Malbardha, dashuri në kohë tritoli!

“Shqipëria tjetër”  e Marin Memës –  që duhet thënë se është ndër produktet më cilësore gazetareske në mediat tona, një lloj shuplake profesionale për të gjithë ata zëra mediatikë që e kanë zvogëluar brengën e këtij vendi në masën e tavolinës ku gjerbin kafen kinse intelektuale, shoqëruar me thashethemin politik të ditës –  na serviri së fundi ngjarjen e rrallë të fshatin Malbardhë në Kurbin, ku banorët në shumicë me prejardhje myslimane kanë ndërtuar me kontributet e tyre një kishë për ata pak bashkëfshatarë të tyre me përkatësi katolike. E pas kësaj, këta të fundit kanë vendosur  të ndërtojnë një xhami si shpërblim e mirënjohje për kishën.  Nuk është një ngjarje që vjen nga një kohë e dikurshme; është krejt aktuale. Sigurisht që ngjan si e pabesueshme një akt i tillë dashurie e ndërsjelltë, edhe me pigment fetar, në këtë kohë shyqerje të ndërsjelltë mes shqiptarësh për arsye nga më të ndryshmet, që nga ato sublimet për çështje nderi, e deri tek ato më të rëndomtat, për një vështrim të vëngërt në lokal. Malbardha duhet shpallur vend peligrinashi, jo së vërtet atje kanë ndodhur gjëra me përmasa qiellore, por ngase atje ekziston një ishull paqeje e mirëkuptimi, dimensione njerëzore krejt të harruara ndër shqiptarë. E të parët duhet të shkojnë skota e politikanëve, frymëzuesit dhe promovuesit e një ndasie dhe sherrnarje të paparë mes shqiptarësh, që edhe pse të kollarisur e xhelatinosur, janë një hiç para atyre njerëzve të thjeshtë, që ndoshta ushqehen me bukë misri e prej vitesh e mbajnë në trup të njëjtat rroba. Në fshatin e tyre nuk ka mbërritur mrekullia e kapitalizmit; në fshatin e tyre thjesht ka ca njerëz që mendojnë me zemër. Më tej akoma, nuk do ishte keq që  Malbardha të përfshihej dhe në destinacionet turistike, ku të huajve t`u prezantohej realiteti magjik i këtij fshati, që Markesi do ta quante “Dashuri në kohë tritoli!”

P.S. Realiteti Magjik, është rryma letrare në veprat e Gabriel Garcia Markesit./E.H