Një leksion serb për policët rrugorë?

Konotacioni negativ deri dhe drithërues që ka për ne shqiptarët fjala “serb” nuk duhet na step kur është fjala për të përfituar çfarë mund të përfitohet dhe prej atij që e urren, apo që nuk rreshtohet në llogoren tënde të formatit entik, historik, kulturor, identitar, e gjykues. Eshtë fjala për policët rrugorë serb, të cilët kanë një kod sjelljeje, që e bën më të ngrohtë raportin e acartë mes qytetarit dhe përfaqsuesit të ligjit, që këtu tek ne, ende nuk i është gjetur ndonjë ilaç. Ka shembuj plot dhe nëpër Europë, por po ofroj preçedentin serb, edhe për shkak të afërsisë, edhe për shkak të një provokimi pozitiv që mund të sjellë në këtë aspekt.

Kur të ndalon, të pyet dhe për shëndetin, për rrugën se si po të ecën, e nëse të mundon ndonjë gjë. Pas kontrollit të dokumentacionit, të përgëzon për rregullsinë dhe të këshillon shkurtimisht për gjërat që duhet të kesh kujdes gjatë udhëtimit, si dhe të ofron ndonjë numër shërbimi policor nëse do kesh nevojë. Edhe nëse rezulton me ndonjë shkelje, sjellja është e tillë që më shumë se xhepi, të të rëndojë ndërgjegja për shkeljen, me një mundësi përmisimi shumë më tepër sesa nga ndëshkimi me gjobë. Kjo duhet të jetë dhe sfida e re e uniformave blu të ‘rrugores’ në Shqipëri, paralel me ashpërsimin e masave ndaj rregullave të qarkullimi. Investimi në edukim, është kompleks dhe nuk ka të bëjë vetëm me ashpërsinë në zbatimin e ligjit. Eshtë vlerësuar si pozitiv fakti i aktivizimit të policeve femra, si një efekt i duhur psikologjik kundrejt jo thjesht hithtësisë në ndëshkueshmëri, por dhe kundrejt një farë halldupërie në sjelljen e policëve meshkuj, edhe kur janë në të drejtën.

Jo të gjithë mund të kenë një edukatë të lindur e të kultivuar, me vetëdijen e të qënit njerëz të kulturuar e me komunikime që bijnë era qytetari, aq më tepër në këto kohë ku rëndshëm vihet re një zbuthje e elementit qytetar në hapësirat tona urbane, por do ishte e nevojshme që së pakku të përfshihej në instruktazh një set sjelljesh nga ana e policëve rrugorë, duke nisur që me mënyrën e qëndrimit gjatë shërbimit, ku të eliminohej me patjetër hapja e këmbëve dhe të luajturit me pallaskën e shenjës stop, mos kruajtjen e hallateve, mosfutjen e gishtit në hundë, apo qoftë dhe me mos pirjen e duhanit si një njeri dosido, sidomos në komunikim me qytetarët;  të mësojë llojin e përshëndetjes e fjalët që duhen përdorur, ku të përfshihen dhe këshillimet nëse ka ndonjë shkelje jo me zarar, duke psikogjisur drejtuesin e automjetit; apo dhe ta komplimentojë drejtuesin nëse është në rregull me gjithcka.

Këtë të dytën e kam hasur dhe me policë rrugorë në Kosovë, që edhe pse zbatues rigoroz të ligjit, dijnë të të thonë: je në rregull me gjithcka, udhë të mbarë! Po të ndodh kjo, shumë shpejt do fashitet nervoziteti që ka kapluar drejtuesit e automjeteve, teksa “polici” e “gjobat”, u janë bërë makth numër një në 24 orë.