SHËNIM: A ka “jetë” përtej politikës?!

Kronika e Top Channel mbi homazhet për nder të aktorit të humorit, Skënder Sallaku, i cili u nda nga jeta dy ditë më parë, ishte më e sakta në struktrën e vet informuese. Ajo bënte diferencën me të ngjashmet e televizioneve të tjera, pasi nuk kishte përfshirë në prononcime asnjë politikan. Për të folur shkurt, bukur e plot sens artistik e njerëzor mbi të ndjerin, ishin zgjedhur vetëm miq e kolegë të të tij, kuptohet artistë. Prej vitesh, kolegu Mustafa Nano me të drejtë sikletohet nga një shfaqje më shumë se bajate ditët e festave fetare, ku dhjetra mikrofona gazetarësh vërsulen drejt turinjve të krerëve politikë, për të marrë prej tyre ca deklarime skematike, qartësisht të shtirura, me fraza krejt të palëngshme, si për të plotësuar një normë pune të bërë rutinë, por që nga ana tjetër, kanë “prodhuar” personazhin e politikanit që dublon e sfumon ccdo personazh tjetër në këtë vend duke u futur si pykë në ccdo fragment jete. Fjala vjen, përse u duhet servirur shqiptarëve Sali Berisha duke folur për figurën e Skënder Sallakut, tashmë që nuk gëzon as ndonjë status të lartë qeveritari?! Mbi cc`rregull e kriter i drejtohet mikrofoni atij e jo përshembull një ish-presidenti a ish-kryeministri tjetër, i cili mund të ishte për homazhe tek i ndjeri si ccdo njeri i zakonshëm?! Sepse besoj që aty të kenë qenë dhe Mejdani ose Moisiu, Majko apo Pëllumbi. A është kaq e pamundur të vijë një ditë që në raste të tilla, por dhe të tjerave që nuk kanë të bëjnë drejtpërdrejt me politikën, të na kursehen shfaqje të tilla, krejt paradoksale në thelb, mirëpo si ccdo gjë e mbrapshtë, është kthyer në normalitet?!/E.H