Ajka e “pangrënshme” e politikës

Ka qenë gjithë brumë intervista më e fundit e deputetin e opozitës, Dashamir Shehi, ku ndër shumë deklarime të “nxehta”, ishte ajo e ajkës së mbetur të PD-së. Madje këtë ajkë, pra potencialin njerëzor që gjendet aktualisht në grupin parlamentar të PD-së, Shehi e vlerësonte si më ngriturin se të PS-së, e që për shkak të një përvoje qeverisëse, edhe më të kolauduar. Dhe ka shumë mundësi që kjo të jetë krejtësisht e vërtetë.

Por çështja që shtrohet është se ç`produkt kanë sjellë në realitetin e gjërave këto potenciale, kjo ajkë?! Dhe ky është ngërçi, ose më mirë thuhet misteri më i madh i 23 viteve tranzicionit; pra që si ka mundësi që një vend i udhëhequr nga njerëz të shkolluar, me tituj e grada, të jetë katandisur në një pikë vdekjeje klinike, me një ekzistencë ku më shumë frymohet se sa jetohet?! Askush nuk ka vënë në dyshim formatin intelektual të Sali Berishës, por moralin e tij, vizionin dhe mënyrën se si e ka ushtruar pushtetin. Dhe duke marrë shkas nga kjo, ajkat e dy partive, ndahen në dy kategori: në njerëz të shkolluar, pse jo dhe të aftë, por pa pikë dashurie për vendin, pa pikë përgjegjshmërie për punën që kanë marrë përsipër; pra me moral të cungët, si dhe nga njerëz vizionarë, ndoshta pa tituj e grada, por të ndershëm e të përkushtuar, që siç duket, me një bilanc paksa naiv e pa shifra, janë mbytur si “zë” nga grupimi i parë. Si shembull vlen ai i një ministri në mandatin e parë të Berishës kur ishte President, i cili e bënte në këmbë rrugën nga shtëpia në dikaster e anasjelltas. I aftë e modest, i papërlyer për asnjë çast të ushtrimit të detyrës, flitet se hartoi një skemë të detajuar e tejet profesionale të zgjidhjes përfundimtare të çështjes së pronës, duke e vënë theksin tek kthimi dhe kompensimi përfundimtar dhe pa shumë kosto i saj, skemë e anashkaluar dhe më pas e lënë në harresë qëllimisht nga Doktori, deri sa jemi këtu ku jemi, me  një lloj “bombe” sociale gjithnjë në shpërthim, me pasojë qindra viktima, e pengesë thelbësore e zhvillimit dhe e vendosjes së drejtësisë sociale.

Dhe rrjedhimisht, a nuk është kjo Shqipëria e ajkave, të majta e të djathta qofshin?! Kush e solli batërdinë urbane e territoriale, degradimin e ambientit, shkatërrimin e fshatit si pasojë e braktisjes së tokave; kush e produktoi gjithë këtë ankth social, këtë lloj katrahure në ekonomi e prona, apo korrupsionin e frikshëm në Drejtësi  e në çdo lloj marrëdhënieje?! A nuk u atribuohen ajkave këto?! Atyre me tituj e grada?! Mos erdhi gjithë ky zullum nga të paditurit, të pashkollët, nga ata që nuk dijnë të lidhin kollaren apo se si mbahet luga e piruni, e që nuk kanë lëçitur dy  faqe libër në jetën e tyre?! Ne sot kemi nevojë të dimë se në cilën forcë politike ndodhen ajka e njerëzve më të sinqertë, më të ndershëm, më vizionarë dhe më atdhetarë në punën e tyre. Po të ekzistonte vërtet kjo ajkë, më pas gjëja më pak e vlefshme do ishte nëse njerëzit në përbërje të saj, ishin të PS-së apo të PD-së. Kjo skemë ndarjeje do binte vetvetiu. Ashtu siç nuk ka vlerë të evidentohet nëse zoti Shehi është i kësaj apo i asaj ane, pasi mbetet aset me vlerë për të gjithë.