“Sa e ka çmimin drejtësia në Palermon tonë”, autorja e shkrimit mbi gjykatësen e Elbasanit i përgjigjet letrës së ambasadorit italian

Nga Edona Llukaçaj

Pas një artikullit tim, të publikuar tek  “Dita” për të cilën kam privilegjin të kontribuoj në mënyrë modeste, ambasadori i nderuar i Italisë në Shqipëri i kishte dërguar një letër kryeredaktorit të kësaj gazete, ku shprehte mosdakordësinë e tij me një prej figurave letrare që unë kam përdorur. Bëhet fjalë për krahasimin e Elbasanit me Palermon.

Së pari, i shpreh mirënjohjen ambasadorit dhe stafit të tij, për vëmendjen, por dua të theksoj se nuk ka qenë dhe nuk është në asnjë mënyrë qëllimi im të fyej apo të ofendoj një qytet apo një komb përmes krahasimit në fjalë. Nëse kjo padashur ka ndodhur, kërkoj ndjesë.

Së dyti, më lejoni të hedh dritë mbi qasjen time. Termi “Palermo” është përdorur në mënyrë metaforike, duke iu referuar veçse simbolikës së nocionit. Është një nocion i ngulitur në memorien kolektive sa prej ngjarjeve të bujshme të disa dekadave më parë atje, aq edhe prej serialit të mrekullueshëm “Oktapodi” apo të tilla prodhimeve filmike që kanë bërë histori, ashtu si edhe vetë ambasadori e sjell në vëmendje.

Në çdo rast kjo mbetet një prej atyre referencave globale pa kombësi, si mund të ishte përdorur “Itaka” për një destinacion të largët apo të paarritshëm; si mund të ishte përdorur “Drenica” për të simbolizuar qëndresën, “Mitrovica” për simbolikën e urave që nuk lidhin; apo si shfrytëzimi i legjendës së murimit të Rozafës (së Shkodrës nga kam prejardhjen) për të dënuar krimet mostruoze të flijimit të grave që vazhdojnë të ndodhin edhe sot në vendin tim.

Unë mendoj se krahasimi nuk përmban nuancë denigruese qoftë edhe në mënyrë të tërthortë. Unë nuk e kam pasur mundësinë ta vizitoj, por me aq sa kam arritur të informohem, Palermo është një qytet i mrekullueshëm në lulëzim. Një qytet i cili ia ka dalë të ngrihet mbi të keqen, që nuk ka as përkatësi, as besim e as bindje. Si ambasadori vëren, pas një periudhe të errët, Palermo e ka rindërtuar veten, duke u kthyer në një burim inspirimi edhe përtej kufijve. Për këtë do ishte e dëshirueshme të përmendej.

Jam e bindur se ambasadori është, si unë, i mendimit se Elbasani është një qytet mbresëlënës, gjithashtu. Historia dhe pozicioni gjeografik e bëjnë atë një destinacion mjaft të këndshëm turistik, të krahasueshëm dhe aspak më poshtë se Palermo që ambasadori aq bukur e përshkruan në letrën e tij për drejtuesin e gazetës “Dita”.

Por shkelqimi i Elbasanit, qytet me kontribut të veçantë edhe në kulturë, arsim e më gjerë, fatkeqësisht, është zbehur, si ai i të tjera gjeografive para tij, nga fenomene negative që siç e thamë më sipër, nuk kanë as përkatësi, as besim e as bindje!

E unë uroj fort që një ditë Elbasani dhe çdo cep në Shqipëri a në botë që vuan nën thundrën e krimit, të arrijë ta mposhtë të keqen që i merr frymën. Të ringrihet mbi shkrumbin e saj… si Palermo!

—–

Letra e ambasadorit dërguar kryeredaktorit të Ditës mund të lexohet duke klikuar KËTU

Shkrimi që ka nxitur shqetësimin e ambasadorit mund të lexohet duke klikuar KËTU