojmë me realizëm duhet të nisim që sot betejën për zgjedhje të parakohshme, sepse nuk ka më dilema për kalbëzimin e plotë të “Rilindjes”, si filozofi dhe si praktikë qeverisëse.
Por, sigurisht, që zgjedhjet e reja nuk do të kishin asnjë kuptim pa një reformë të plotë dhe rrënjësore, e cila në radhë duhet të çrrënjosë pushtetin absolut të kryetarëve të partive, duke mos u dhënë praktikisht asnjë mundësi njerëzve të zgjedhin përfaqësuesit e tyre.
Ne nuk kemi nevojë edhe për një palë zgjedhje të tjera të dështuara për t’u bindur se komisionet e votimit dhe të numërimit, duke filluar që nga KQZ-ja, nuk mund të lihen prapë në mëshirën e militantëve politikë dhe për këtë mjafton të lexojmë raportin e fundit të OSBE/ODIHR-it.
Oferta e qartë dhe e detajuar për një sistem të ri politik, që nis me zhbërjen e ndryshimeve kushtetuese të 2008-ës dhe vijon me një reformë të thellë zgjedhore, duhet të jetë hapi i parë i opozitës për t’i dhënë vendit një zgjidhje afatgjatë për këtë krizë të rëndë politike.
Në rast se kjo gjë nuk ndodh, gjithkush në Shqipëri ka të drejtë të mendojë se edhe opozita është e interesuar për ta ruajtur statuskuonë e kryetarokracisë dhe se ajo thjesht po pret kohën se mbase një ditë mund të vijë në pushtet, për të gëzuar të njëjtat privilegje kushtetuese dhe ligjore, të cilat prej 6 vjetësh po i keqpërdor, jo pa sukses, Edi Rama.
b.b/dita
Ketyre esht veshtir tua heqesh pushtetin nga thonjet perdorin te njeten menyr si enver hoxha qe ti ken nen sundim te gjitha hallkat duke ja fillu nga zaptimi i partis dhe pastaj me tu be kryminister zaptojn te gjitha strukturat e shtetit me militantet e tyre. I vetmi qe deshi tja paksonte pushtetin kryetarit te partis ishte Eduart Selami por siq dihet ketu ne shqipri triumfon hajdudi mashtusi dhe krimineli kurse ai qe e ka sadopak sinqeriten perbuzet sepse kjo shoqeri te ndershmerin e quan te pa afte kurse hajdutin e lavderon, prandaj un mendoj se thembra e akilit esht kufizimi i pushtetit te kryetarit te partis dhe vetem ateher kur te jet arritur kjo ne shqiptaret mud te shpresoj per nje demokraci te vertet..
Perpjekjeve te udb-isteve dhe esfalisteve te shqupit dhe leshelise per te shkaktuar kaos dhe lufte ne Shqiperi ju erdhi fundi me mbeshtetjen e fuqishme te SHBA-se dhe Gjermanise per qeverine shqiptare. Moren fund enderrat e Serbise dhe Greqise qe ta shkaterronin perfundimisht shtetin ne Shqiperi. Kjo eshte fitorja me e madhe ne historine e ndertimit te shtetit ne Shqiperi. Te gjitha problemet ne zgjedhjet e 30 Qershorit i shkaktuan banditet e paguar te dobicit te Vicidolit dhe gangsteri i udb-se nga Dibra dhe spiuni i esfalise nga Skrapari. Tani prisni drejtesine, o shqiptare, qe ti coje keta maskarenj esato-toptaniste atje ku e meritojne, ne BURG. Patozi nje limon i shtrydhur udb-ist, dhe i hedhur ne plehra nga plehrat. Plehrat dhe ato qe thone plehrat e kane vendin vetem ne kazanin e plehrave!
30 Qershori asht skandaloze.Po duhesh te kryehesh sepse donte me cdo cmim diplomacia e huaj qe te mos ndeshkohesh(pengohsh) ecja e rreformes ne drejtesi.
Duhet ta kuptoni qe kjo diplomaci tregonte qe mbasi te krijohej Gjykata kushtetuse vendos nese duhet apo jo perseritjet e zgjedhjeve.
Kam bindjen qe me tu krijue kjo gjykate vendi do kaloj ne zgjedhje te parakoheshme si per ato qendror po kshtu dhe per kto lokalet.Te kuptohemi pa liken president.