“SHBA e bëri të vetën, Rama mbajti kryepremtimin që kishim menduar gabimisht se e harroi, shqiptarët presin sot që SPAK të nisë hetimet kryesisht”

Nga Bedri Islami

Botuar në DITA

Sekretari Amerikan i Shtetit, Antony Blinken ka bërë dje të ditur vendimin e Departamentit të Shtetit, vendimin për të shpallur “non grata” ish kryeministrin dhe ish-presidentin e Shqipërisë, Sali Berisha. Përmes një mesazhi në “twitter” ai ka shpallur se Sali Berisha dhe familja e tij janë shpallur zyrtarisht të papërshtatshëm, ndaj ju ndalohet hyrja në SHBA.

Për herë të parë një ish president dhe ish kryeministër ballkanik, pas Millosheviçit, është në listën e zezë të Departamentit të Shtetit dhe arsye të fuqishme e kanë detyruar institucionin e lartë amerikan të ndërmarrë një vendim të tillë. Që nga dita e sotme, edhe zyrtarisht, familja Berisha është “delja e zezë” në listën amerikane.

As më shumë e as më pak, Departamenti i Shtetit e ka shpallur Berishën si minues të demokracisë në Shqipëri përmes akteve të tij korruptive, si njeriun që përdori pushtetin për të pasuruar familjen dhe aleatët e tij, duke i kujtuar se është koha e ndëshkimit për veprimet e tij korruptive, pengimin e drejtësisë, shpërdorimin e fondeve publike dhe ndërhyrjet në proceset publike, duke përfshirë përdorimin e pushtetit të tij për të pasuruar aleatët e tij politikë dhe anëtarët e familjes së tij.

Është pritur prej kohësh që Berisha do të ishte në Listën e Zezë dhe person “non grata”, si i padëshirueshëm në SHBA. Edhe ai vetë e ka ditur këtë dhe ka mprehur retorikën e tij agresive, për të mbrojtur veten, familjen e tij dhe aleatët e tij politikë në kurriz të hetimeve të pavarura, përpjekjeve antikorrupsion dhe masave të përgjegjësisë.

Disa herë pyetjeve të drejtuara, nëse ai dhe familja e tij mund të udhëtonin drejt SHBA, ai nuk u ka dhënë përgjigje, ka heshtur, ka sulmuar këdo që i ka dalë përpara, ka nxirë gjithçka që i ka dalë përpara, është vërsulur egërsisht ndaj çdo reforme në sistemin e drejtësisë dhe ka ngritur pranë vetes, ose me njerëzit e tij, struktura paramilitare, të cilat datojnë që me përfshirjen e tij në politikën pluraliste.

Departamenti amerikan i Shtetit ka bërë përpjekje për të ndarë individin Berisha nga Partia Demokratike, ndarje kjo e dosmosdoshme, edhe për t’i dhënë shansin asaj që të reformohet, të heqë dorë nga rruga e Berishës, e dhunës, shkallmimit të institucioneve, përpjekjeve për rrëzimin e pushtetit me dhunë, apo edhe më tej se kaq, ndezjen e luftës civile mes Jugut dhe Veriut të Shqipërisë, një dëshirë e kahmotshme e tij.

E gjithë retorika verbuese dhe ashpërsia mizore e Berishës ndaj secilës çështje që mund të slllte detantë dhe mirëkuptim në qeverisjen e vendit ka qenë pikërisht ndezja e luftës së ashpër, në mënyrë që të fshihet pas saj qëllimi madhor, shpartallimi i çdo institucioni dhe si barazpeshë e qetësisë të ishte symbyllja, falja dhe harrimi i akteve të tij në dëm të vendit.

Së bashku me Sali Berishën, Sekretari amerikan i Shtetit bëri kujdes të theksojë se “unë po caktoj publikisht si “non grata” bashkëshorten e tij, Liri Berisha, djalin, Shkelzen Berisha si dhe vajzën, Argita Berisha Malltezi. Këta individë nuk janë të përshtatshëm për të udhëtuar në Shtetet e Bashkuara”.

Që të katër sëbashku, pra, e gjithë familja Berisha ka qenë prej kohe koka e oktapodit që ka mbërthyer Shqipërinë, e jo vetëm në vitet e fundit si kryeministër i vendit, por që në krye të herës. Aferat më të ndjeshme të kohës së qeverisjes Berisha kanë gjithnjë protagonistë pjesë të familjes Berisha ose të afërm të tij, duke nisur që nga i biri, Shkelzeni, njeriu me çantë dhe “sy peshkaqeni”, autori i tragjedisë së Gërdecit, të cilin, nga hakmarrja e babait kryeministër, asnjë prokuror nuk mundi ta thërrasë si dëshmitar, e deri tek dhëndrri, që u bë papritmas, përmes firmës së vjehrrit kryeministër, pronar i madh pallatesh, zotërues tokash dhe pronash private, investitor dhe sipërmarrës, megjithëse kishte deklaruar një pasuri modeste prej vetëm 40 mijë eurosh kur ishin kthyer nga “shërbimi” në Kosovë.

Por është dhe 21 janari 2011, me katër të vrarë të pafajshëm në bulevard, kur ky Berishë ishte kryeministër dhe Basha ministër i Brendshëm, një krim i pandëshkuar edhe pas dhjetë vitesh…

Gazeta DITA ka ngritur që në krye të herës çështjen themelore të qëndrimit në pushtet: ndëshkimin me abuzuesit, të korruptuarit, pasunarët e rinj që, kur u bënë deputetë e ministra ishin pabukës dhe pas pak viteve u zgjuan milionerë. Ajo ka qenë vija e ndarjes edhe me qeverinë e tanishme, e cila, tetë vite më parë hyri në zyrat ministrore dhe në kryeministri pikërisht me premtimin për të shkulur të keqen, për të ndëshkuar krimin, për të bërë drejtësi.

Kjo vijë vazhdon të jetë zotëruese në DITA dhe që nga dita e djeshme ne konsiderojmë që Edi Rama ka mbajtur kryepremtimin e tij elektoral për ndëshkimin e Berishës. Pa vullnetin politik të Kryeministrit, pa bashkëpunimin e tij, pa këmbënguljen dhe mbështetjen e PS për reformën në drejtësi, nuk do ishte e mundur që ky vendim i shumëpritur i SHBA-ve të valorizohet në vijim, siç pritet nga institucionet e reja dhe siç e thekson dukshëm në tekst vetë Sekretari Amerikan i Shtetit.

SHBA bëri të vetën, Rama e bëri të vetën, është radha e SPAK të bëjë vendosmërisht detyrën. Çdo gjë është dhe ka qenë e ditur: që nga përfitimet përrallore të Shkelzen Berishës, djaloshi që kishte “zyra” në çdo ministri, që mblidhte me çantë paratë e zeza, i akuzuar për një mijë e një gjëra nga mediat, por kurrë nga drejtësia, e deri te shantazhet e Argita Berishës, e cila, për një firmë të babait të saj kryeministër kërkonte 3 milionë euro.

Kanë qenë të njohura transferimet e parave nga Shqipëria drejt parajsave fiskale ose anasjelltas përmes firmës avokatore Malltezi – Kola, ku me një firmë lëviznin miliona euro të Fazlliqit, mikut përsonal të Berishës, serbo-boshnjakut mik të Bashës dhe të Argitës; ka qenë e njohur afera e CEZ, ku një njeri i panjohur tërheq në një ditë 5 milionë euro dhe ky është miku vetjak i Shkelzenit e jo vetëm i tij – këtu del emri tjetër i një funskionari të lartë që pas pak ditësh mund të jetë në Listën e Zezë -, ka qenë e njohur për të gjithë rruga e financimit të Liri Berishës, që u bë papritmas mikesha financiare e Taçit, njeriut të naftës, armikut të Berishës kur ishte ky në opozitë dhe mikut familjar kur u bë shefi i qeverisë; financimet e donacionet për të cilat asnjëherë nuk është dhënë llogari; të njohura kanë qenë për qeverinë e tashme rrugët e privatizimit të terrenit sportiv “Partizani”, të cilat u bënë edhe më të detajuara nga investigimet e pak gazetarëve kurajozë, ku është këmbë e kokë, me firmën e vjehrrit, dhëndrri Malltezi: të njohura kanë qenë investimet e Shkelzen Berishës, që kapin disa miliona euro, pikërisht pranë Gërdecit, ku ende vajtohet për 26 të vrarët e krimit të tij; pra, asgjë nuk ka qenë e mbuluar.

E pambuluar ka qenë edhe darka e “famshme” e Berishës në shtëpinë e Ilir Metës, pikërisht një natë para se të ishte gjyqi grotesk kundër “çështjes së bllokut 700 mijë euro”, e cila i dha edhe një goditje sistemit të drejtësisë, për të shpëtuar një bashkëpunëtor, me të cilin kishin të përbashkët fshehjen e aferave të mëdha. Për më tepër, nuk mund të harrohet tallja e Berishës me shqiptarët, duke e “qartësuar” vizitën me pasionin që paska e bija e Ilir Metës për politikën.

Të gjitha kanë qenë të ditura, zullumi ka qenë sheshit. Kjo i ka trazuar gjithnjë njerëzit e zakonshëm, të cilët jetojnë në një muaj me 400 euro, sa ka kushtuar një darkë e oligarkëve të politikës apo një shetitje njëditëshe e bosëve të drejtësisë. Pa folur për ata që jetojnë me gjysmën e kësaj shume, kur “Berishët” tallnin vetdijen njerëzore me pamje nga plazhet më të bukur të botës, me breçka dhe fustane nga firma të njohura, me blerje të pasurive të paluajtshme, që kapin shifra marramendëse.

Askush, jo vetëm nga sistemi i drejtësisë, por as nga institucionet financiare nuk e ka pyetur deri më tani se si është bërë blerja e vilave të shtrenjta nga pinjollët Berisha apo rreth tubuesit e tij; askush nuk e di se si është bërë Basha pronar i katër vilave në një vit; se si është bërë pronar Ilir Meta i vilave dhe shtëpive të banimit, me çfarë investimi jetojnë tre fëmijët e tij në Londër, si i kanë vënë pasuritë ministra e drejtorë të djeshëm e të sotëm – të gjitha këto sepse kjo klasë parapolitike e ka vënë drejtësinë nën këmbë.

Shembulli më i madh i shtypjes së saj është tani i ndëshkuar nga SHBA. I cilësuar, thuajse, kriminel.
Alibia e sistemit të kapur të drejtësisë, nuk qëndron më. Ka ardhur koha që të veprohet sa më fort, pa dhimbje dhe pa lëshime.

Drejtësia vonon, por nuk mund të harrojë. Ajo nuk ka përse të presë më që çështjet e saj t’i zgjidhë dikush tjetër. Sali Berisha nuk ka qenë njeriu i vetëm që ka sulmuar shtetin e së drejtës, që ka minuar proceset demokratike, pasuruar përmes korrupsionit dhe i ka shpallur luftë sistemit të drejtësisë dhe zhvillimeve pozitive në Shqipëri. Edhe një politikan tjetër, i lartë, është në radhë dhe tani kjo është bërë e ditur publikisht. Mungon vetëm emri i tij, por shumë kush mund ta marrë me mend se ku do të jetë goditja e domosdoshme dhe e pritur.

Thelbësore është se po vjen fundi i pandëshkueshmërisë. Ata që kanë sulmuar reformën e drejtësisë, pas ditës së sotme kanë marrë mesazhin e qartë se investitorët e saj politikë dhe financiarë nuk do e lënë në mesin e rrugës. Peshqit e mëdhenj po shohin se si po hidhen rrjetat dhe, përfaqësuesja e lartë e Amerikës në Shqipëri, në një emision TV e bëri të qartë edhe përgjegjësinë e atyre personave medialë që dinë dhe heshtin.

Drejtësia ka fjetur 30 vite në këtë vend, tani po e zgjojnë. Berisha është shembulli i parë, sepse ishte e keqja më e madhe e këtij vendi.