SHËNIM: “Kukësi i ri ka bërë ndryshime….”

Një aksion qytetar shpëtoi ujrat e liqenit të Fierzës por dhe nderin e një qyteti. Dhe për koiçidencë kjo ndodhi po nën hijen e një njeriu që e ka bërë Kukësin vitet e fundit ndër emrat më të artikuluara të qyteteve shqiptare, falë ca rezultateve befasuese në futboll: Prefektit Gjici. Dhe ky është  një tjetër “Kukës i ri”, pasi atij të mesit të viteve 70-të, kur pasi i vjetri u “mbyt” nga ujrat e liqenit të hidroçentralit, një qytet i ri lindi qindra metra më lart në një terren pyjor, për të cilin vite më vonë do thurreshin ca vargje të krijimtarisë urbane: Kukësi i ri ka bërë ndryshime / ka ec treni në rrugë maqine!

Dhe në fakt, Kukësi si qytet e kuksianët kanë ofruar jo pak histori me “trena” që ecin në asfalt. Gjatë periudhës së komunizmit, Kukësi njihej si qyteti i mjeshtrave të këpucëve me porosi për meshkuj, të atyre që ua rrisnin të rinjve gradat e garipllëkut nëpërmjet takava  paksa të lartave dhe rrudhave anash.  Më pas, në vitet e para të sistemit të ri, gjermanët do zgjidhnin Kukësin për të investuar në infrastrukturë, ku  në periferi  të qytetit do ndërtonin një lagje me shtëpi të drunjta për të pastrehë, quajtur ndryshe dhe si ‘lagjja gjermane’.  Po ato vite,  kuksianët do njiheshin si më të shkathtit për të bërë lek me biznese që kërkon guxim e kurajo, sidomos duke shfrytëzuar embargon e luftës në ish-Jugosllavi  me dopjo-serbatorët e famshëm  që bënin  vajtje-ardhje Prizrenin duke luajtur rolin e pikave të karburantit në lëvizje. Edhe tek firmat Piramidale, kuksianët patën pjesën e vet, ku në krye qëndronte Gjallica, me emrin e malit që i ri mbi kokë këtij qyteti, tamam si një piramidë natyrore me madhështi, bukuri e frikë bashkë; frikë sidomos në kohë dëbore, teksa kujtohet ai ortek i dimrit të 1985 që rrafshoi sa e sa shtëpi të Shtiqnit në këmbë të malit, duke shkaktuar me dhjetra viktima. E përmbi të gjitha këto, dje dhe sot, Kukësi është një prej qyteteve me njerëzit me mikëpritës e bujarë, paçka përvojave të trishta të atyre kreditorëve që kanë humbur milionat tek Gjallica e çiftit Kadria. Eksodi kosovar ishte shembulli më i mirë i shpirtit të këtij qyteti.   Dhe me aksionin qytetar për të pastruar ujrat e ndotura  të Fierzës,  kuksianët treguan se vërtet, në qytetin e tyre ndodh që treni të ecën dhe në rrugë maqine. Kur është fjala për punë të mira! / E.H.