SHËNIM: “Miza” dhe “kurva”, një duel drejt penalltive

Një përplasje sot në parlament mes deputetit socialist Besnik Bare dhe ish-kryeparlamentares Jozefina Topalli, ka nxjerrë dhe njëherë në pah vlerën e shprehive popullore: “Nuk vret dot një mizë!” dhe “Stambolli digjet, kurva krihet!”. Sa për të parën, më këtë atribut vlerësohet njeriu i paqtë, njeriu që nuk cënon askënd, në nder apo jetë qoftë. Dhe merret miza në funksion të mesazhit vlerësues, jo vetëm për përmasën e saj të vockël, por dhe për faktin se futet ndër insektet jo vitalë, madje aq shumë bezdizës, sa vrasja e tyre përbën dhe një sport më vete.

Ndërsa tek e dyta, përballë madhështisë së Stambollit dhe tragjedisë së përzhitjes në flakë të qytetit mitik, vihet ajo që s`ta nxë goja ta thuash për të sajuar një bukuri që i ka ikur bashkë me nderin. Deputeti Bare ka qenë duke folur lidhur me një projekligj për mbrojtjen e zogjve migratore, më saktë pra, për ruajtjen e faunës; dhe kjo, i ka ngjarë zonjës Topalli si karshillëku i një të përdale, duke kërkuar që parlamenti të merret me vrasjen e Santos e jo me punë zogjsh. Dhe reagimi i Bares ka qenë vërtet mbresëlënës në sofizmin e gjetur, kur është shprehur se kush nuk respekton qëniet e thjeshta, bimë apo kafshë, nuk mund të respektojë qënie të ngjashme me veten; pra, po nuk pate ndjeshmëri për faunën, nuk mund të kesh për njerëzit, një lloj aludimi që ka tentuar të vërë me shpatulla për murri deputeten e parehatshme demokrate, si një politikane me sjellje egërshane si ndaj kafshëve (sidomos ndaj gjitarëve), ashtu dhe ndaj njerëzve, ku afërmendsh renditen vetëm kundërshtarët politikë me tipare prej zvarranikësh.

Kështu pra, nga njëra anë u luajt karta e “mizës” që nuk duhet vrarë, si garanci humaniteti; e nga ana tjetër, ajo e “kurvës” që nuk ka pse pipsilloset para pasqyrës teksa përreth vendi përzhitet nga krimi. Dhe për hir të së vërtetës, të dy tezat qëndrojnë, të dy arsyetimet, si i z.Bare si i znj. Topalli. Eshtë pra ndër ato duele, që zgjidhen vetëm me penallti!