“Besa e shqiptarit si purtekë e arit!”; “Shqiptari kur jep fjalën, therr dhe djalin!” – ishin këto ndër ato thënie, pjesë e vokabularit të nacional-komunizmit që na injektohej atë botë, në funksion të mitit të virtytshmërisë që nuk hasej tjetërkund. Ishin sigurisht mitet e Rilindjes, që komunizmi i morri të gatshme për t`i konservuar për interes të vet, siç mjeshtërisht veproi. Një lloj mjeshtërie që sot e gjithë ditën jep efektet e veta tek mbajtja gjallë e ndoca miteve që po i preke bëhet gjëma. Por a na kanë ndihmuar ai set virtytesh të mitizuara, ku përfshihet dhe ‘besa’ për të ndërtuar një shtet e një shoqëri normale?! A kemi mundur t`u marrim dobitë?! A kemi mundur të përfitojmë prej tyre?! “Kur lidh besë burri i Shqipnis, i ka shti frikën gjithë Rumelisë!” – shprehej Vaso Pasha tek ‘O moj Shqypni’, për të treguar se ç`forcë ç`liron ajo. Por parë hollë-hollë, realiteti ynë 20 – vjeçar nuk ka mundur tën provojë vërtetësinë e këtyre miteve. Që ne e kemi ‘besën’ virtyt kombëtar, kjo duhet të ishte provuar në raport me ligjin. Ligji në thelb, është një marrëveshje që një bashkësi njerëzish lidh mes vetes, si pjesë e kontratës për të bashkëjetuar me rregulla të përcaktuara, që garantojnë lirinë, pronën, të drejtat e dinjitetin e çdokujt në atë bashkësi. Kjo marrëveshje çon më pas në ndërtimin e shtetit të cilit i atribuohet dhe diktati i ligjit mbi atë që prish ‘besën e dhënë’. Dy dekada tranzicion na vunë në provë për këtë lloj ‘bese’, nëse kish qenë reale, e vërtetë, me rrënjë të forta; siç është thënë, një institucion nderi e karakteri i shqiptarit, apo se ka qenë një sajesë folklorike e ca situatave të caktuara, që më pas udhëheqës të këtij vendi e kanë shfrytëzuar si aset nacionalist për t`u bërë “mendjen pordhë” miletit në funksion të mbajtjes së pushtetit?! Fakti se ne, nuk e respektojmë ligjin – pra, marrëveshjen që bëjmë me shtetin e njëri-tjetrin – tregon se ky “institucion” është i rremë. Aq më tepër kur raporti mes politikës dhe popullit për aq sa jemi shtet, ka qenë aq i çalë në mbajtjen e fjalës, premtimeve, besës pra, sa si pa u ndjerë është ngritur miti tjetër, i kundërti: ai i mashtrimit, besëthyerjes pra. Kjo dhe nga fakti se në 20 vjet, kemi qenë vetëm përballë njëri-tjetrin, pa të huajin, që zakonisht të ysht në kërkim virtytshmërish kombëtare. Çdo virtyt që posedon një popull duhet të konvergojë patjetër tek aftësia për të bërë shtet. Dhe shteti bëhet duke zbatuar ligjin; që do të thotë duke mbajtur besën e dhënë. E deri më tani, nga ajo ç`kemi bërë e si jemi sjellë, rezulton të jemi shumë besëthyes! Dhe duket se veç për një gjë jemi treguar të besës: për ta thyer rregullisht atë! / E.H.
Besa e shqiptarit si purtekë e arit!”; “Shqiptari kur jep fjalën, therr dhe djalin!” – ishin këto ndër ato thënie, pjesë e vokabularit të nacional-komunizmit që na injektohej atë botë, në funksion të mitit të virtytshmërisë që nuk hasej tjetërkund. Ishin sigurisht mitet e Rilindjes, që komunizmi i morri të gatshme për t`i konservuar për interes të vet, siç mjeshtërisht veproi
Lexova me vemendje kete shkrim shume te rendesishem, pore nuk e di perse autori I ketij shkrimi ka bere nje perzierje idesh dhe faktesh te cilet ne kohen dhe hapsiren e vet sikur ase besa dh ease thyerja e saj nuk e gjen vetevet,
Le ti marrim me radhe.
1.Besa e shqiptarit si purtekë e arit!”; “Shqiptari kur jep fjalën, therr dhe djalin!” – ishin këto ndër ato thënie, pjesë e vokabularit të nacional-komunizmit që na injektohej atë botë, në funksion të mitit të virtytshmërisë që nuk hasej tjetërkund. Ishin sigurisht mitet e Rilindjes, që komunizmi i morri të gatshme për t`i konservuar për interes të vet, siç mjeshtërisht veproi
Besa si mite vertet e vune ne veprim Rilinasit pore kjo katgori shoqerore nuk lindi ne kohen e Rilindjes, pore ne forma institucionale e vuri Skenderbeu qe me Belidhjen e Lezhes. Duke luftuar populli shqiptare 25 vjet kunder perandorise me te madhe te Kohes ky institucion I beses u be fenomental ku shqiptari si vende quhesh vendi I Beses. Pra Beslidhje e Leshes I dhe Shqiparise kete kategori shoqerore qe edhe sote e te gjitha kohrave ajo nuk do te humbe vitalitetin e vete. Komunizmi e mori kete kategori shoqerore dhe e perdori si instrumente shoqeroore ne dobi te shoqerise shqiptare. Pore qe te jemi te vetedijeshem edhe shteti I asaj Kohe ishte shtet I Beses pavarsishte si ishte Komuniste. Kjo bese u ngrite larte ashtu sit e gjith vlerat dhe vyrtytet e mira te popullit ku krahas ligjeve te shtetit edhe elementi Bese kishte vendin e vete.
Pra Komunizmi beri mire qe e rriti me teje pore ai asnjeher nuk lejoi shkeljen e ligjeve edhe ne qofte se ishte shkelur ligji ne emer te beses.
Pore me ardhjen e Demokracise dhe e daljen ne krye te shtetit nje njeri I pa base dhe fe beri qe gjdo gje cdo virtyte te humbase karakterin e vet pasi Berisha si I pa bes ju kundervua si element I komunizmit dhe jo si vyrtyt I shqipotarve. Me vjen keqe ku edhe autori I shkrimit ka ren Brenda duke e cilesuar kete si shfrytzim te komunizmit per intersat te tyre.
C`far te keqe u paska sjellur besa e shqiptarit kety gjate sundimit Komuniste .Asgje te keqe perkundrazi.
Ku duket lidhja e beses me shtetit. Ajo u duke ne kohen e Skenderbeut,Ku ne radhe te pare Skenderbeu si organizator si prince ka mbajtur fjalen ne raporet me vartesite e vete.
Po ashtu edhe ne kohen e sistemit Komuniste kjy virtyt u mbajte larte dhe shteti shqiptar cfar I shoshte popullit ai e bente realitet. Mjafton te shofim planet pesvjecare te cilet edhe ato ishin njefare lidhje bese me popullin pavarsishte se ndiqeshin me ligje.
Sote nuk ndodhe nje gje e tille Sali Berisha ka thyer kushtetuten e shqiparise te pakte 100 here. Pra kure kreu I shteti shkel kushtetuten athere ka humbe serioziteti e vet edhe besa e shqiptari e cila cilesohet me shume besthyrje.
Ne nje shtet te till ku drejtohet nga nje njeri I pa bese si Sali Berisha kurre mos kerko besen ase tek njerzit e thjeshte.!
KUR KOMANDANT SALIU VIDHTE NDONJE KOKER PJESHKE..(s.b preferonte pjeshken!)
SKIPETARET I SHKULEN TE TERA PEMET NGA RRENJET
MALOKU I EUROPES! Saliu pelqente vetem, vetem pjeshket e LAPARDHASE!
Jashtezakonisht e sakte! Kjo fjale(besa) ka dale aty ku nuk ka pasur bese,prandaj nxorren dhe kanunin. Dh fatekeqesisht (pa)besa eshte shperndare ne te gjithe Shqiperine.Eshte e thjeshte, ceshtje mentaliteti, sepse te pabesia e ndjejme veten me mire.
Kot nuk ka dale dhe emeri i krahines La-Beri (la- bene). Leberit ne krah te Otomaneve Islamik luftonin Krishterizmin, Fene e Skenderbeut dhe te gjysherve te tyre.
Gjer me sot nuk di ndonje rast qe ndonjeri te kete dale balle perballe me ate qe i thyen besen,por vetem naten ne pusi ose duke vjedhur,asnje shqiptar nuk ka bere kurre duel,kurre.Vetem naten ne pabesi te kane therur,diten kane kenduar per trimerine
jemi trima,dalim nga vrima..thote Konica.
Ee popujt i kendojne asja qe skane. Jemi te vetmit qe i kendojme beses se se kemi ate.
Dhe bota na njeh per te tille. Kur hidhej dorashka ne bote per ofendime ne zinim pusi me pushke.
Autori ska nevoje te perzjeje besen, me komunizmin, as me kohen e para ko unizmit.
Besa e shqiptarit u thye, kur ne pushtet erdhi Sali Berisha, qe ashti si gjyshi i tij i perzene per prerje ne bese nga fshati Berishe i Pukes, preu ne bese te gjithe shqiptaret.
Vetem vrasesit dhe hajdutet afer tij, jane sot ata qe duan me cdo kusht sjelljen e tij ne pushtet.