SHËNIM: Të verbër ndaj Syrit të kaltër

‘Syri i kaltër’ është ndër të rrallat pasuri natyrore të atraksionit turistik në Shqipëri, për të cilin paguhet një tarifë e caktuar. Më saktë, për të shkuar aty, duhet paguar një dyqind lekësh (të reja) për automjet, por dhe për person, nëse është në këmbë. Po dhe sikur mos ishte fare kjo tarifë, do ishte ulëritëse të shohësh një pasuri të tillë të pangjashme në nivel planetar, të lënë në mjerim nga moskujdesi i shtetit që e ka nën menaxhim.

Rruga gjarpëruese nga aksi nacional Sarandë-Gjirokastër e deri tek pellgu magjik, është tipikisht një rrugë dhish. E ngushtë, e rrjepur, gjithë gropa, pluhur e baltë, sikur të fton për në ferr e jo për në një parajsë tokësore.  Nga disa ura të vogla që të çojnë te Syri, vetëm një ka mbetur funksionale.

Të tjerave u janë hequr dërrasat dhe mund të shërbejnë vetëm për kalime aventureske. Ndërsa  mu në Sy, aty ku përqendrohet e gjitha kureshtja njerëzore, një rrap i mrekullueshëm ka dhënë shpirt e është plandosur përtokë. Një pamje pra, që e bën Syrin e kaltër të ngjajë me një sy çakër.