SHËNIM: Basha, politikan me pushkë druri!

Ekziston një tip loje me humor, kur dikush sillet sikur kërkon të ndeshet me dikë duke kërkuar të mos e pengojnë, e nga ana tjetër bën çmos që të (vetë)pengohet për t`u justifikuar se nuk po e lënë të ndeshet. Shenja të tilla ka dhe oferta e Bashës për t`u ballafaquar në debat televiziv me kryeministrin Rama; është më tepër një trimërim artificial (Basha e ka si mallkim artificialitetin në sjellje dhe protagonizëm publik), në përpjekje për të mbajtur lart kuotat e opozitarizmit, me bindjen se Rama nuk do i përgjigjet.

Por sikur t`i përgjigjet?! Dhe do bënte mirë t`i përgjigjej ftesës për duel, për të parë nëse Basha do (vetë)pengohej nga ndokush. Debate të këtij lloji, kanë rëndësi vetëm nëse zhvillohen me një etikë, që duhet thënë se ende nuk ekziston ndër ne në kulturën e përballjes; në të kundërt, ato janë vetëm arena të ballafaqimit gojor, ku fiton talenti dhe dhuntia në batutë-kundërbatutë.

Dhe në këtë pikë, rënia tuç e Bashës që në sekondat e para të “kërleshjes”, është e paevitueshme. Eshtë thjesht çështje talenti, që nuk ka të bëjë me aftësinë politike apo vizionin politik të njërit apo tjetrit. Pastaj, njerëzit gallatë duan dhe atë janë të prirur të shijojnë nga dueli, pavarësisht kampeve ku rreshtohen; pakkujt i intereson nëse Basha apo Rama ka të drejtë në pamundësinë e ndërtimit të terminalit të transportit urban.

Dhe kur është fjala për gallatë, Rama është mjeshtër në gatimin dhe servirjen e saj, nëpërmjet zotërimit të aftësisë në artin e batutës. Ka një diferencë të madhe e të thellë mes të dyve, që veç një aksident politik, si këto që prodhon realiteti shqiptar, kanë ekuivalentuar këto emra, Ramën me Bashën. Dhe në një shkrim të para disa kohëve, e kam theksuar se ekuivalent i Bashës nuk është Rama, por Erjon Veliaj.

Nëse Basha e ka aktiv një proçes autoperceptimi mbi veten, me teste vetëvlerësuese në bazë dhe të metodave krahasimore, veten duhet ta shohw përballë Veliajt e jo Ramës. Më e pakta që mund të thuhet për diferencën mes Ramës dhe Bashës, është se nëse Rama nuk do jetë në politikë në një moment, ka shumë ç`të ofrojë në fusha të tjera, duke qenë po aq tërheqës, provokues e në qendër të interesit publik; ndërsa Basha, nuk dihet se ç`mund të bëjë tjetër veç politikës – që dhe atë e bën për dreq – e sesa mund të vlejë si figurë me përmasa publike, pa qenë protagonist në politikë.

Edhe Berisha, në mos qoftë politikan, një doktor me emër ka qenë e ka mundësi të jetë sërish, nëse do donte. Ja pra, që nuk është mangësi e vogël, jo vetëm përballë një kundërshtari politik, por dhe brenda familjes tënde politike. Kjo e bën Bashën të ngjajë si partizani i vogël Velo…me pushkë druri!/E.H