Lustracioni, mos është pak vonë?!

Lustracioni, po riaktivizohet si një kauzë që duhet zgjidhur patjetër, për të ndarë grurin nga egjri; që do të thotë: për ta ditur përfundimisht se cilët ishin ata birbo që i shërbyen ish-sistemit komunist në shumë mënyra, e që nga kjo paudhësi e tyre, i kanë të limituara mundësitë e protagonizmit politik e profesional në institucionet demokratike. E ka aplikuar Berisha një tip Lustracioni brenda PD-së aty nga `95, ku ua hapi dosjet ca selamistëve për t`i qëruar  nga partia.

E sigurisht, aspak për arsye të kulluara demokratike. Por problemi që ngrihet është: nëse Lustracioni është thjesht një kauzë morale, që fjala vjen, do ua lehtësojë disi vuajtjet atyre qindra e mijra shqiptarëve që u ndëshkuan keq prej atij regjimit, apo do ketë efekte të drejtpërdrejta në ringritjen e shtetit, në ringritjen ekonomike, në anti-korrupsion,  në shëndoshjen e sistemit të drejtësisë, në përmisin e rendit social etj, etj.?! Sepse dhe ky proçes, është i kushtëzuar deri diku nga koha kur kryhet. Jo më kot, simotrat tona të ish-bllokut lindor, i paraprin tranzicionit me këtë proçes; ndërsa ne po tentojmë të bëjmë të kundërtën.

Tjetër çështje është se çfarë ka mbetur për t`u zbuluar, edhe pse realisht nuk është hapur ndonjë dosje?! Mjafton të ndalemi tek një figurë, për të kuptuar se Lustracioni, edhe po ndodhi, nuk se do rregullojë gjë, në çrregullsinë e përgjithshme ku jemi zhytur: Eshtë Sali Berisha. Nuk është nevoja t`i hapësh ndonjë dosje.  Ka qenë më së i qartë: një çerek shekulli komunist; jo thjesht anëtar por sekretar partie; jo thjesht komunist naiv për pak vjet, dy, tre, ja dhe pesë, por 25 vjet, duke patur te gjithë kohën të reflektojë mbi zgjedhjen e tij.

Më pas u bë demokrat, por kurrë nuk bëri një apologji publike se përse e mbajti për dhjetra vjet teserën e kuqe në xhep. Më pas, të gjithë e pranuam si lider demokrat, madje dhe një pjesë e ish të përndjekurve, që vijojnë ta duan me një veneracion të papërmbajtshëm e absurd. Të rrallë ishin ata që nuk pranuan asesi që një ish-komunist 25-vjeçar të mund të ishte shenjtor demokracie. Dhe rezultati dihet në gjithë këto vite.

Lustracioni do ishte i vlefshëm vetëm atëherë, kur Berishës t`i thuhej: Je i mirëpritur të kontribuosh për demokraci, nëse vërtet je penduar. Dhe format janë nga më të shumtat, qoftë dhe duke qenë një mjek i mirë dhe i ndershëm. Por të qënit një ish-seketar partie e komunist, në jo pak, por në 25 vjet, nuk ta japin të drejtën të jesh udhëheqës në Demokraci.  Ky po, do ishte Lustracion!